Komiteti Drejtues i Organizatë Marksiste - Leniniste të Kosovës, në maj 1981 hartoi dokumentin me titull:

 

T E Z A

RRETH FRONTIT POPULLOR

PËR REPUBLIKËN E KOSOVËS

Shkruan: Xhafer Durmishi

 

 

Teksti i Tezave, është marrë nga libri i Faridin Tafallarit,

Terror-Dhimbje-Qëndresë, Tiranë 1997, faqe 208-213

 

   Mehmet Hajrizi: "Filozofia politike, mendimi i ri politik, analizat e thella të gjendjes dhe të situatave, qartësia e perspektivës, ndërtimi i strategjisë dhe taktikave në shërbim të saj, ishin shprehje e një pjekurie dhe kulture të lartë politike e kombëtare të radhëve të Organizatës (Marksiste Leniniste të Kosovës - shën. ynë)." (Histori e një Organizate politike dhe demonstratat e vitit 1981, Tiranë 2008, f. 318)

   Berat Luzha: "Faktikisht, ne jemi vetëquajtur marksistë-leninistë, por realisht kemi qenë atdhetarë të mirëfilltë, idealistë. Nuk kemi qenë të indoktrinuar nga ideologjia. ... Pak ose fare pak jemi marrë me çështje ideologjike. ... Përmes ngjyrimit ideologjik, kemi tentuar t'i kundërvihemi ideologjisë komuniste titiste." (Apostol Duka, Vrasje në Shtutgart, Tiranë 2008, faqe 220)

   Mehmet Hajrizi: "Prandaj u vendos të ndërrohej emri i Organizatës, nga "Grup Revolucionar", në "Grup Marksist-Leninist të Kosovës" (GMLK)." "Sot, tridhjetë e pesë vjet pas, duhet sqaruar shkurtimisht këto emërtime të Organizatës, që për brezin aktual nuk janë të afërta as të pranueshme." (Histori e një Organizate politike dhe demonstratat e vitit 1981, Tiranë 2008, f. 96)

_______________________________________________________________________________

 

I

 

   Kriza e rëndë që ka mbërthyer Jugosllavinë revizioniste (dmth. jokomuniste-shën i Xhafer Durmishit), i ka sjellë masat punonjëse kudo në Jugosllavi në një gjendje shumë të vështirë. Por, veçanërisht e rëndë dhe e padurueshme është kjo gjendje në Kosovë dhe në viset e tjera shqiptare, ku mbi masat punonjëse po ushtrohet një shtypje e shfytëzim i egër e i shumëfishtë kolonial e kapitalist. Populli shqiptar në Kosovë, Maqedoni, Serbi e Mal të Zi ka luftuar në shekuj për lirinë, të cilën nuk e fitoi kurrë. Megjithë gjakun e shumtë që derdhi në Luftën Antifashiste Nacionalçlirimtare, ai nuk fitoi të drejtën e tij të ligjshme dhe të premtuar që të vendosë vetë për fatin e tij. Këtë të drejtë, që më parë e kishin proklamuar vetë shovinistët e rinj jugosllavë, pas përfundimit të luftës, e mbytën me gjak. Me anë të forcës e të tradhtisë, ata bënë që Kosova dhe tokat e tjera shqiptare, që fuqitë e mëdha i kishin shkëputur padrejtësisht nga shteti  shqiptar, të pushtohen përsëri dhe të copëtohen në mes të Serbisë, Maqedonisë dhe Mali të Zi. Populli i robëruar shqiptar u bë objekt i një politike të egër shoviniste të shtypjes e shfrytëzimit të pamëshirshëm, objekt i dhunës dhe terrorit, shkombëtarizimit dhe gjenocidit të paparë. Çështja kombëtare e popullit tonë mbeti një problem i pazgjidhur, një plagë që kërkon shërim. Popullit  shqiptar në Jugosllavi dhe sidomos atij në Maqedoni e Mal të Zi i janë mohuar e shkelur të drejtat më elementare kombëtare. Përveç marrëdhënieve kapitaliste në prodhim, gjendjen e masave punonjëse dhe të të gjithë popullit shqiptar në Jugosllavi e rëndon edhe shfrytëzimi i egër kolonial që ushtrohet mbi të. Kosova dhe viset e tjera shqiptare në Jugosllavi janë shndërruar në koloni të vërteta të Serbisë, Maqedonisë dhe Malit të Zi, në burim të tyre, thjesht të lëndëve të para dhe të krahut të lirë të punës. Mbi supet e klasës sonë punëtore dhe masave të tjera punonjëse po hidhen jo vetëm pasojat e krizës që ka mbërthyer ekonominë kosovare, por edhe ato  të krizës së ekonomisë të të gjithë Jugosllavisë. Kjo ka bërë, që megjithë pasuritë e shumta që kanë Kosova dhe viset e tjera shqiptare në Jugosllavi jo vetëm të jenë pjesa më e pazhvilluar në Jugosllavi, por që edhe prapambetja e tyre në krahasim me viset e tjera të Jugosllavisë të shtohet vazhdimisht. Kjo ka bërë që Kosova jonë e begatshme të mbetet “ shtëpia e varfër e Evropës “, vendi i prapambetjes, papunësisë, kurbetit, analfabetizmit, errësirës, sëmundjeve, skamjes dhe mjerimit

 

I I

 

   Populli ynë heroik ka luftuar në shekuj për lirinë dhe të drejtat e tij. Ashtu si dhe më parë, ai nuk u pajtua kurrë me zgjedhën e re të robërisë revizioniste (dmth. jokomuniste-shën i Xhafer Durmishit). Luftën e pandërprerë të popullit tonë kundër zaptuesve të rinj shovinistë nuk kanë mundur ta shuajnë as gjenocidi, dhuna e terrori i egër fashist dhe as premtimet, demagogjia, feja, shthurja e degjenerimi. Krahas ngritjes së vazhdueshme të ndërgjegjes kombëtare e klasore të popullit tonë të robëruar, u rrit dhe u intensifikua edhe lufta e tij për të drejta e liri. Lëvizja revolucionare e pranverës së këtij vitit është vazhdim i drejtëpërdrejtë i luftës së pandërprerë të popullit tonë për liri, dëshmi e ngritjes së saj në një shkallë akoma më të lartë.  Grevat dhe demonstratat e mëdha të pranverës nuk kishin aspak karakter shovinist, irredentist, reaksionar e kundërrevolucionar, siç po për piqet t’i paraqesë ato propaganda jugosllave. Ato ishin pasojë e gjendjes së padurueshme, në të cilën ndodhet populli ynë, e shtypjes dhe shfrytëzimit të egër kolonial e kapitalist që ushtrohet mbi masat tona punonjëse. Me anë të këtyre demonstratave dhe grevave, populli ynë kërkoi kushte më të mira jetese, kërkoi lirinë dhe të drejtat e mohuara kombëtare e demokratike; dhe në mënyrë të veçantë kërkoi që Krahinës Autonome të Kosovës t’i jepet statusi i Republikës brenda Federatës Jugosllave. Këto kërkesa qenë paqësore; të përgjakshme ato i bënë shovinistët serbomëdhenj dhe tradhtarët shqiptarë, që urdhëruan shuarjen e tyre me armë dhe me gjak, me milici speciale, tanke dhe ushtri. Ata janë përgjegjës për gjakun që u derdh në këto demonstrata popullore dhe për të gjitha dëmet që u shkaktuan.

   Suksesi i demonstratave dhe grevave të këtij viti është i jashtëzakonshëm.

   *   U arrit një politizim, mobilizim dhe bashkim i paparë i popullit tonë.

   *   U ngrit në një shkallë akoma më të lartë fryma e tij, luftarake, patriotike e klasore, u shtua edhe më shumë besimi i tij në forcat e veta të pashtershme.

   *  Politika antipopullore e udhëheqjes shoviniste të Jugosllavisë u demaskua e u diskreditua edhe më shumë jo vetëm në sytë e popullit tonë, por edhe në sytë e popujve jugosllavë dhe të atyre të botës. Doli në shesh jo vetëm politika e shovinistëve serbomëdhenj për fashistizimin dhe rankoviçizimin e mëtejshëm të Jugosllavisë, por edhe plani i rrezikshëm që ata po kurdisin në bashkëpunim me socialimperialistët sovjetikë – kundër popujve të Jugosllavisë dhe të Ballkanit.                                            

   *   Çështja e Kosovës u popullarizua edhe më shumë në të gjithë botën. Lufta jonë e drejtë fitoi simpatinë dhe përkrahjen e të gjitha forcave përparimtare në të gjithë botën...

 

I I I

 

   Të tmerruar nga goditjet dërmuese që morrën nga grushti i ngritur i popullit, shovinistët serbomëdhenj kanë shpërthyer tani një fushatë të tërbuar antishqiptare. Ata po përdorin të gjitha mjetet dhe metodat, me qëllim që

   Berat Luzha: "Faktikisht, ne jemi vetëquajtur marksistë-leninistë, por realisht kemi qenë atdhetarë të mirëfilltë, idealistë. Nuk kemi qenë të indoktrinuar nga ideologjia. ...  Pak ose fare pak jemi marrë me çështje ideologjike. ... Përmes ngjyrimit ideologjik, kemi tentuar t'i kundërvihemi ideologjisë komuniste titiste." (Apostol Duka, Vrasje në Shtutgart, Tiranë 2008, faqe 220)

të shkatërrojnë lëvizjen komuniste e patriotike, që po rritet e forcohet vazhdimisht, ta nënshtrojnë popullin tonë të pamposhtur, ta mbysin luftën e tij çlirimtare, e madje edhe të na i rrëmbejnë ato pak liri e të drejta që i kemi fituar me gjak e sakrifica. Por, siç ka treguar historia jonë e lavdishme dhe siç po e tregon edhe lufta e gjithnjë në rritje që po bën populli ynë edhe në këto kushte, nuk ka forcë në botë që mund ta mposhtë popullin tonë të paepur, që të ndalë marshimin e tij të pandalshëm drejt lirisë e socializmit.

    *   Në këto kushte, para gjithë lëvizjes komuniste, patriotike e revolucionare në Kosovë del detyrë e ngutshme bashkimi dhe organizimi më i mirë i gjithë popullit tonë dhe luftës së tij të drejtë.

   Berat Luzha: "Faktikisht, ne jemi vetëquajtur marksistë-leninistë, por realisht kemi qenë atdhetarë të mirëfilltë, idealistë. Nuk kemi qenë të indoktrinuar nga ideologjia. ... Pak ose fare pak jemi marrë me çështje ideologjike. ... Përmes ngjyrimit ideologjik, kemi tentuar t'i kundërvihemi ideologjisë komuniste titiste." (Apostol Duka, Vrasje në Shtutgart, Tiranë 2008, faqe 220)

   *   Organizata Marksiste – Leniniste e Kosovës mendon se në kushtet e tanishme kjo mund të arrihet më së miri duke  organizuar FRONTIN POPULLOR PËR REPUBLIKËN E KOSOVËS.

 

I V

 

   *   Qëllimi i Frontit për Republikën e Kosovës është që Krahina e Kosovës të çlirohet nga sundimi i Serbisë dhe të fitojë statusin e republikës brenda federatës jugosllave

   *   Kërkesa për Republikën e Kosovës është e drejtë dhe përkrahet nga i gjithë populli shqiptar

   *   Populli i Kosovës kurrë nuk ka vendosur për fatin e vet. Tokat e tij janë pushtuar me forcë, janë copëtuar dhe në kundërshtim me vullnetin e tij, i janë aneksuar Serbisë. Në mbledhjen e AVNOJ –it ku u vunë themelet e pushtetit të sotëm jugosllav, nuk u fol fare për çështjen e popullit shqiptar në Jugosllavi dhe më të nuk morri pjesë asnjë delegat shqiptar.

   *   Populli shqiptar jeton në tokën e tij, ku ka jetuar brez pas brezi.

   *   Populli shqiptar në Kosovë i ka të gjitha karakteristikat që përbëjnë një popull dhe një komb. Ai nuk është” pakicë kombëtare”, nuk është” kombësi” dhe as “popullsi” (“ narodnost”), siç e kanë cilësuar shovinistët jugosllavë. Ai përbën mbi 80 për qind të popullsisë së përgjithshme të Kosovës.

   *   Për nga numri i banorëve, Krahina e Kosovës është rreth tri herë më e madhe se Mali i Zi, që ka republikën e vet.

   *   Republika e Kosovës do ta bëjë të mundshëm zhvillimin sa më të shpejtë ekonomik dhe kulturor të Kosovës si dhe afirmimin e mëtejshëm kombëtar të të gjithë popullit shqiptar në Jugosllavi.

   *   Republika e Kosovës do të jetë fitore e madhe edhe për popullin shqiptar në Maqedoni, në “Serbinë e ngushtë” dhe në Mal të Zi, prandaj edhe përkrahet prej tij.

   *   Republika e Kosovës nuk u sjell asnjë të keqe popujve jugosllavë dhe federatës së tyre; përkundrazi ajo është dhe në interes të tyre dhe e forcon Federatën jugosllave.

   *   Kërkesa për Republikën e Kosovës është një e drejtë që buron edhe nga Kushtetuta e Jugosllavisë, një e drejtë që e gëzojnë të gjithë popujt e tjerë në Jugosllavi. Dënimet që u jepen përkrahësve të kërkesës për Republikën janë të paligjshme.

   *   Kërkesa për Republikën e Kosovës nuk është kërkesë për ndryshimin e kufijve në Jugosllavi e Ballkan. Ajo nuk është në kundërshtim me Kartën e Kombeve të Bashkuara as me vendimin e Helsinkit dhe nuk sjell kurrfarë rreziku për paqen në Ballkan.

 

V

 

   *   Për t’ja arritur këtij qëllimi, Fronti duhet të bashkojë në luftë për Republikën të gjitha masat popullore, punëtorët, fshatarët, zejtarët, rininë, gratë, inteligjencën revolucionare dhe elementë përparimtarë nga radhët e borgjezisë; të gjithë komunistët, patriotët dhe revolucionarët e vërtetë, pavarësisht nga bindjet politike e nga dallimet klasore, fetare e krahinore.

   *   Fronti Popullor për Republikën duhet të jetë jo një koalicion i paqëndrueshëm i krerëve të forcave të ndryshme politike, por një bashkim luftarak i pathyeshëm i të gjitha masave tona popullore; jo marrëveshje me fjalë në letër, por një bashkim në luftë e sipër; jo qëllim në vete, por një levë e rëndësishme për edukimin, mobilizimin dhe organizimin e masave popullore në luftë për të drejta e liri.

  Berat Luzha: "Faktikisht, ne jemi vetëquajtur marksistë-leninistë, por realisht kemi qenë atdhetarë të mirëfilltë, idealistë. Nuk kemi qenë të indoktrinuar nga ideologjia. ... Pak ose fare pak jemi marrë me çështje ideologjike. ... Përmes ngjyrimit ideologjik, kemi tentuar t'i kundërvihemi ideologjisë komuniste titiste." (Apostol Duka, Vrasje në Shtutgart, Tiranë 2008, faqe 220)

  * Bazë e Frontit duhet të jetë aleanca e klasës punëtore me fshatarësinë, nën udhëheqjen e klasës punëtore dhe të pararojës marksiste leniniste të vërtetë, që do të dalë nga lëvizja komuniste në Kosovë, e cila po rritet, bashkohet e forcohet çdo ditë.

   *   Në Frontin për Republikën do të bëjnë pjesë të gjitha organizatat dhe grupet ilegale komuniste, patriotike e revolucionare, pavarësisht nëse janë ose jo për socializmin e vërtetë. Republika e Kosovës është në interes të të gjithë popullit të Kosovës, në interes të të sotmes dhe të së ardhmes së tij, prandaj në Front duhet të bëjnë pjesë të gjithë ata që janë për lirinë e Kosovës, për Republikën e saj.

   *   Në Frontin për Republikën mund të bëjnë pjesë edhe shqiptarët që jetojnë jashtë Kosovës, në Maqedoni, Serbi e Mal të Zi, në viset e tjera të Jugosllavisë apo kudo në botë. Fronti do të luftojë për lirinë dhe të drejtat e të gjithë shqiptarëve në Jugosllavi.

   * Republika e Kosovës është në interes edhe të popujve joshqiptarë në Kosovë, prandaj edhe ata duhet ta përkrahin kërkesën për Republikë dhe të përfshihen në radhët e Frontit.

   * Fronti Popullor për Republikën e Kosovës nuk do të ketë asgjë të përbashkët, por do të jetë kundër LKJ-së dhe organizatave tradhtare të masave si LSPP, LRS, LS, KKASHG etj., që janë vegla të shovinizmit serbomadh. Fronti do të luftojë për demaskimin dhe izolimin e udhëheqjeve të tyre tradhtare dhe për tërheqjen në anën e tij të masave të mashtruara e të manipuluara prej tyre.

   * Në Frontin për Republikën nuk mund të bëjnë pjesë gjithashtu as grupet e organizatat fashiste e terroriste dhe agjenturat e ndryshme, që organizon reaksioni i jashtëm apo i brendshëm.

 

V I

 

   *   Krahas luftës për Republikën, Fronti do të punojë edhe për organizimin e luftës në çdo ndërmarrje, fshat, shkollë e fakultet, për mbrojtjen e të drejtave kombëtare, politike, ekonomike e shoqërore të klasës punëtore, fshatarësisë, rinisë, gruas, inteligjencës etj., për organizimin e rezistencës kundër plaçkitjes së pasurive të Kosovës, të luftës për mbrojtjen e kulturës materiale e shpirtërore të popullit tonë etj.

   *   Për realizimin e qëllimeve të tij, Fronti do të përdorë të gjitha format e luftës dhe organizimit, do t’i kombinojë e zëvendësojë ato në përputhje me kërkesat e situatës dhe të strategjisë së tij.

   *   Në veprimtarinë etij, Fronti do t’i japë përparësi organizimit dhe luftës ilegale, por krahas kësaj ai do t’i shfrytëzojë gjerësisht edhe të gjitha format e mundshme legale.

   *   Fronti është kundër reformizmit dhe legalizmit borgjez dhe, nga ana tjetër, lufton kundër pikpamjeve dhe metodave anarkiste e terroriste të luftës, të cilat e dëmtojnë rëndë dhe e kompromentojnë luftën tonë të drejtë.

   *   Fronti do të luftojë kundër përpjekjeve për përçarjen e popullit tonë me anë të fesë, hakmarrjes, vëllavrasjes etj.

   *   Fronti do të luftojë kundër përpjekjeve për armiqësimin e popullit shqiptar në Jugosllavi me Shqipërinë socialiste. Ai do t’i popullarizojë sukseset madhështore që po arrin në të gjitha fushat Shqipëria socialiste nën udhëheqjen e Partisë së Punës dhe të shokut Enver Hoxha. Fronti do të përpiqet për zhvillimin e marrëdhënieve sa më të ngushta e të gjithanshme mes popullit shqiptar në Jugosllavi dhe atij në Shqipëri.

   *  Fronti Popullor për Republikën e Kosovës do të luftojë gjithashtu edhe kundër përpjekjeve të shovinistëve serbomëdhenj për ta armiqësuar popullin shqiptar me popujt jugosllavë në Kosovë dhe në Jugosllavi. Fronti nuk i ngatërron popujt jugosllavë me krerët e tyre shovinistë. Luftën e tij ai jo vetëm që nuk e drejton kundër proletariatit dhe popujve jugosllavë, por përkundrazi, ai i konsideron ata si aleatë të tij në luftën për të drejta e liri.

   *   Duke ndjekur një politikë konsekuente internacionaliste, Fronti do ta lidhë luftën e tij me luftën që bëjnë popujt dhe proletariati i të gjithë botës për liri e socializëm dhe do të luftojë kundër imperializmit me atë amerikan në krye, kundër socialimperializmit sovjetik, kundër fashizmit dhe reaksionit të të gjitha ngjyrave.

        * * *

       Këto janë tezat kryesore që Organizata Marksiste-Leniniste e Kosovës i propozon si bazë për organizimin e Frontit Popullor për Republikën e Kosovës. Gjatë diskutimit ato me siguri që do të plotësohen, të përsosen e kristalizohen më tej dhe mbi këtë bazë do të përcaktohet vija politike, ideologjike e organizative e Frontit.

   Berat Luzha: "Faktikisht, ne jemi vetëquajtur marksistë-leninistë, por realisht kemi qenë atdhetarë të mirëfilltë, idealistë. Nuk kemi qenë të indoktrinuar nga ideologjia. ... Pak ose fare pak jemi marrë me çështje ideologjike. ... Përmes ngjyrimit ideologjik, kemi tentuar t'i kundërvihemi ideologjisë komuniste titiste." (Apostol Duka, Vrasje në Shtutgart, Tiranë 2008, faqe 220)

   Organizata Maksiste-Leniniste e Kosovës u bën thirrje të gjithë komunistëve, patriotëve e revolucionarëve të organizuar e të paorganizuar që t’i përgjigjen ashtu si duhet thirrjes së Atdheut për bashkimin e Frontit të përbashkët të luftës për të drejtat dhe lirinë tonë – për Republikën tonë. Forca jonë qëndron në unitetin tonë. Sa herë që populli ynë ka bashkuar armët dhe zemrat në një front të vetëm, ai ka arritur të mposhtë dhe të mbulojë me turp armiq shumë më të mëdhenj e më të armatosur. Këtë e dëshmojnë luftrat legjendare të Skënderbeut, e dëshmon lufta e Lidhjes Shqiptare të Prizrenit, e dëshmon epopeja e lavdishme e Luftës Antifashiste Nacionalçlirimtare, e dëshmojnë edhe grevat e demonstratat tona heroike. Në luftë për të drejtat tona, ne, gjatë kësaj pranvere, pavarësisht se cilës organizate i takonim, u lidhëm sup më sup dhe, si shokë e vëllezër të vërtetë, luftuam, u përleshëm e u gjakosëm me armiqtë dhe tradhtarët e urryer të popullit tonë. Tani para nesh shtrohen detyra që këtë bashkim të paparë që arritëm në luftën tonë, ta ruajmë e forcojmë më te, ta bëjmë të organizuar, të qëndrueshëm, të pathyeshëm, të përjetshëm. Bashkimi bën fuqinë. Bashkimi është imperativ i kohës. Të bashkuar e të lidhur si vëllau me vëllanë, ne jemi më të fuqishëm se të gjithë armiqtë tanë, të bashkuar ne jemi të pamposhtur. Vetëm të bashkuar si grusht i vetëm në Frontin Popullor për Republikën e Kosovës, ne do të arrijmë fitoren tonë, lirinë tonë.

 

 Rroftë Fronti Popullor për Republikën e Kosovës

Organizata Marksiste -  Leniniste e Kosovës  (Maj 1981)

 

 

   Mehmet Hajrizi: "Sot, tridhjetë e pesë vjet pas, duhet sqaruar shkurtimisht këto emërtime të Organizatës, që për brezin aktual nuk janë të afërta as të pranueshme." (Histori e një Organizate politike dhe demonstratat e vitit 1981, Tiranë 2008, f. 96)   

   Berat Luzha: "Faktikisht, ne jemi vetëquajtur marksistë-leninistë, por realisht kemi qenë atdhetarë të mirëfilltë, idealistë. Nuk kemi qenë të indoktrinuar nga ideologjia. ... Pak ose fare pak jemi marrë me çështje ideologjike. ... Përmes ngjyrimit ideologjik, kemi tentuar t'i kundërvihemi ideologjisë komuniste titiste." (Apostol Duka, Vrasje në Shtutgart, Tiranë 2008, faqe 220)

   Mehmet Hajrizi: "Filozofia politike, mendimi i ri politik, analizat e thella të gjendjes dhe të situatave, qartësia e perspektivës, ndërtimi i strategjisë dhe taktikave në shërbim të saj, ishin shprehje e një pjekurie dhe kulture të lartë politike e kombëtare të radhëve të Organizatës (Marksiste - Leniniste të Kosovës -shën. ynë)." (Histori e një Organizate politike dhe demonstratat e vitit 1981, Tiranë 2008, f. 318)    

 

   Këto Teza, jashtë Kosovës, për herë të parë u shtypën nga Jusuf Gërvalla dhe u shpërndan në rrethin e Shtutgartit, në mesin e shtatorit 1981. Jusuf Gërvalla i shtyp këto Teza duke besuar se autorët e tyre mendojnë dhe qëndrojnë prapa fjalëve të shkruara, dhe janë për socializëm të vërtetë, pa ngjyrime dhe jo të rrejshëm, se luftojnë për socializëm e jo kundër socializmit. Një muaj më vonë (në mesin e tetorit 1981) Jusufi i ndryshon mendimet për këto Teza, 27 vjet përpara se ta bëjnë të njejtën gjë autorët e tyre. Thelbi i këtyre Tezave, i këtij Programi, nëse shikohet me qartësinë e perspektivës së autorëve të tij del ky:

            -Në vitin 1981, Organizata Marksiste-Leniniste e Kosovës (OMLK) e ka konsideruar Jugosllavinë si revizioniste d.m.th. komunizmin e saj (Jugosllavisë) e ka quajtur fals, të rrejshëm dhe si të tillë e ka luftuar ashtu siç luftohet në përgjithësi e në mënyrë universale çdo gjë e rrejshme dhe lufta kundër gjërave të rrejshme është e përafërt, e afërme, e kuptueshme, e pranueshme dhe inspiruese për çdo brez e për çdo gjeneratë. Ndërsa socializmin e idetë veta OMLK-ja i ka qujatur të vërteta dhe jo vetetiketime e ngjyrime..

         -Në vitin 2008, falë qartësisë së perspektivës 27 vjeçare, autorët e Tezave deklarojnë të kundërtën dhe pësojnë disfatë katastrofale para armikut të tyre. Nga qartësia e perspektivës del se komunizmi titist i Jugosllavisë ka qenë komunizëm e socializëm i vëretë i cili është luftuar nga idetë e rrejshme, false, me ngjyrime e vetetiketime komuniste të OMLK-së, dhe si të tilla nuk janë të afërta e as të pranueshme për brezin tonë dhe jo vetëm kaq, por si ide të rrejshme dhe ngjyrime të cilave me kohë u del boja, në qartësinë e perspektivës do të jenë të huaja dhe të papranueshme për çdo brez, për çdo kohë. Kjo është kështu sepse asnjë brez nuk do ta pranonte katastrofën që në hapin e parë që me ide e me ngjyrime të rrejshme të luftojë idetë e vërteta, me fjalë tjera, me ndihmën e gënjeshtrës ta luftojë të vërtetën.

         Fakti se Jusuf Gërvalla ka qenë në gjendje, me shpejtësi të rrufeshme t'i analizoj me themel gjërat para të tjerëve, në këtë rast këto Teza, dhe t'u jap trajtimin e duhur, 27 vjet para autorëve të tyre tregon më së miri pse UDB-ja e kishte në shënjestër atë dhe Shtëpinë e tij.  Duke u bazuar në këto Teza, në javën e parë të dhjetorit 1981, OMLK-ja, përmes Kadri Zekës ia dërgon Jusuf Gërvallës një dokument, të quajtur: "Thirrje - Të gjithë në Front! Të gjithë për Frontin!" me shpresë se edhe kjo Thirrje do të aprovohet nga Jusufi dhe do të shtypet e shpërndahet së pari në Shtutgart. Në të njejtën ditë Jusuf Gërvalla, në praninë time (Xhafer Durmishit) ua kthen përgjigjen.

        Jusuf Gërvalla: "Ju po deshët mund të delni me atë thirrje. Por duhet të jeni të vetëdijshëm se çfarë mund të jenë sukseset dhe konseguencat e një pune, në dokumentin e parë të së cilës themeli është vënë me të pavërteta. ... Prandaj, mos u habitni nëse pas hapit tuaj ne do të dalim publikisht me sheshimin e të pavërtetave." (Letër Kadri Zekës, rreth 7 dhjetorit 1981; Faridin Tafallari, ME TRE YJET E PAVDEKËSISË NË ATO VITE TË STUHISHME, Tiranë 2010 faqe 277)

 

...

 

Paragjykimet ideologjike

 

QARTËSIA E PERSPEKTIVËS SË EMËRTIMEVE TË PAPRANUESHME

Nga Xhafer Durmishi

 

1. Jusufi ka qenë i lidhur me ne

2. "Jusufin e ka edukuar ...."

3. Përmes ngjyrimit ideologjik të cilit i ka dalë boja

4. Bashkë me Jusufin kundër pushtetit komunist jugosllavë

5. Kurrsesi nuk donte çfarëdo kompromisi me komunistët

6. Nuk janë të afërta as të pranueshme

7. Regjimi socialist po luftohej me socializëm

8. Komunistët të cilët ia bënë varrin shoqërisë socialiste

9. Nuk u përputhet ideologjia - E kujtoj atë takim

10. Krimet e kuqe

 

 

1. Jusufi ka qenë i lidhur me ne

 

 

Adem Demaçi

 

   "Demaçi: Unë nuk kam qenë as enverist ose komunist.

   A. Duka: I keni njohur në atë kohë Jusuf Gërvallën dhe Kadri Zekën?

   A. Demaçi: Jusufin e kam njohur pas daljes nga burgu i parë. Ai ka qenë i lidhur me ne... Jusuf Gërvalla ka mbetur i pazbuluar. Kanë mbetur edhe grupe të pazbuluara, sepse ne bënim ç'është e mundur të ruanim konspiracionin. I tillë ka qenë edhe ai i Jusufit. Jusufin e kam njohur, Bardhin e kam njohur, ndërsa Kadri Zekën jo." (Apostol Duka, Vrasje në Shtutgart, Tiranë 2008, f. 150-156)

 

2. ”Jusufin e ka edukuar ....”

 

 

Hysen Gërvalla

 

  Hysen Gërvalla: "Jusufi kurrë nuk ka qenë në Lëvizje Popullore, kurrë nuk ka qenë komunist. Jusufin e ka edukuar nëna, familja, rrethi i tij në frymën kombëtare e jo ideologjike." (Bota Sot, 1dhjetor 2006)

   Mehmet Hajrizi: "Prandaj u vendos të ndërrohej emri i Organizatës, nga "Grup Revolucionar", në "Grup Marksist-Leninist të Kosovës" (GMLK)." "Sot, tridhjetë e pesë vjet pas, duhet sqaruar shkurtimisht këto emërtime të Organizatës, që për brezin aktual nuk janë të afërta as të pranueshme." (Histori e një Organizate politike dhe demonstratat e vitit 1981, Tiranë 2008, f. 96)

   Mehmet Hajrizi: "Filozofia politike, mendimi i ri politik, analizat e thella të gjendjes dhe të situatave, qartësia e perspektivës, ndërtimi i strategjisë dhe taktikave në shërbim të saj, ishin shprehje e një pjekurie dhe kulture të lartë politike e kombëtare të radhëve të Organizatës (Marksiste Leniniste të Kosovës -shën. ynë)." (Histori e një Organizate politike dhe demonstratat e vitit 1981, Tiranë 2008, f. 318)

 

3. Përmes ngjyrimit ideologjik të cilit i ka dalë boja

 

    Berat Luzha: "Faktikisht, ne jemi vetëquajtur marksistë-leninistë, por realisht kemi qenë atdhetarë të mirëfilltë, idealistë. Nuk kemi qenë të indoktrinuar nga ideologjia. Kemi qenë veprimtarë të çështjes kombëtare... Pak ose fare pak jemi marrë me çështje ideologjike. ...Rilindjen' e kam drejtuar pa asnjë problem të tillë ideologjik

 

 

 

Berat Luzha

 

   ...Përmes ngjyrimit ideologjik, kemi tentuar t'i kundërvihemi ideologjisë komuniste titiste. Edhe në këtë mënyrë e kemi goditur armikun." (Apostol Duka, Vrasje në Shtutgart, Tiranë 2008, faqe 220)

   Hysen Gërvalla: "Jusufi kurrë nuk ka qenë në Lëvizje Popullore, kurrë nuk ka qenë komunist. Jusufin e ka edukuar nëna, familja, rrethi i tij në frymën kombëtare e jo ideologjike." (Bota Sot, 1dhjetor 2006)

    Mehmet Hajrizi (Betimi i OMLK, pjesë): "Në qoftë se e tradhtoj Organizatën dhe idealet e lirisë, mos i shpëtofsha dorës së pamëshirshme të shokëve të mi."  (Histori e një Organizate politike dhe demonstratat e vitit 1981, Tiranë 2008, f. 95)

   Kadrush Sylejmani: “Metush Krasniqi me Jusuf Gërvallën, me atë rast, thanë se ishin të gatshëm të pranonin bashkëpunimin e organizatës së tyre me “Ballin Kombëtar” dhe “Legalitetin” në Gjermani. Ata përgatitën një raport të gjerë mbi situatën aktuale politike në Kosovë, në Serbi dhe përgjithësisht në Jugosllavinë e atëhershme dhe, së bashku me Programin e Statutin e Partisë Revolucionare për Bashkimin e Tokave Shqiptare me Shtetin Amë, ia dhanë Saqip Sylejmanit, që ta dërgonte në Gjermani.” (Metush Krasniqi, Prishtinë 1999, f.166)

   Mehmet Hajrizi: "Prandaj u vendos të ndërrohej emri i Organizatës, nga "Grup Revolucionar", në "Grup Marksist-Leninist të Kosovës" (GMLK)."

"Sot, tridhjetë e pesë vjet pas, duhet sqaruar shkurtimisht këto emërtime të Organizatës, që për brezin aktual nuk janë të afërta as të pranueshme." (Histori e një Organizate politike dhe demonstratat e vitit 1981, Tiranë 2008, f. 96)

 

4. Bashkë me Jusufin pushtetit komunist jugosllav

 

   Ibrahim Kelmendi: ”- Tani po e kuptoj egon tënde. Jusufi është detyruar të arratiset.

 Tani ai do të angazhohet, mendon ti, bashkë me ju, kundër pushtetit komunist jugosllav?

   – Dhe kundër pushtimit të Kosovës! - plotësoi Mirani.

   – Po, vetëkuptohet! – u përgjigj Renata, duke u ndjerë pakësa e bezdisur, përse po i rrinte kaq gati Mirani, kur ajo harronte të saktësonte, se atij i interesonte po aq çlirimi i Kosovës sa edhe luftimi i diktaturës

 komuniste jugosllave.”(Atentatet, f. 11)                                                       

    Nga fjalët e mësipërme del se Ibrahim Kelmendi ka luftuar kundër pushtetit komunist jugosllav dhe kundër diktaturës komuniste jugosllave. Por në këtë rast ai nuk është mjaftuar për të shfaqur vetëm orientimin e tij politik por ai na tregon se edhe ideja themelore e Jusufit ka qenë e njejtë me të I.Kelmendit, pra luftimi i pushtetit komunist jugosllav dhe i diktaturës komuniste jugosllave.

  Me fjalë tjera, këtë hyrje, këtë prezantim të mrekullueshëm në faqen 11 të librit Atentatet nuk mund të shprehet me asnjë mënyrë më të mirë se sa me fjalën popullore ’Dita e mirë doket në sabah’. Në gjermanisht kjo fjalë popullore është shumë më e fuqishme dhe më pa shibla se sa në shqip.

   Man muss den Baum biegen, weil er noch jung ist.

   Einen Baum soll man biegen, so lange er jung ist, sepse 'Alte Bäume lassen sich nicht biegen'.

   Berat Luzha: "Faktikisht, ne jemi vetëquajtur marksistë-leninistë, por realisht kemi qenë atdhetarë të mirëfilltë, idealistë. Nuk kemi qenë të indoktrinuar nga ideologjia. Kemi qenë veprimtarë të çështjes kombëtare... Pak ose fare pak jemi marrë me çështje ideologjike.

   ...Rilindjen' e kam drejtuar pa asnjë problem të tillë ideologjik.

   ...Përmes ngjyrimit ideologjik, kemi tentuar t'i kundërvihemi ideologjisë komuniste titiste. Edhe në këtë mënyrë e kemi goditur armikun." (Apostol Duka, Vrasje në Shtutgart, Tiranë 2008, faqe 220)

   Mehmet Hajrizi (Betimi i OMLK, pjesë): "Në qoftë se e tradhtoj Organizatën dhe idealet e lirisë, mos i shpëtofsha dorës së pamëshirshme të shokëve të mi."  (Histori e një Organizate politike dhe demonstratat e vitit 1981, Tiranë 2008, f. 95)

   Hysen Gërvalla: "Jusufi kurrë nuk ka qenë në Lëvizje Popullore, kurrë nuk ka qenë komunist. Jusufin e ka edukuar nëna, familja, rrethi i tij në frymën kombëtare e jo ideologjike." (Bota Sot, 1 dhjetor 2006)

 

5. Kurrsesi nuk donte çfarëdo kompromisi me komunistët

 

   Sabri Novosella: "Porsi shteti amë, prapseprap njëra nga këto organizata bënte njëfarë dallimi. Kjo ishte LNÇKVSHJ, e cila udhëhiqej nga Metush Krasniqi, i cili ishte demokrat i vërtetë dhe mbi të gjitha ideologjinë komuniste e konsideronte si ideologji ruse dhe si të tillë edhe antishqiptare, ashtu sic i konsideronte antishqiptarë sllavogrekobizantinët në përgjithësi." (Zëri, 28 mars-4prill 1992)

      Sabri Novosella: "E arsyeja ime, e cila në fakt ishte edhe qëndrimi i prerë i organizatës të cilës i takoja, e në veçanti i Metush Krasniqit, ishte se gjithsesi duhej krijuar një organizatë gjithëkombëtare në të cilën mund të militonin të gjithë shqiptarët atdhedashës e jo ndonjë parti Komuniste marksiste-leniniste.” (Intervistë dhënë Haqif Mulliqit e Emine Berishës për gazetën Zëri, e ribotuar në Drita, Trelleborg, Suedi më 1997.)

   Sabri Novosella: "Metush Krasniqi kishte një shpirt për­bash­kues. Ai bënte çmos për të krijuar unitet, bile mun­dohej që t’i afronte edhe komunistët që kishin rënë në konflikt me politikën e Titos për shkak të Stali­nit. Posaçërisht ishte shumë i kujdesshëm me të rinjtë që binin viktimë të propagandës komu­niste, që vinte nga regjimi i Enver Hoxhës.

 

 

Sabri Novosella

                           

  Mirëpo, kurr­sesi nuk gjente fuqi për të bërë çfarëdo kompro­misi me komunistët, të cilët ishin në shërbim të okupatorëve serbo-komunistë. Në këtë pikëpamje, Metushi ishte tejet parimor dhe i palëkundur.

   Nga komunistët stalinisto–enveristë, të keqen kryesore e shihte se ata do të ndikonin në çorien­timin e djalërisë kosovare, duke e keqpërdorur au­to­ritetin e shtetit amë. Ndaj komunistëve stali­nis­to-enveristë të brezit të ri ndjente dhembshuri të madhe. Këta i konsideronte thjesht viktima të re­gji­mit komunist të Enver Hoxhës."

(www.sabrinovosellamaxhuni.com, 18 prill 2010)

   Hysen Gërvalla: "Jusufi kurrë nuk ka qenë në Lëvizje Popullore, kurrë nuk ka qenë komunist. Jusufin e ka edukuar nëna, familja, rrethi i tij në frymën kombëtare e jo ideologjike." (Bota Sot, 1dhjetor 2006)

   Berat Luzha: "Faktikisht, ne jemi vetëquajtur marksistë-leninistë, por realisht kemi qenë atdhetarë të mirëfilltë, idealistë. Nuk kemi qenë të indoktrinuar nga ideologjia. Kemi qenë veprimtarë të çështjes kombëtare... Pak ose fare pak jemi marrë me çështje ideologjike.

   ...Rilindjen' e kam drejtuar pa asnjë problem të tillë ideologjik.

   ...Përmes ngjyrimit ideologjik, kemi tentuar t'i kundërvihemi ideologjisë komuniste titiste. Edhe në këtë mënyrë e kemi goditur armikun." (Apostol Duka, Vrasje në Shtutgart, Tiranë 2008, faqe 220)

   Mehmet Hajrizi (Betimi i OMLK, pjesë): "Në qoftë se e tradhtoj Organizatën dhe idealet e lirisë, mos i shpëtofsha dorës së pamëshirshme të shokëve të mi."  (Histori e një Organizate politike dhe demonstratat e vitit 1981, Tiranë 2008, f. 95)

    Sabri Novosella (Për diplomatët shqiptarë): "Këta mua, personalisht, në mënyrë kontinuitive, më sillnin libra të Enver Hoxhës, që unë të gjeja mënyrë për t´i dërguar në Kosovë. Ata, thjeshtë e loznin lojën e tyre, por më duhet t´a pranojë se edhe unë e lozja lojën time. Unë të gjitha ato libra që m´i dhanë i futa në stufë dhe i dogja, që të mos u binin në duar të rinjve kosovarë, ngase prej tyre nuk fitohej asgjë e mirë, sepse atyre që u gjendeshin ato libra, dënoheshin me burg të rëndë dhe të gjatë, e madje edhe akuzoheshin si marksist-leninistë, kështu që, në vend që t´i shërbehej çështjes së Atdheut dhe kombit, në fakt krijoheshin kundërefekte." (Intervistë në Zëri e ribotuar në Drita nr. 10/1997)

   Hysen Gërvalla: "Dhe kur e panë se pak kush ishte i gatshëm të kacafytet me përbindëshat (Shqipëri e Enverit e Jugosllavi e Rankoviqit) që natën bashkëpunonin e ditën shaheshin, i përvolen månget dhe u futen të gjallë në zjarrin që përvëlonte.
Pasi dolën në Perëndim bënë përpjekjet e para për dialog kombëtar e njerëzor me "krerët" e OMLK-së dhe të grupimeve tjera që u përngjanin tufave të deleve, duke u përpjekur t'i ofrojnë mërgimtarët, t'i largojnë nga kursi ideologjik, në mënyrë që të viheshin të gjithë në binarë kombëtarë. Fatkeqësisht, gjithë këto përpjekje dështuan, sepse tufat e deleve që i kishte organizuar Enver Hoxha nëpër kruzhoqet partiake, ishin me tru të shpërlarë. Megjithatë, Jusufi e Bardhoshi nuk u ndalen. Dhe, deri në ditën kur u vranë nuk pushuan së insistuari për një pajtim të arsyeshëm e të qytetëruar....

   ...Gjatë takimeve të LNÇKVSHJ-së (Lëvizja Nacional Çlirimtare e Kosovës dhe Viseve Shqiptare në Jugosllavi, e udhëhequr nga Jusuf Gërvalla) me përfaqësues zyrtarë të Tiranës, doli hapur se diktatori Enver Hoxha nuk ishte i interesuar për forcimin e Lëvizjes Kombëtare, por për formimin dhe zgjerimin e organizatave komuniste në diasporë. Për këtë shkak dështojnë edhe bisedimet për bashkim në mes të Lëvizjes Kombëtare të Jusufit dhe OMLK-së se Hydajet Hysenit, që u mbajtën në Stamboll në tetor të vitit 1981." (Intervistë dhënë Jusuf Ferizit, Bota Sot, 10 mars 2003)

   Berat Luzha: "Faktikisht, ne jemi vetëquajtur marksistë-leninistë, por realisht kemi qenë atdhetarë të mirëfilltë, idealistë. Nuk kemi qenë të indoktrinuar nga ideologjia. Kemi qenë veprimtarë të çështjes kombëtare... Pak ose fare pak jemi marrë me çështje ideologjike.

   ...Rilindjen' e kam drejtuar pa asnjë problem të tillë ideologjik.

   ...Përmes ngjyrimit ideologjik, kemi tentuar t'i kundërvihemi ideologjisë komuniste titiste. Edhe në këtë mënyrë e kemi goditur armikun." (Apostol Duka, Vrasje në Shtutgart, Tiranë 2008, faqe 220)

    Hysen Gërvalla: "Qëllimet majtiste tani janë të kthjellta si loti: ose do të ketë shtet siç mendon tradhtia, ose mos të formohet fare shteti i Kosovës." (Bota Sot, 12 mars 2003)

   "Bota sot: Ju e thatë edhe më lart se pas vrasjes së Jusufit, Bardhoshit e Kadriut ka patur interpretime për personalitetin e Jusufi, është folur se ka qenë “marksist, komunist...” etj. Sa ju kanë lënduar juve si familje këto etiketime?

  Hysen Gërvalla: Sigurisht se na kanë prekur. Jusufi kurrë nuk ka qenë në Lëvizje Popullore, kurrë nuk ka qenë komunist. Jusufin e ka edukuar nëna, familja, rrethi i tij në frymën kombëtare e jo ideologjike." (Bota Sot, 1dhjetor 2006)

   Shefqet Jashari-Strofci: "Ta zëmë rastin kur është futur në kryesinë e ngushtë Jusuf Gërvalla. Unë nuk kam ditur si quhet, çfarë profesioni ka, ku punon dhe jeton dhe ku ka lindur. Sabriu ka thënë se e njoh një kohë të gjatë, është atdhetarë i mirëfillt, dmth. i painfektuar nga ideologjia e djallit të mallkuar bolshevik.” (Drita, Trelleborg, Suedi, nr 15, 1997, f. 15)

   Berat Luzha: "Faktikisht, ne jemi vetëquajtur marksistë-leninistë, por realisht kemi qenë atdhetarë të mirëfilltë, idealistë. Nuk kemi qenë të indoktrinuar nga ideologjia. Kemi qenë veprimtarë të çështjes kombëtare... Pak ose fare pak jemi marrë me çështje ideologjike.

   ...Rilindjen' e kam drejtuar pa asnjë problem të tillë ideologjik.

   ...Përmes ngjyrimit ideologjik, kemi tentuar t'i kundërvihemi ideologjisë komuniste titiste. Edhe në këtë mënyrë e kemi goditur armikun." (Apostol Duka, Vrasje në Shtutgart, Tiranë 2008, faqe 220)

   Mehmet Hajrizi (Betimi i OMLK, pjesë): "Në qoftë se e tradhtoj Organizatën dhe idealet e lirisë, mos i shpëtofsha dorës së pamëshirshme të shokëve të mi."  (Histori e një Organizate politike dhe demonstratat e vitit 1981, Tiranë 2008, f. 95)

    Kadrush Sylejmani: “Një vit e gjysmë pas ardhjes dhe qëndrimit të Saqip Sylejmanit në Kosovë, me të njejtën detyrë dhe me porosinë e Hajrullah e Ahmet Tërpezës dhe të Mefail Emërllahut në emër të “Ballit Kombëtar” dhe të “Legalitetit” erdhi nga Gjermania në Kosovë edhe Avdyl Kikaj, nga Lupçi Ulët i Podujevës. Edhe ky menjëherë u vu në kontakt me Metush Krasniqin, Jusuf Gërvallën e udhëheqës të tjerë të partive politike shqiptare në Kosovë dhe me një raport të shkoqitur mbi gjendjen politike në Kosovë e në trojet e tjera etnike shqiptare në Jugosllavi, u kthye në Gjermani.” (Metush Krasniqi, Prishtinë 1999, f.167)

   Ismail Kadare: "Terrori i përditshëm, sistematik, monoton ishte shumë më i keq se dhuna spektakolare. Ishte dispozita e veçantë e komunizmit. I krahasuar, për shembull, me terrorin fashist, terrori komunist ishte shumë më diskret, i fshehtë, i heshtur dhe i maskuar”. “Nëse dënimi ishte kërkuar nga lart dhe nëse mbledhja ishte publike, mbrojtja ishte e pamundur, ndoshta fatale për viktimën. Mbrojtja haptazi merrej si sfidë haptazi ndaj partisë”. (“La Republica”, www.balkanforum.info, nëntor 2009)

   Ismail Kadare: “Është hipokrizi, është dyfytyrësi të thuash se ne jemi evropianë, por mos na pyesni më shumë për të kaluarën. Prandaj diskutimi duhet të bëhet. Nëse kemi këtë dilemë, ne e vëmë veten në skizofreni morale, që është gjëja më e pamoralshme e një kombi” -ka thënë ai. “Ka gjëra që për arsye të ndryshme munden që për një kohë t’i refuzohen publikut, çdo shoqëri e ka këtë, ka arkiva që nuk hapen për vjet të caktuara për arsye të ndryshme, por shoqëritë demokratike duhet të shpjegojnë ato që ndodhin në strategji të zhvillimit të shtetit, në politikë, në ekonomi, në të gjitha.”

(http://lajme.dervina.com, nëntor 2009)

 

6. Nuk janë të afërta as të pranueshme

 

 

Mehmet Hajrizi

 

   Mehmet Hajrizi: "Prandaj u vendos të ndërrohej emri i Organizatës, nga "Grup Revolucionar", në "Grup Marksist-Leninist të Kosovës" (GMLK)."

"Sot, tridhjetë e pesë vjet pas, duhet sqaruar shkurtimisht këto emërtime të Organizatës, që për brezin aktual nuk janë të afërta as të pranueshme." (Histori e një Organizate politike dhe demonstratat e vitit 1981, Tiranë 2008, f. 96)

   Dr.Muhamet Pirraku: "Terrori komunist kominternist në Kosovë e viset e tjera të Shqipërisë, jashtë territorit të Shqipërisë londineze, nuk pati rezultate të mëdha në përgjakjen vëllavrasëse të popullit shqiptar." (Për kauzën shqiptare 1997-1999, Prishtinë, 2000, f. 147-164)

   Hysen Gërvalla: "Jusufi kurrë nuk ka qenë në Lëvizje Popullore, kurrë nuk ka qenë komunist. Jusufin e ka edukuar nëna, familja, rrethi i tij në frymën kombëtare e jo ideologjike." (Bota Sot, 1dhjetor 2006)

   Hashim Thaçi: “Komunizmi në Kosovë është instaluar dhunshëm dhe është larguar dhunshëm, por shqiptarët kurrë nuk kanë qenë komunistë.( Bota Sot, 14 shtator 2009)

   Mehmet Hajrizi: "Organizata përjashtonte çdo tendencë të instalimit të ideologjive reaksionare e fashiste." f.69 (M. Hajrizi 2008)

   Mehmet Hajrizi: "Prandaj u vendos të ndërrohej emri i Organizatës, nga "Grup Revolucionar", në "Grup Marksist-Leninist të Kosovës" (GMLK)."

"Sot, tridhjetë e pesë vjet pas, duhet sqaruar shkurtimisht këto emërtime të Organizatës, që për brezin aktual nuk janë të afërta as të pranueshme." (Histori e një Organizate politike dhe demonstratat e vitit 1981, Tiranë 2008, f. 96)

   Mehmet Hajrizi: "Fillimisht duhet thënë se organizimi në Shqipëri i Luftës Nacionalçlirimtare, që për veprimtarët e kohës, në saje të literaturës që vinte nga Shqipëria, ishte në detaje i njohur, u bë modeli më i afërt, për ta zbatuar në kushtet e çlirimit të Kosovës. Atje ka pasur një Front Nacionalçlirimtar, që bashkonte forcat antifashiste të bindjeve të ndryshme, por Partia Komuniste në të ruante rolin hegjemon." (Histori e një Organizate politike dhe demonstratat e vitit 1981, Tiranë 2008, f. 97)

   Berat Luzha: "Faktikisht, ne jemi vetëquajtur marksistë-leninistë, por realisht kemi qenë atdhetarë të mirëfilltë, idealistë. Nuk kemi qenë të indoktrinuar nga ideologjia. Kemi qenë veprimtarë të çështjes kombëtare... Pak ose fare pak jemi marrë me çështje ideologjike.

   ...Rilindjen' e kam drejtuar pa asnjë problem të tillë ideologjik.

   ...Përmes ngjyrimit ideologjik, kemi tentuar t'i kundërvihemi ideologjisë komuniste titiste. Edhe në këtë mënyrë e kemi goditur armikun." (Apostol Duka, Vrasje në Shtutgart, Tiranë 2008, faqe 220)

   Mehmet Hajrizi: "Lëvizja Kombëtare e Kosovës, ideologjinë marksiste, që ishte në modë atëherë, e ka përdorur si kulturë dhe mjet për çlirim, prandaj pjesëtarët e saj nuk duhen ngatërruar me pushtetarët që e përdornin apo keqpërdornin për diktat dhe sundim." (Histori e një Organizate politike dhe demonstratat e vitit 1981, Tiranë 2008, f. 98)

   Mehmet Hajrizi: "Së pesti, kritika kundër sistemit socialist shtypës e shfrytëzues të vetadministrimit jugosllav, që pretendonte të paraqitej me fytyrë njeriu, bëhej më përshtatshëm dhe më bindshëm pikërisht nga pozitat e së majtës, por gjithashtu e majta politike, e cila presupozonte një shtet social për shqiptarët e asaj kohe, dukej gjerësisht më e përshtatshme, duke pasur parasysh varfërinë e theksuar të shqiptarëve." (Histori e një Organizate politike dhe demonstratat e vitit 1981, Tiranë 2008, f. 99)

 

7. Regjimi socialist po luftohej me socializëm

 

 "A. Duka: Thatë se e ndërruat emrin e Grupit tuaj Revolucionar. Më lejoni t'ju pyes: E ndërruat sepse bindjet tuaja ideologjike ishin marksiste-leniniste, e ndërruat sepse duhej ndërruar, apo e bëtë këtë gjë për të qenë të ngjashëm me veprimtarinë politike e ideologjike të shtetit-amë?

   Mehmet Hajrizi: E kuptoj këtë pyetje me ngut. Sot, pas kaq vitesh, duhen sqaruar këto emërtime të Organizatës, që për brezin aktual duken demode dhe të largëta, edhe pse nuk e cënojnë aspak karakterin nacionalçlirimtar dhe rëndësinë historike të saj... Lëvizja Kombëtare e Kosovës, ideologjinë marksiste që ishte në modë atëherë, e ka përdorur si kulturë dhe mjet për çlirim.

    ...Po të shikohen dokumentet e Organizatës, bëhet e qartë si drita e diellit se veprimtarët e Lëvizjes së Kosovës, pavarësisht emërtimeve dhe literaturës që lexonin, luftonin për të drejtat dhe çlirimin e popullit shqiptar dhe jo për triumfin e ndonjë ideologjie në atdheun e tyre apo në botë.

   ...M. Hajrizi: Ndikimi nuk mund të mohohet, por ne fokusoheshim tek shkelja nga udhëheqja jugosllave e parimit të vetëvendosjes së popujve, e cila ishte pjesë përbërëse e doktrinës leniniste dhe premtim demagogjik i Titos e partisë së tij komuniste.

...Së katërti regjimi socialist pushtues po luftohej me socializëm edhe për një arsye që e diktonin rrethanat historike.

   ...A. Duka: Ky është trajtimi dhe shpjegimi më i plotë që kam dëgjuar deri tani dhe juve jo më kot paskeni qenë udhëheqësi i asaj organizate. (Apostol Duka, Vrasje në Shtutgart, Tiranë 2009, f.163-167)

 

8. Komunistët të cilët ia bënë varrin shoqërisë socialiste

 

 

Prof. dr. Sabile Keçmezi-Basha

 

  Sabilja thotë se Marksist-Leninistët e OMLK-së janë ata që më së shumti luftuan kundër shoqërisë socialiste dhe mu për këtë kishin tepër jehonë në popullatën shqiptare. Me fjalët e saj pajtohet plotësisht ideologu i OMLK-së Mehmet Hajrizi.

   prof. dr. Sabile Keçmezi-Basha: "Organizata e cila pati më së tepërmi jehonë në qarqet e përgjithshme të popullatës shqiptare dhe e cila kontribuoi që rrjedhat e shoqërisë ish-socialiste në Kosovë të merrnin kah krejt tjetër, ishte pasardhësja e 'Grupit Revolucionar" që më vonë u shndërrua në Organizatën ilegale shqiptare "Organizata Marksiste-Leniniste e Kosovës." (Mehmet Hajrizi, Histori e një Organizate politike dhe demonstratat e vitit 1981, Tiranë 2008, f. 316)

   Në mënyrë aq fenomenale dhe bindëse është zbërthyer kjo çështje sa nuk më ka rënë të gjej tekst më të kthjellët. I vetmi person që mund të ketë mendime më të sinqerta dhe inteligjente për 'komunistët' në fjalë është Vasil Stanilov i cili thotë se është e pamundur që në të njejtën kohë të jesh inteligjent, i sinqertë dhe komunist. Pse? Sepse:

   Nëse je inteligjent dhe komunist, nuk je sinqertë

   Nëse je i sinqertë dhe komunist, nuk je inteligjent.

   Nëse je inteligjent dhe i sinqertë, nuk je komunist.

 

9. Nuk u përputhet ideologjia - E kujtoj atë takim

 

   Mehmet Hajrizi: "Berat Luzha ka vendosur lidhjet e Organizatës me Partinë Komuniste të Kosovës, që udhëhiqej nga Mustafë Xhemaili e Rrahim Sadiku, të dytë nga Komogllava, komuna e Ferizajt. Një tentim për kontakt kishte edhe me (Partinë Komuniste - shën im) PKMLSHJ, por takimi ka dështuar ngase ata nuk kanë dal në takim." (Histori e një Organizate politike dhe demonstratat e vitit 1981, Tiranë 2008, f. 363)

 

 

 

Mustafë Xhemaili dhe Abdullah Prapashtica

 

   Pse nuk i ka dal në takim Abdullah Prapashtica, Berat Luzhës?

   Sepse "Martin Quni (...) Prej Hamzë Morinës e ka marrë 'Liria nr.1' të cilën ia ka dhënë Abdullahut, e ky e ka qortuar se lexon materiale të tilla, ngase siç deklaron ky i akuzuar, nuk u përputhet ideologjia." (Aktgjykimi i PKMLSHJ, P-K nr 167/72; Ethem Çeku, SHEKULLI I ILEGALES, Prishtinë 2004, faqe 678)

   Nga fryma e fjalëve të Mehmet Hajrizit dhe mënyra se si ai e kujton atë takim, duket se është hidhëruar për shkakun se Abdullah Prapashtica nuk i ka dalë në takim Berat Luzhës. Mendimi im prej një vrojtuesi të jashtëm është se komunisti Mehmet edhe përkundër hidhërimit, megjithate duhet ta ndiej veten të ngushëlluar. Dihet se klouni komunist, Abdullah Prapashtica e ka thirrë në takim për bisedime nga pozita të barabarta edhe Lidhjen Komuniste të Jugosllavisë dhe as atyre nuk u ka dalë në takim. Përderisa Lidhja Komuniste e Jugosllavisë nuk është ankuar deri më sot për atë se pse klouni komunist i ka ikur takimit të propozuar nga ai vetë, shtrohet pyetja se prej nga i vjen e drejta Mehmet Hajrizit të ndihet keq, t'i fajësoj të tjerët në mënyrë kaq të pamëshirshme e ta kujtoj atë takim në mënyrën si e ka shtruar më lartë. Çështje tjetër që flet kundër Mehmet Hajrizit është fakti se komunisti i zyrave të UDB-së megjithatë i ka në dalë në takim, në minutin e caktuar, nën dritën e hanës apo për të qenë më ekzakt nën dritën e gjysmëhanës, Sabri Novosellës, armikut më të madh të sllavo-komunistëve dhe bizantinëve.

   Mustafë Xhemaili: "Romani “SY” është një tronditje. Apo më mirë të thuhet një ritronditje. Sepse autori do të sjellë Shqipërinë nën diktaturën komuniste nga një këndvështrim i veçantë. ... Ai aq larg shkon në ëndërrimin e lirisë nën regjimin e diktaturës komuniste sa këmbëngulë vazhdimisht se duhej të gjendje një rrugëdalje, një shteg e të dilet në dritën e lirisë.” (Sytë e jetës, vlerësime për romanin "SY" të Ardian Kyçykut, 2004, www.mustafe-xhemaili.com)

 

10. KRIMET E KUQE

 

 

Abdyl Kadolli

 

   Prof. Abdyl Kadolli: "Lëvizja kombëtare shqiptare kurrë nuk ka pasur karakter ideologjik. Nëse ndonjëherë hapen dosjet e krimeve komuniste, numri i spiunëve e bashkëpunëtorëve të paguar e të papaguar do të dilte shumë i madh. Një Rezolutë e miratuar nga Kuvendi i Kosovës do t’i përkufizonte mirë këto krime antikombëtare e antinjerëzore, ndërsa një ligj nuk do të lejonte më në pushtet personat e kompromentuar. Kështu, ne do të çliroheshin njëkohësisht edhe nga mendësia komuniste, edhe nga mendësia sllave.

    Krimet e fashizmit dhe të komunizmit nuk qëndrojnë shumë larg njëra-tjetrës...

   Ideologjia komuniste pati reflektime të thella në fatin tonë kombëtar. Komunistët shqiptarë kontribuan shumë në mbetjen me sllavët dhe nën sllavët.

Janë të tmerrshme krimet komuniste të periudhës së pasluftës, kur gjatë Kryengritjes shqiptare u masakruan e ekzekutuan rreth 50 mijë shqiptarë." (KRIMET E KUQE, Zëri i Kosovës, 20 janar 2009, www.lpk-kosova.com dhe www.pashtriku.org.

 

( Pashtriku, 08. 03. 2011 )

 

..

 

 

Çështje të parashtruara në librin e Ibrahim Kelmendit,

Atentatet, Focus - Prishtinë 2007 dhe në www.pashtriku.org

 

 

NË KALANË E JUSUF GËRVALLËS

Nga Xhafer Durmishi

 

 

1. Je duke marrë postën me rregull?

2. I. Kelmendi shkoi te Jusufi e Bardhi

3. Vuajtjet për gazetën Bashkimi

4. Tek unë ishte policia - tha Jusufi

5. Nuriu ua ka bërë çorape rrethin tuaj

6. Shtëpia jote është bërë si të ishte stacion treni - tha Kadriu

7. Pjesërisht ke të drejtë - tha Jusufi

8. Në hierarkinë e UDB’së në Kosovë kemi njeriun që na informon

10. Tani unë po dyshoj në Skenderin

11. Ti Kadri nuk ke anëtarësuar askend

12. Nuk duhet të filloni me anëtarësime

13. Na duhet të ngutemi që t'i bashkojmë radhët në një organizim të vetëm

14. Nuk kemi nevojë ta mbajmë të fshehtë pasi e kemi shok

15. Bashkimi po vonohet

16. Jusufit nuk i erdhi mirë dhe u befasua nga sqarimi i Kadriut

17. Bisedimet për bashkim në parim i kemi bërë

18. Platforma e organizatës që do të dalë nga bashkimi ynë

19. Marrëveshja e bashkimit më 15 gusht 1981 në Habichthöhe

20. Jusufi e Kadriu radhisin tekstin e platformës finale për bashkim

21. Lëvizja do të përfaqësohet nga Sabri Novosella dhe Jusufi

22. Fronti e ka ngrirë organizimin

23. Ne jemi të autorizuar për ta konkretizuar bashkimin

24. Vazhdoj të të mos kuptoj por kurrsesi të të keqkuptoj

25. Më vjen keq që injoranti të luaj me intelektualizmin tënd

26. E kemi pa teklif e nuk mundem pa te

27. U ngritën në këmbë duke u përqafuar e uruar për bashkimin e arritur

28. Shtëpia që meremetohet

 

 

   Në këtë punim shqyrtohen çështje që kanë të bëjnë me Vëllezërit Gërvalla në Shtëpinë e tyre në Habichthöhe 40, në Untergruppenbach prej fundit të korrikut e deri më 20 gusht 1981. Në punën time për vërtetimin e ngjarjeve të asaj kohe jam shërbyer më së shumti me pjesë të dy letrave të Jusufit:

     1. Letrën e 13 majit 1981, dërguar Sabri Novosellës, të cilën unë disa herë e quaj edhe letra e Tahir e Nebih Mehës, pjesë e cila gjendet në librin e Faridin Tafallarit, Dhimbje Krenare, Tiranë 1998, faqe 115-116 dhe

     2. Letrën e 20 gushtit 1981, dërguar Sabri Novosellës, e cila gjendet në librin e Faridin Tafallarit, Terror-Dhimbje-Qëndresë, Tiranë 1997, faqe 451-452.

 

 

 

Jusuf Gërvalla

 

     1. Je duke marrë postën me rregull?

 

   Në mbarim të korrikut 1981, policia gjermane zhvillon hetime kundër Riza Salihut, lidhur me kontrollimit (vjedhjen) e postës së Jusufit.

   I. Kelmendi: “Në mbarim të korrikut (korrikut 1981 - shënim i  Xh.D. - Skenderit) dy policë të kriminalistikës erdhën në konvikt te Mirani, pasi e paralajmëruan në telefon, duke i kërkuar leje për një bisedë.

- Je duke marrë postën me rregull? – e pyeti njëri nga policët.

- Domethënë, ju ma merrkeni postën, meqë nuk po më vijnë dërgesat për gati një muaj? – u përgjigj me pyetje Mirani.

- Tash sa ditë nuk merrni postë?

- Them po bëhet muaji, sado që në fillim nuk qeshë i vëmendshëm.

- Jeni interesuar për të pyetur të paktën në postë?” (Atentatet, f. 283)

   Nga mesi i korrikut 1981 kam qenë në Shtutgart dhe ngjarjet e periudhës në vijim i di shumë mirë si pjesëmarrës i drejtpërdrejt.

   Çështje e kontrollimit të postës së Jusufit nga Riza Salihu, në korrik të vitit 1981, për Jusufin ka qenë punë e harruar dhe me mua as që u lodhë ta përmendi më shumë se një herë të vetme. Në ato ditë Jusufi ka pasë shumë punë më të rëndësishme se sa të merret me komentet e kontrollimit të postës së tij. Lidhur me këtë rast familja e Jusufit duhet të ketë dokumente të vërteta që nuk lënë hapësirë për gënjeshtra. Riza Salihu me metodat e tij ka kontrolluar postën jo vetëm të Jusufit por edhe të disa të tjerëve. Në postfachun e tij kanë ardhë letra të shumta që e kanë tërheq vëmendjen e personelit të postës së caktuar të Shtutgartit. Personeli i postës ka kontaktuar policinë, dhe policia ka zhvilluar hetime për këtë rast. Se manipulimi e regjistrimi i një Kutie Postale (Postfach) në emër të Jusufit, nga ana e Riza Salihut është punë "e harruar" në fund të korrikut 1981 e vërteton askush tjetër pos I. Kelmendi (dëshmitari i OMLK-së) i cili ka harruar se çka ka shkruar me dorën e vetë.

   Ibrahim Kelmendi: "Do të kishte qenë mirë të më ndihmoni, pasi jeni më afër ngjarjes, për rastin e arrogantit Rizah. Sigurisht që Bardhi ka mundur të mësoj më shumë gjëra se unë, pasi unë pos çfarë më thanë të KRIPO-s, nuk di tjetër. Një gjë di se jam i revoltuar shumë me Rizahun për konfiskimin e postës që më ka bërë. Është kjo vepër prej udbashi. I poshtri! Sigurisht që më ka munguar posta. Për këtë kam bërë sa herë fjalë me udhëheqësit e konviktit." (Letër Jusuf Gërvallës, 16 shtator 1980, botuar në: Faridin Tafallari, Dhimbje Krenare, Tiranë 1998, faqe 117)

   Edhe shtypi gjerman që ka raportuar për ditët pas atentatit e përmend rastin e vjedhjes së postës së Jusufit.

    Südwestdeutsche Zeitung: "Policia e kërkon jugosllavin Riza Salihu, i cili në vitin 1980 kishte sjellë në pronsinë e tij postën e bashkatdhetarëve të tij dhe kundër së cilit ekziston edhe fletarresti edhe për delikte tjera." (30 janar 1982; Marrë nga Xhafer Leci e Kadri Mani, U vranë tre emigrantë jugosllavë, www.zemrashqiptare.net, 17 janar 2009)

   Policia gjermane i ka bërë këtë pyetje direkte Jusufit:

   - A mendon ti se Riza Salihu e ka bërë këtë punë i nxitur nga UDB-a dhe a mund ta akuzosh t'i si agjent të UDB-së?

   Jusufi: Nuk e di pse e ka bërë këtë dhe unë nuk e akuzoj atë për agjent të UDB-së!

  Jusufi pos një takimi kurrë nuk është takuar me Riza Salihun, as vetëm e as së bashku me ndokend, as për të zhvilluar biseda pune e as për ta marrë në pyetje.

   Unë mundem me e marrë me mend se I. Kelmendit i nevojitet një motiv për të ardhur tek Jusufi, më të cilin Jusufi i ka shkëputë të gjitha marrëdhëniet që nga 19 dhjetori 1980. Por edhe në këtë rast ai e ka zie një gënjeshtër aq të paskrupullt sa edhe qesharake.

   Kur unë kam mbërri në Shtutgart në mesin e korrikut 1981 gjendja në relacionet e Jusufit nuk ka qenë aq e thjeshtë siç mundohet t'a paraqet I. Kelmendi, shokët e tij dhe aleatët e Frontit të tij. Marrëdhëniet e Jusufit në këtë kohë me Kadri Zekën kanë qenë kulm kurse me I. Kelmendin nuk kanë ekzistue fare.

   Emrin e Ibrahim Kelmendit për herë të parë e kam ndie dhe lexuar në faqet e Ilustrovana Politikës së Beogradit dhe atë të përmendur e lidhur së bashku me emrin e Jusufit, me sa më kujtohet në maj të vitit 1981. Duke pasur parasysh këtë lansim të emrit të Ibrahim Kelmendit të lidhur me emrin e Jusufit, pa i ditur shkaqet e vërteta të lansimit dhe planet e UDB-së në këtë drejtim, kam pasur paramendime të mira. Jusufi më ka treguar numrat e revistës Bashkimi të cilat i ka përgatitur ai dhe mua më janë dukur aq të mirë sa që pyetjen e parë që ia kam bërë ka qenë:

   Xhafer Durmishi: - Ku janë numrat tjerë pas janarit 1981?

   Jusuf Gërvalla: - Revista Bashkimi nuk del më!

   Xhafer Durmishi: - Pse?

   Jusuf Gërvalla:- Ibrahim Kelmendi, personi që formalisht ka qëndruar pas Bashkimit nuk mundet me e nxjerrë në atë nivel në të cilin e kam ngritur unë, prandaj si duket ai apo ata kanë parapëlqyer më parë ta ndërpresin se sa të zbresin apo të përfundojnë në nivelin në të cilin i kam gjetur.

   Unë nuk kam vazhduar me e pyet Jusufin për shkaqet e ndërprerjes së këtij bashkëpunimi duke e ditur se i ka arsyet e veta dhe do të më tregoj me kohë. Në muajt e parë, gjatë korrikut e gushtit Jusufi nuk ma ka thënë asnjë fjalë të keqe për I. Kelmendin por çka është edhe më interesante, nuk ma ka thënë as edhe ndonjë fjalë të mirë për te. Pjesë të letrës së Jusufit të 13 majit 1981, dërguar Sabri Novosellës për herë të parë i kam lexuar në vitin 2000, ndërsa të plotë kam pasur rastin ta lexoj në dhjetor 2009.

   Siç u vërtetua nga letra e Ibrahim Kelmendit e 16 shtatorit 1980, ai nuk ka ardhur në Shtutgart në fund të korrikut 1981 për të sqaruar së bashku me Jusufin çështjen e postës, dhe zhvillimin e hetimeve të policisë gjermane në këtë pikë dhe për as ndonjë çështje tjetër.

 

     2. I. Kelmendi shkoi te Jusufi e Bardhi

 

   Shkolla e UDB-së Serbe, e përfaqësuar jo nga TANJUG-u apo Ilustrovana Politika, por në këtë rast nga Abdullah Prapashtica.

   Shkolla e UDB-së Serbe: "Suzana na ftoi në dhomën e ndarë enkas për shokun Ibrahim Kelmendi. ... në dhomën ku kishte qasje vetëm Ibrahim Kelmendi" (Nuhi Sylejmani, Vrasja e trefishtë, 2010, faqe 123-124)

   Shkolla e UDB-së Serbe: "... e gjetur nga Suzana Gërvalla fshehur në dhomën e ndarë enkas për Ibrahim Kelmendin." (Nuhi Sylejmani, Vrasja e trefishtë, faqe 156)

   Abdullah Prapashtica: "Ajo që sjell Nuhi Sylejmani në librin e vet është dëshmia e ti personale si njëri nga bashkëpunëtorët e rrethit të ngushtë të Jusuf Gërvallës në Gjermani, mbi atë bashkëpunim që kanë pas ata së bashku në kuadër të ish LNÇKVSHJ dhe dëshmi autentike e zhvillimeve të pastajshëme... (...)Nuhi Sylejmani shkruan me kompetencë..." (MBI LIBRIN „VRASJA E TREFISHT“ TË NUHI SYLEJMANIT, www.albaniapress.com, 14 tetor 2010)

   Osman Osmani: "Kujtimet dhe dokumentet përcjellëse brenda librit sjellin fakte historike të pakundërshtueshme dhe të panjohura gjer më tani. Në mënyrën më të përpiktë, paraqitet gjendja dhe zhvillimi i tri organizatave shqiptare të asaj kohe, që vepronin kryesisht në botën e jashtme si Fronti i Kuq Popullor, GMLK/OMLK dhe LNÇK/LNÇKVSHJ, si dhe për proceset organizative dhe ideologjike nëpër të cilat kalojnë këto organizata para dhe pas demonstratave të vitit 1981 në Kosovë.

   Autori ndër të tjera, në mënyrën më besnike, përshkruan peripecitë dhe ballafaqimet me sfida të shumta të familjeve Gërvalla dhe Zeka pas atentatit të 17 janarit të vitit1982." (Kopertina e mbrapme e librit të quajtur: Nuhi Sylejmani, Vrasja e trefishtë, Prishtinë 2010)

    I. Kelmendi: ”Të nesërmen Mirani udhëtoi për Shtutgart. Shkoi të Jusufi e Bardhi. Aty gjeti edhe Kadriun.” (Atentatet, f.288)

    Këtu vlen të konstatojmë një fakt. Jusufi nuk ka pas telefon në shtëpi në vitin 1981 dhe 1982. Shkaqet për këtë do t'i shqyrtoj në një rast tjetër. Në vitin heroik 1981, të ngjarjeve për të cilat foli gjithë bota, Jusuf Gërvalla nuk i shkruan asnjë letër të vetme Ibrahim Kelmendit. Sa i përket Kadri Zekës, deri më sot kemi vetëm një letër të Jusufit, të cilën ia dërgon më 7 dhjetor 1981 dhe një më 15 janar 1982. Burimi kryesor për ta studiuar veprimtarinë e Jusufit në vitin 1981 e gjer në vdekje janë letrat që ia dërgon pikërisht atij që duhet, shokut të vet, shokut të organizatës së vetë Sabri Novosellës. Në mos asgjë tjetër, pikërisht në këto letra duket madhështia e Jusufit, besnikëria e tij ndaj shokëve, respekti për krijimin e një force apo forcave të organizuara në përgjithësi. Me këto letra Jusufi e ka vulosë historinë e Lëvizjes dhe me këtë ka asgjësuar çdo përpjekje udbeske të të tjerëve për ta shkruar historinë e rrejshme të Lëvizjes së Tij duke treguar se jo të tjerët por është pikërisht ai vetë Jusufi që është zot i historisë së vet.

   Nga letra e Jusufit e 13 majit 1981 del se distancimi i Jusufit prej Ibrahim Kelmendit ka qenë i asaj natyre sa demonstratat e Pranverës 1981 në Kosovë dhe ato në Evropë gjer më 13 maj, gjer në këtë ditë të festës UDB-së, gjer në këtë ditë të Tahir e Nebih Mehës nuk kanë mundur t'ia ndryshojnë.

   Krejt shpresat tona janë të mvaruna në mundësinë se athua mos festa e UDB-së e 13 majit, apo vepra e Tahir e Nebih Mehës ia ka zbutur qëndrimin Jusufit që ai "t'i rikthej marrëdhëniet e mëparshme" me I. Kelmendin. Se si qëndrojnë punët në këtë pikë na e vërteton letra e Jusufit dërguar Sabri Novosellës më 20 gusht 1981. Pra prej letrës së 13 majit, për herë të parë gjatë kësaj periudhe Jusufi ndërron mendime me Sabri Novosellën lidhur me Ibrahim Kelmendin më 20 gusht 1981.

 

     3. Vuajtjet për gazetën Bashkimi

 

   I. Kelmendi mirëpritet nga Jusufi e Kadriu, i vjen mirë që nuk kanë nevojë për ndihmën e tij në pregatitjen e gazetës së OMLK-së Liria dhe njëkohësisht vuan se nuk ka aftësi ta botoj gazetën e ”Frontit të Kuq Popullor” Bashkimin.

   I. Kelmendi: ”U mirëprit dhe i erdhi mirë që Jusufi e Kadriu nuk po e angazhonin për t’i ndihmuar në përgatitje të gazetës Liria. Përpara e vuante përgjegjësinë për botim të Bashkimit, meqë vlerësonte vetën se nuk ishte kompetent për t’i dalë zot asaj përgjegjësie.” (Atentatet, f.288)

  Para se të shqyrtojmë çështjet e falsifikimet e I. Kelmendit, duhet të mos harrojmë se qëllimi im është në këtë rast që pjesërisht t'u jap përgjigje edhe të tjerëve që kanë apo kanë pasur të bëjnë me Jusufin.

   Jusuf Gërvalla: "Tash së fundi jam në kontakt edhe me një shok të grupit të Marksistë-leninistëve të Kosovës, të tubuar rreth organit të tyre “Liria”. Personalisht, për organin e tyre kam mendim shumë të mirë, po edhe shoku me të cilin kam kontaktuar duket shumë i ngritur dhe i pjekur. Ka një mirëkuptim midis nesh dhe kemi rënë në ujdi që t’i bashkërenditim veprimet. Lidhur me këtë, për fillim, kemi zënë të organizojmë një varg demonstratash, nëpër qendra të ndryshme evropiane, që kanë për qëllim të bëhen përpjekje e zëshme e ngjarjeve aktuale në Kosovën tonë trime." (Letër Sabri Novosellës, 14 prill 1981)

   Në këtë letrën e 14 prillit 1981 që është letra e parë që Jusufi ia dërgon Sabriut pas daljes në Gjermani, për herë të parë e kemi të vërtetuar se Jusufi ka marrë kontakt me Kadri Zekën, pikërisht në kohën kur ai nuk ka asnjë lidhje me I. Kelmendin. Por jo vetëm kaq. Krahasojeni se çfarë përshkrimi i bënë në këtë letër OMLK-së dhe çfarë është definimi e përkufizimi i Frontit të Kuq. A mundohet Jusufi të vejë shenjën e barazimit në mes Kadri Zekës dhe Ibrahim Kelmendit apo jo? Mos është pikërisht e kundërta!

   Siç e kam thënë më lartë kur jam gjetë në Shtutgart, marrëdhëniet e Jusufit me Ibrahim Kelmendin nuk kanë ekzistua, ndërsa ato me Kadri Zekën kanë qenë në zenit. Në bazë të letrave të Jusufit shihet qartë se kur Sabri Novosella merr vesh se si Jusufi i ka kushtuar aq shumë kohë revistës Bashkimi (me një fjalë organizatave tjera) ndihet një lloj pakënaqësie se pse Jusufi nuk iu ka përvesh punës dhe të publikoj punime vetëm e vetëm në emër të Lëvizjes Nacionalçlirimtare të Kosovës dhe viseve tjera shqiptare në Jugosllavi. Kur Jusufi më ka treguar se si e ka botuar me mundin, talentin e dijeninë e tij Bashkimin, dhe numrin e tretë të Lirisë, unë si shokë i Organizatës së Jusufit kam ndier kënaqësi dhe krenari të madhe. E kam ndier veten kështu pasi kam menduar se nëse ndonjëherë do të ketë ndonjë gjest mirënjohjeje për punën e Jusufit për organizatat tjera, atëherë, edhe pse kjo ndihmë u është dhënë nga Jusufi si individ i LNÇKVSHJ, prap se prap ndoshta një pjesë e vogël e nderit do t'i bien hise jo vetëm Lëvizjes së tij por edhe mua si anëtar i saj. Ia kam pasur lakmi Jusufit në këtë punë, dhe sikur organizatat tjera do të më drejtoheshin mua për ndihmë në atë kohë dhe sikur t'i kisha pasur dhuntitë që natyra ia kishte dhënë Jusufit, ndoshta edhe unë do të kisha vepruar si ai. Por gjërat nuk janë zhvilluar në këtë formë për mua, dhe përveç Lëvizjes së Jusufit askush tjetër nuk ka pasur nevojë për punën time. Përkundër lakmive të mia të mëdha, jam detyruar të kënaqem me atë që natyra ma ka caktuar.

   Disa ditë pas vendosjes sime në Ludwigsburg ka ardhë Kadri Zeka tek Jusufi dhe i ka sjellur materialet e Lirisë për numrin 4-5, të cilat pastaj vetë Jusufi e ka ditur se si duhet ta përfundojë. Unë nuk e kam takuar atë në këtë rast, por se i ka sjellë materialet më ka tregue Bardhi në banesën, ku banoja me Haxhi Berishën e Naim Haradinajn, në Ludwigsburg. Pas daljes nga shtypi, (e botuar në Shtutgart) Haxhi Berisha dhe Hasan Mala janë ngarkuar ta dërgojnë në Kosovë. Këta janë nisë nga shtëpia e Jusufit. Për këtë punë ka qenë në dijeni të plotë Suzana e cila është marrë me paketimin e ushqimeve për rrugë për Hasanin e Haxhiun. Por ajo çka është më interesantja që dua të them është se e tërë kjo punë është bërë në distancë të sigurtë prej I. Kelmendit.

   Se çfarë mendimesh e çfarë afërsie ka pasur Jusufi me I. Kelmendin në fund të korrikut 1981 e tregon më së miri letra e tij dërguar Sabri Novosellës, më 20 gusht 1981.

Ibrahim Kelmendi nuk ka qenë tek Jusufi në fund të korrikut 1981 as "me arsye të vjedhjes së postës" e as "pa arsye" për shkakun e thjeshtë se në këtë kohë, pas përfundimit të të gjitha demonstratave në Evropë, mendimi i Jusufit për I. Kelmendin është si vijon:

   Jusuf Gërvalla: "Tani sapo e lexova letrën tënde (e treta me radhë që morëm këto kohët e fundit pa të dhënë përgjigje) të datës 14 gusht, me të cilën arriti edhe mendimi yt lidhur me I.K. Mendimet që shfaq ti lidhur me këtë person, janë jo vetëm të urta, po edhe shumë të njerëzishme. (Një fakt e ke lanë anash në përfundimin që ke nxjerrë duke analizuar sjelljen e këtij personi nga vërejtjet e mia për të: gatishmërinë e tij që të hyj vetë dhe t’i fusë edhe shokët në shërbim të forcave më reaksionare e mercenare të Perëndimit, siç janë ballistët dhe zogistët, madje duke u bërë vetë mercenar i tyre, pra mercenar i mercenarit). Megjithatë, pas analizash edhe më të thelluara, pasi të kemi mbledhur edhe ndonjë fakt për sqarimin e punës dhe të personalitetit të tij, nëqoftëse ai e meriton edhe pas kësaj kujdesin tonë për së mbari, atëherë nuk do të ngurrojmë edhe sa i përket punës lidhur me të. Të shpresojmë se ai e meriton." (Letër Sabri Novosellës, 20 gusht 1981).

   Shtrohet pyetja pse Jusufi brenda këtij citati e përdorë fjalën 'mercenar' katër herë. Përgjigja ipet nga Faridin Tafallari.

   Faridin Tafallari: “Më kujtohet një takim ku kam qenë edhe unë i pranishëm. Jusufi e pyeti Ibrahimin që t’i tregonte se sa të holla kishte marrë nga një organizatë kroate (emrin e saj nuk e di). Sipas fjalëve të Ibrahimit ka qenë puna për një shumë prej 50 mijë markash gjermane, që do të përdoreshin për të blerë armë. Këtë shumë e kanë marrë njerëzit e Ibrahimit, mandej si i përdori ato për të rregulluar një lokal kafeneje në Pejë. Jusufit kjo gjë nuk i pëlqeu dhe e kundërshtoi veprimin e Ibrahimit si jo të mirë. Ibrahimi përgjigjej se kur gjen budallenj pse të mos përfitosh. Jusufi ia ktheu: ”Ato para janë marrë për diçka tjetër dhe për një çështje tjetër, dhe janë përdorur për interesat tua. Për tjetër janë kërkuar dhe për tjetër janë shfrytëzuar.” (Terror Dhimbje Qëndresë, Tiranë 1997, f. 57)

   Jusufi, pas rastit të Hysen Gegës me Sadik Blakajn, ka qenë shumë i vetëdijshëm se Ibrahim Kelmendi meriton kujdes. Thelbi i çështjes ka qen se a meriton ai (I. Kelmendi) kujdes për së mbari apo të kihet kujdes për të këqijat që mund të vijnë nga ai. Një rrjedhim tjetër që del nga kjo letër është se Sabri Novosella, prej fillimit të marrjes së kontaktit me Jusufin (në prill 1981) e gjer më tani, në gusht, e qorton Jusufin dhe kërkon nga ai që të ketë kujdes të mirë dhe ta afroj I. Kelmendin. Por përpjekjet e Sabriut nga Turqia, për ta afruar Jusufin me I. Kelmendin në Gjermani dështojnë plotësisht.

 

     4 Tek unë ishte policia - tha Jusufi.

 

   Në fund të korrikut 1981, Jusufi i tregon I. Kelmendit se Riza Salihu ia ka vjedhë, kontrollua postën atij (pra J. G.).

   I. Kelmendi: “– Tek unë ishte policia kriminalistike e Hailbronit, – nisi Jusufi. – Më informuan që Rezil Mejtepi kishte vjedhur postën time dhe tënden. Besoj edhe te ti, Miran, duhet të kenë qenë.

- Po, - miratoi shkurt Mirani.” (Atentatet, f.290)

   Si duket I. Kelmendi ka harruar se çka ka shkruar më 16 shtator 1980.

   I. Kelmendi: "Do të kishte qenë mirë të më ndihmoni, pasi jeni më afër ngjarjes, për rastin e arrogantit Rizah. Sigurisht që Bardhi ka mundur të mësoj më shumë gjëra se unë, pasi unë pos çfarë më thanë të KRIPO-s, nuk di tjetër. Një gjë di se jam i revoltuar shumë me Rizahun për konfiskimin e postës që më ka bërë. Është kjo vepër prej udbashi. I poshtri! Sigurisht që më ka munguar posta. Për këtë kam bërë sa herë fjalë me udhëheqësit e konviktit." (Letër Jusuf Gërvallës, 16 shtator 1980; Faridin Tafallari, Dhimbje Krenare, Tiranë 1998, faqe 117)

   Gënjeshtra skandaloze demantohet nga shtypi gjerman që ka raportuar në Atentatin e 17 janarit 1982:

 Südwestdeutsche Zeitung: "Policia e kërkon jugosllavin Riza Salihu, i cili në vitin 1980 kishte sjellë në pronsinë e tij postën e bashkatdhetarëve të tij dhe kundër së cilit ekziston edhe fletarresti edhe për delikte tjera." (30 janar 1982; Marrë nga Xhafer Leci e Kadri Mani, U vranë tre emigrantë jugosllavë, www.zemrashqiptare.net, 17 janar 2009))

   Se a është vizituar kështjella e Jusufit nga Ibrahim Kelmendi, në fund të korrikut 1981 e tregon letra e mëposhtme:

  Jusuf Gërvalla: "Tani sapo e lexova letrën tënde (e treta me radhë që morëm këto kohët e fundit pa të dhënë përgjigje) të datës 14 gusht, me të cilën arriti edhe mendimi yt lidhur me I.K. Mendimet që shfaq ti lidhur me këtë person, janë jo vetëm të urta, po edhe shumë të njerëzishme. (Një fakt e ke lanë anash në përfundimin që ke nxjerrë duke analizuar sjelljen e këtij personi nga vërejtjet e mia për të: gatishmërinë e tij që të hyj vetë dhe t’i fusë edhe shokët në shërbim të forcave më reaksionare e mercenare të Perëndimit, siç janë ballistët dhe zogistët, madje duke u bërë vetë mercenar i tyre, pra mercenar i mercenarit). Megjithatë, pas analizash edhe më të thelluara, pasi të kemi mbledhur edhe ndonjë fakt për sqarimin e punës dhe të personalitetit të tij, nëqoftëse ai e meriton edhe pas kësaj kujdesin tonë për së mbari, atëherë nuk do të ngurrojmë edhe sa i përket punës lidhur me të. Të shpresojmë se ai e meriton." (Letër Sabri Novosellës, 20 gusht 1981)

 

     5. Nuhi Sylejmani ua ka bërë çorape rrethin tuaj

 

   I. Kelmendi i jep mendime Jusufit për Nuhi Sylejmanin, e të cilat Jusufi i dëgjon me vëmendje.

   I. Kelmendi: “Kurse Nuriu ua ka bërë çorape rrethin tuaj këndej dhe angazhimi i mëhershëm i rrethit tuaj është dëmtuar.” (Atentatet, f.290)

    Se a ka marrë Jusufi ndonjë këshillë në Kështjellën e vetë në fund të korrikut 1981, prej I. Kelmendit e tregon letra e mëposhtme:

   Jusuf Gërvalla: "Tani sapo e lexova letrën tënde (e treta me radhë që morëm këto kohët e fundit pa të dhënë përgjigje) të datës 14 gusht, me të cilën arriti edhe mendimi yt lidhur me I.K. Mendimet që shfaq ti lidhur me këtë person, janë jo vetëm të urta, po edhe shumë të njerëzishme. (Një fakt e ke lanë anash në përfundimin që ke nxjerrë duke analizuar sjelljen e këtij personi nga vërejtjet e mia për të: gatishmërinë e tij që të hyj vetë dhe t’i fusë edhe shokët në shërbim të forcave më reaksionare e mercenare të Perëndimit, siç janë ballistët dhe zogistët, madje duke u bërë vetë mercenar i tyre, pra mercenar i mercenarit). Megjithatë, pas analizash edhe më të thelluara, pasi të kemi mbledhur edhe ndonjë fakt për sqarimin e punës dhe të personalitetit të tij, nëqoftëse ai e meriton edhe pas kësaj kujdesin tonë për së mbari, atëherë nuk do të ngurrojmë edhe sa i përket punës lidhur me të. Të shpresojmë se ai e meriton."(Letër S. Novosellës, 20 gusht 1981)

 

     6. Shtëpia jote është bërë si të ishte stacion treni - tha Kadriu

 

   Sipas I. K., Kadri Zeka e krahason shtëpinë e Jusufit me një stacion trenash, në të cilën shtëpi bashkatdhetarët e vizitojnë Jusufin për t’ia humbur kohën dhe konsumuar ushqimin e familjes.

   I. Kelmendi: “- Shokë ju këndej nuk po ruheni, nuk jeni konspirativë, – mori fjalën Kadriu. - Sidomos ti, Shoku Jusuf, vigjilencën e ke lëshuar përtoke.

 

 

KALAJA e pamposhtur e Vëllezërve Gërvalla, e pa njollosur përveç fluskave të bardha të borës, e fotografuar nga Remzi Ademaj në dhjetor 1984 me kërkesën e Xhafer Durmishit.

Dorëshkrimi i Remzi Ademajt

 

    Shtëpia jote është bërë si të ishte stacion treni. Vijnë njerëz vetëm për të kaluar kohën, sepse mërziten për të ndenjur në banesat e tyre. Te ti ata kanë gjetur mirëpritje bujare dhe nuk duan t’ia dinë se kështu po konsumojnë ushqimin e familjes sate. Ti, me bujarinë e tepruar, e mirëpret secilin, sikur të të vinin si miq. Duke ardhur kaq shumë, të pengojnë në punë, në pushim, lexim e ndejë me familje.” (Atentatet, f.290)

   Se a e ka krahasuar Kadri Zeka, Kalanë e Jusufit me një stacion treni apo jo, e tregom më së miri letra e Jusufit.

   Jusuf Gërvalla: "Tani sapo e lexova letrën tënde (e treta me radhë që morëm këto kohët e fundit pa të dhënë përgjigje) të datës 14 gusht, me të cilën arriti edhe mendimi yt lidhur me I.K. Mendimet që shfaq ti lidhur me këtë person, janë jo vetëm të urta, po edhe shumë të njerëzishme. (Një fakt e ke lanë anash në përfundimin që ke nxjerrë duke analizuar sjelljen e këtij personi nga vërejtjet e mia për të: gatishmërinë e tij që të hyj vetë dhe t’i fusë edhe shokët në shërbim të forcave më reaksionare e mercenare të Perëndimit, siç janë ballistët dhe zogistët, madje duke u bërë vetë mercenar i tyre, pra mercenar i mercenarit). Megjithatë, pas analizash edhe më të thelluara, pasi të kemi mbledhur edhe ndonjë fakt për sqarimin e punës dhe të personalitetit të tij, nëqoftëse ai e meriton edhe pas kësaj kujdesin tonë për së mbari, atëherë nuk do të ngurrojmë edhe sa i përket punës lidhur me të. Të shpresojmë se ai e meriton." (Letër Sabri Novosellës, 20 gusht 1981)

    A do të kishte ma vdekje për Jusufin sikur personi i përkufizuar nga ai si "mercenar i mercenarit" të luante e të tallej me te e me Kadri Zekën në shtëpinë e tij, në Kalanë e tij dhe të luaj si maca me minin me ta. I. Kelmendi ka pasur sukses në planin e tij për t'ua mbush mendjen shokëve të organizatës së vetë, pra shokëve të Kadri Zekës, por jo edhe të Jusufit. Historia e Jusufit dhe e Lëvizjes së tij janë shkruar në radhë të parë nga Jusufi dhe shokët e Organizatës së tij të cilët janë pronarët dhe zotët e vërtetë të saj.

 

     7. Pjesërisht ke të drejtë – tha Jusufi

 

   Jusufi i jep të drejtë Kadri Zekës se e ka shndërruar shtëpinë në stacion treni.

   I. Kelmendi: “– Pjesërisht ke të drejtë, – tha Jusufi, – por këtë mënyrë po e shfrytëzoj për të edukuar disa të rinj dhe për të ndërgjegjësuar punëtorët e interesuar për veprimtari patriotike.” (Atentatet, f.291)

   Se a ka bërë Jusufi ndonjë bisedë e takim me Kadri Zekën në Kalanë e vet, në prani të I. Kelmendit e tregon më së miri letra e mëposhtme:

   Jusuf Gërvalla: "Tani sapo e lexova letrën tënde (e treta me radhë që morëm këto kohët e fundit pa të dhënë përgjigje) të datës 14 gusht, me të cilën arriti edhe mendimi yt lidhur me I.K. Mendimet që shfaq ti lidhur me këtë person, janë jo vetëm të urta, po edhe shumë të njerëzishme. (Një fakt e ke lanë anash në përfundimin që ke nxjerrë duke analizuar sjelljen e këtij personi nga vërejtjet e mia për të: gatishmërinë e tij që të hyj vetë dhe t’i fusë edhe shokët në shërbim të forcave më reaksionare e mercenare të Perëndimit, siç janë ballistët dhe zogistët, madje duke u bërë vetë mercenar i tyre, pra mercenar i mercenarit). Megjithatë, pas analizash edhe më të thelluara, pasi të kemi mbledhur edhe ndonjë fakt për sqarimin e punës dhe të personalitetit të tij, nëqoftëse ai e meriton edhe pas kësaj kujdesin tonë për së mbari, atëherë nuk do të ngurrojmë edhe sa i përket punës lidhur me të. Të shpresojmë se ai e meriton."(Letër Sabri Novosellës, 20 gusht 1981)

 

     8. Në hierarkinë e UDB–së në Kosovë kemi njeriun që na informon

 

   Sipas I. Kelmendit dhe projektit të tij për shembjen e mitit të Jusufit, ai (Jusufi) ka kontakte me hierarkinë e UDB-së në Kosovë dhe informohet nga një njeri i UDB-së për çdo javë se kush del jashtë nga Kosova.

   I. Kelmendi: “Sikur të ishte ndonjëri informatorë e spiun i UDB–së, do të na tregonin nga Prishtina, sepse në hierarkinë e UDB–së në Kosovë kemi njeri që na informon se cilët njerëz këtej punojnë për UDB–në. Kështu, ne dimë pothuajse për çdo vikend, se cili udbash do të vijë nga Kosova në Mynhen, Shtutgart e gjetiu, të cilët mbledhin informata, dezinformojnë bashatdhetarët, udhëzojnë dhe u japin detyra informatorëve dhe kthehen.” (Atentatet, f.291)

   Qëllimi i kësaj insinuate djallëzore, dhe mëllefi hakmarrës ndaj Jusufit gjendet në këta rreshta, që I. Kelmendi nuk i ka ditur më 1981 por i ka marrë vesh nga librat e Faridin Tafallarit pas vitit 1998:

   Jusuf Gërvalla: ”Sa për organizatën e bashkuar rreth organit ”Bashkimi”, më duket se pak dobi mund të ketë nga iniciativa për bashkim e bashkëpunim me ta. Së pak për sa shihet te udhëheqësi i kësaj organizate në botën e jashtme, (I. Kelmendi - vërejtja ime) nuk ekziston përshtypja për organizim të mirëfilltë dhe as për ndonjë organizatë të fuqishme numerikisht. Megjithatë, po ta shihni ju të arsyeshme, ndoshta do të mund të realizohej mundësia që shokëve të Lëvizjes në Kosovë t`u jepet lidhja me përfaqësuesin e “Bashkimit” në Kosovë. Megjithqë, për sa kam mundur të marr vesh, atje, në radhët e kësaj organizate, apo ndoshta në qendër të saj, ndodhet një njeri i dyshimtë (i UDB-së - shën ynë), njëfarë Blakaj, që punoka në Entin e Sigurimit Social në Prishtinë. Sa për mua unë njëherë për njëherë, pas numrit të fundit të “Bashkimit”, (19 dhjetorit 1980 - shën. i Xh. D.), të cilin ta kam dërguar, të gjitha marrëdhëniet me përfaqësuesin e tij të këtushëm i kam ndërprerë.” (Letër Sabri Novosellës, 13 maj 1981; Faridin Tafallari, Dhimbje krenare, Tiranë 1998, faqe 115-116)

    Pra Jusufi kurrë nuk ka ditë se kush është udbash që dërgohet nga UDB-a në Evropë. Por ai e ka ditë vetëm një çështje, se ka pasur dyshime solide se "Fronti i Kuq" është krijesë e UDB-së dhe për këtë e ka ndërpre ndihmën në nxjerrjen e gazetës Bashkimi, dhe me Ibrahim Kelmendin nuk ka bashkëpunua në këtë kohë kur ëndrra e jetës së tij është realizuar, pasi ka arritë me e pa tërë Kosovën në këmbë, e për të cilën ka folë e gjithë bota me muaj rresht.

   Se I. Kelmendi nuk ka qenë tek Jusufi në korrik 1981 e tregon letra e mëposhtme:

   Jusuf Gërvalla: "Tani sapo e lexova letrën tënde (e treta me radhë që morëm këto kohët e fundit pa të dhënë përgjigje) të datës 14 gusht, me të cilën arriti edhe mendimi yt lidhur me I.K. Mendimet që shfaq ti lidhur me këtë person, janë jo vetëm të urta, po edhe shumë të njerëzishme. (Një fakt e ke lanë anash në përfundimin që ke nxjerrë duke analizuar sjelljen e këtij personi nga vërejtjet e mia për të: gatishmërinë e tij që të hyj vetë dhe t’i fusë edhe shokët në shërbim të forcave më reaksionare e mercenare të Perëndimit, siç janë ballistët dhe zogistët, madje duke u bërë vetë mercenar i tyre, pra mercenar i mercenarit). Megjithatë, pas analizash edhe më të thelluara, pasi të kemi mbledhur edhe ndonjë fakt për sqarimin e punës dhe të personalitetit të tij, nëqoftëse ai e meriton edhe pas kësaj kujdesin tonë për së mbari, atëherë nuk do të ngurrojmë edhe sa i përket punës lidhur me të. Të shpresojmë se ai e meriton."(Letër S.N., 20 gusht 1981)

 

     9. Jemi informuar ne se kush hyn e del te ti

 

   Për të mos e hidhëruar e mbetur borxh as Kadri Zekës, sipas projektit të shembjes së mitit të Jusufit, del se edhe Kadri Zeka paska aso burimesh prej nga informohet se kush hyn e kush del në stacionin e trenit të Jusufit, pra në shtëpinë e Jusufit.

   I. Kelmendi: “– Domethënë njeriu juaj nuk paska informata të bollshme. Por, nga të tjera burime jemi informuar ne se kush hyn e del te ti, - ndërhyri Kadriu, pa pritur nëse Jusufi kishte përfunduar përgjigjen e tij.” (Atentatet, f.291)

   Janë këto fjalë shumë nderuese për Kadri Zekën që i kanë kënaq disa persona të afërm të tij. Se a ka pasur gjasa që Jusufi të lejojë të tjerët të tallen me te e me mysafirët e tij në Kalanë e tij e tregon letra e mëposhtme:

   Jusuf Gërvalla: "Tani sapo e lexova letrën tënde (e treta me radhë që morëm këto kohët e fundit pa të dhënë përgjigje) të datës 14 gusht, me të cilën arriti edhe mendimi yt lidhur me I.K. Mendimet që shfaq ti lidhur me këtë person, janë jo vetëm të urta, po edhe shumë të njerëzishme. (Një fakt e ke lanë anash në përfundimin që ke nxjerrë duke analizuar sjelljen e këtij personi nga vërejtjet e mia për të: gatishmërinë e tij që të hyj vetë dhe t’i fusë edhe shokët në shërbim të forcave më reaksionare e mercenare të Perëndimit, siç janë ballistët dhe zogistët, madje duke u bërë vetë mercenar i tyre, pra mercenar i mercenarit). Megjithatë, pas analizash edhe më të thelluara, pasi të kemi mbledhur edhe ndonjë fakt për sqarimin e punës dhe të personalitetit të tij, nëqoftëse ai e meriton edhe pas kësaj kujdesin tonë për së mbari, atëherë nuk do të ngurrojmë edhe sa i përket punës lidhur me të. Të shpresojmë se ai e meriton." (Letër S.N., 20 gusht 1981)

 

    10. Tani unë po dyshoj në Skenderin

 

   Në mbarim të korrikut 1981, I. Kelmendi, në prani të Kadri Zekës diskuton me Jusufin për dyshimet dhe argumentet kundër “Skenderit të Shtutgartit” dhe Jusufi e dëgjon me vëmendje.

   I. Kelmendi: “Tani, unë po dyshoj në njëfarë Xhafarin, të cilin ju e thërrisni me pseudonim “Skander”. Erdhi verën e vitit të kaluar i kamufluar si student dhe u punësua pikërisht në afërsi të Ludwigsburgut. Rrinte haptazi, në prani të shumë vetave, me ty Jusuf dhe me Bardhin. U kthye dhe s’i ndodhi gjë. Prapë erdhi e shkoi dhe tani është këtu. Pra, ka ardhur disa herë, është kthyer dhe asnjëherë nuk i ndodhi gjë. E habitshme. Bile, nuk po pyesim se ku i merr të hollat për gjithë këto udhëtime, meqë thotë se është student.” (Atentatet, f. 291-292)

   Të vërtetën time se kur kam ardhur në Shtutgart për herë në parë në prani të shumë dëshmitarëve që sot janë gjallë e kam thënë në disa raste. Ne verën e vitit 1980 nuk kam qenë fare as nuk punuar në Gjermani. Për herë të parë me Vëllezërit Gërvalla në Untergruppenbach jam njohur në mesin e korrikut 1981. Fjalët e mësipërme me trillimet e falsifikimin e vetë tregojnë se I. Kelmendi nuk ka qenë tek Jusufi në korrik 1981. Se çfarë gjasash ka pasur I. Kelmendi të jetë në Kalanë e Jusufit në këtë kohë e vërtetojnë rreshtat e mëposhtëm:

   Jusuf Gërvalla: "Tani sapo e lexova letrën tënde (e treta me radhë që morëm këto kohët e fundit pa të dhënë përgjigje) të datës 14 gusht, me të cilën arriti edhe mendimi yt lidhur me I.K. Mendimet që shfaq ti lidhur me këtë person, janë jo vetëm të urta, po edhe shumë të njerëzishme. (Një fakt e ke lanë anash në përfundimin që ke nxjerrë duke analizuar sjelljen e këtij personi nga vërejtjet e mia për të: gatishmërinë e tij që të hyj vetë dhe t’i fusë edhe shokët në shërbim të forcave më reaksionare e mercenare të Perëndimit, siç janë ballistët dhe zogistët, madje duke u bërë vetë mercenar i tyre, pra mercenar i mercenarit). Megjithatë, pas analizash edhe më të thelluara, pasi të kemi mbledhur edhe ndonjë fakt për sqarimin e punës dhe të personalitetit të tij, nëqoftëse ai e meriton edhe pas kësaj kujdesin tonë për së mbari, atëherë nuk do të ngurrojmë edhe sa i përket punës lidhur me të. Të shpresojmë se ai e meriton."(Letër S. Novosellës, 20 gusht 1981)

   Se çfarë afërsie e besimi ka Jusufi në Ibrahim Kelmendin në gusht 1981 e tregojnë rreshtat e mësipërm. Se çfarë besimi e afërsie ka Jusufi në Xhafer Durmishin-Skenderin e tregojnë rreshtat më poshtë të cilët janë marrë poashtu nga letra e 20 gushtit 1981:

   Jusuf Gërvalla: "Mbrëmë ishim me Besnikun te ai personi në Visloh, që na i patë dhënë 3 mijë markat. Sa më shumë që po njihemi me të, aq më i matur, i pjekur dhe i mirë po na duket ai neve dhe me gjasë, edhe ai po fiton gjithnjë simpati më të mëdha për punën tonë. Unë, Shpendi (Xhafer Durmishi - shën ynë) e Besniku (Bardhi - shën ynë), duke analizuar anët e mira dhe virtytet e këtij njeriu, kemi vendosur se do të kish qenë mirë ta bënim menjëherë anëtarë të Komitetit të degës së këtushme." (Letër Sabri Novosellës, 20 gusht 1981)

   I. Kelmendi ka harruar se çka ka thënë e çka ka shkrua me dorën e vetë kur i ka komentuar udhëtimet e mia dhe sidomos aspektin ekonomik të tyre. Ja se çka shkruan ai për udhëtimet e mosudhëtimet e mia.

   Ibrahim Kelmendi: ”-PER REPUBLIKEN SHQIPTARE NE JUGOSLLAVI!

Të dashur shokë të QE,                              Në mërgim..., më 11 janar 1984

   "...Sikur më ka rënë të dëgjoj nga shoku Salih,(Xhafer Durmishi-shën ynë) se tani për tani është përqëndruar vetëm në çështje të formimeve të klubeve. Kurse sa i përket formimit të celulave, krijimit të komiteteve në rrethe, përgatitjes së ndonjë ndihmësi, asgjë, së paku nuk ka mundësi të vërehet dhe aq sa jemi njoftuar. I kuptoj vështirësitë me të cilat është i ballafaquar, si kufizimi i lëvizjeve, ndoshta edhe mungesa e mjeteve elementare, bile sa për udhëtim.” (Letër dërguar Hasan Malës, Xhafer Shatrit, Faridin Tafallarit e Xhafer Durmishit, më 11 janar 1984, faqe 14)

   Përderisa shoku i mirë i Sadik Blakajt shprehet kështu për (mos)udhëtimet e mia, atëherë e vërteta e plotë mundet vetëm me u marrë me mend.

   Jusufi e ndien veten të obliguar t’i jap llogari I. Kelmendit për punët e Lëvizjes së tij, në korrik 1981, se ekziston një Skender, anëtarë i Lëvizjes së Jusufit, në Shtutgart dhe përmes kujt ka ardhë tek Jusufi. Në fund të korrikut 1981, I. Kelmendi e merrë vesh se Jusufi ka marrë kontakt me Sabri Novosellën.

   I. Kelmendi: “ – Për Xhafarin garantoj unë, pasi atë ma ka sugjeruar Shoku Sabit, njëri nga udhëheqësit kryesor të organizatës sonë... – sqaroi Jusufi.

– Më në fund, të paska kontaktuar! – ndërhyri Mirani.” (Atentatet, f. 292)

   Se si Jusufi me të vërtetë e sqaron I. Kelmendin për Skenderin e Sabri Novosellën duket nga rreshtat e mëposhtëm:

   Jusuf Gërvalla: "Tani sapo e lexova letrën tënde (e treta me radhë që morëm këto kohët e fundit pa të dhënë përgjigje) të datës 14 gusht, me të cilën arriti edhe mendimi yt lidhur me I.K. Mendimet që shfaq ti lidhur me këtë person, janë jo vetëm të urta, po edhe shumë të njerëzishme. (Një fakt e ke lanë anash në përfundimin që ke nxjerrë duke analizuar sjelljen e këtij personi nga vërejtjet e mia për të: gatishmërinë e tij që të hyj vetë dhe t’i fusë edhe shokët në shërbim të forcave më reaksionare e mercenare të Perëndimit, siç janë ballistët dhe zogistët, madje duke u bërë vetë mercenar i tyre, pra mercenar i mercenarit). Megjithatë, pas analizash edhe më të thelluara, pasi të kemi mbledhur edhe ndonjë fakt për sqarimin e punës dhe të personalitetit të tij, nëqoftëse ai e meriton edhe pas kësaj kujdesin tonë për së mbari, atëherë nuk do të ngurrojmë edhe sa i përket punës lidhur me të. Të shpresojmë se ai e meriton."(Letër Sabri Novosellës, 20 gusht 1981)

 

    11. Ti Kadri nuk ke anëtarësuar askend

 

   Përveç çështjeve që kanë të bëjnë me Lëvizjen e Jusufit, I. Kelmendi del se i dinë në hollësi punët e OMLK-së, se sa lugë i ka në shportë gjegjësisht sa anëtarë i ka, qysh në fund të korrikut 1981.

   I. Kelmendi: "Kurse në mërgatë, ti shoku Kadri ende nuk ke anëtarësuar njeri vetëm mban rreth vetës disa kandidatë simpatizantë që duhet ta plotësojnë stazhin para se t’i anëtarësoni.” (Atentatet, f.293)

   Saime Isufi: "Për ato rrethana, ku pjesëmarrëse kam qenë edhe vetë, vërtetë secilin personazh e ke paraqitur të tillë siç pata mundësi t'i njihja edhe vetë." (Letër I. Kelmendit, 5 mars 2007)     

   Mehmet Hajrizi: "Deri në bashkimin e saj në Lëvizje, aty nga mesi i vitit 1982, Organizata ka pasur në gjirin e saj mbi 300 anëtarë dhe po kaq simpatizantë që po përgatiteshin për anëtarësim." (Apostol Duka, Vrasje në Shtutgart, Tiranë 2008, f. 169-170)

 

     12. Nuk duhet të filloni me anëtarësime

 

  Kadri Zeka në mbarim të korrikut 1981, në prani të Jusufit e I. Kelmendit fletë për marrëveshjen për bashkim e cila pret për formalizim apo shpallje.

    I. Kelmendi: (fjalë të atribuara Kadri Zekës) ”Unë mendoj se ju ende nuk duhet të filloni me anëtarësime, sepse do të keni fërkime të simpatizantëve tuaj. Them, derisa të formalizohet marrëveshja për bashkim, meqë përmbajtësisht jemi dakorduar, të presim me anëtarësime. Kur bashkimi të shpallet, riorganizimi do të nis në Kosovë, pastaj do të bëjmë riorganizim të përbashkët edhe në mërgatë, përshtatshëm me riorganizimin në Kosovë.” (Atentatet, f.293-294)

   Mehmet Hajrizi: "Deri në bashkimin e saj në Lëvizje, aty nga mesi i vitit 1982, Organizata ka pasur në gjirin e saj mbi 300 anëtarë dhe po kaq simpatizantë që po përgatiteshin për anëtarësim." (Apostol Duka, Vrasje në Shtutgart, Tiranë 2008, f. 169-170)

   Se çfarë formalizimi të marrëveshjes për bashkim dhe çfarë dakordimi përmbajtësor është i gatshëm Jusufi të bëjë me Frontin e emërtuar nga UDB-a e tregon letra e Jusufit e shkruar në ditën e festës së UDB-së apo më konkretisht në ditën e Tahir dhe Nebih Mehës:

   Jusuf Gërvalla: ”Sa për organizatën e bashkuar rreth organit ”Bashkimi”, më duket se pak dobi mund të ketë nga iniciativa për bashkim e bashkëpunim me ta. Së pak për sa shihet te udhëheqësi i kësaj organizate në botën e jashtme, (I. Kelmendi - vërejtja ime) nuk ekziston përshtypja për organizim të mirëfilltë dhe as për ndonjë organizatë të fuqishme numerikisht. Megjithatë, po ta shihni ju të arsyeshme, ndoshta do të mund të realizohej mundësia që shokëve të Lëvizjes në Kosovë t`u jepet lidhja me përfaqësuesin e “Bashkimit” në Kosovë. Megjithqë, për sa kam mundur të marr vesh, atje, në radhët e kësaj organizate, apo ndoshta në qendër të saj, ndodhet një njeri i dyshimtë (i UDB-së - shën ynë), njëfarë Blakaj, që punoka në Entin e Sigurimit Social në Prishtinë. Sa për mua unë njëherë për njëherë, pas numrit të fundit të “Bashkimit”, (19 dhjetorit 1980 -  shën. i Xh. D.), të cilin ta kam dërguar, të gjitha marrëdhëniet me përfaqësuesin e tij të këtushëm i kam ndërprerë.”(Letër Sabri Novosellës, 13 maj 1981)

   Ju mund të thoni se në kohëra dinamike qëndrimet e taktikat mund të ndryshojnë shpejt, se Tahir Meha mund t'ia ketë ndërruar mendjen Jusufit sa i përket çështjes së Frontit të Kuq. Ja se çka shkruan Jusufi për I. Kelmendin tre muaj pas Ditës së Tahir Mehës:

   Jusuf Gërvalla: "Tani sapo e lexova letrën tënde (e treta me radhë që morëm këto kohët e fundit pa të dhënë përgjigje) të datës 14 gusht, me të cilën arriti edhe mendimi yt lidhur me I.K. Mendimet që shfaq ti lidhur me këtë person, janë jo vetëm të urta, po edhe shumë të njerëzishme. (Një fakt e ke lanë anash në përfundimin që ke nxjerrë duke analizuar sjelljen e këtij personi nga vërejtjet e mia për të: gatishmërinë e tij që të hyj vetë dhe t’i fusë edhe shokët në shërbim të forcave më reaksionare e mercenare të Perëndimit, siç janë ballistët dhe zogistët, madje duke u bërë vetë mercenar i tyre, pra mercenar i mercenarit). Megjithatë, pas analizash edhe më të thelluara, pasi të kemi mbledhur edhe ndonjë fakt për sqarimin e punës dhe të personalitetit të tij, nëqoftëse ai e meriton edhe pas kësaj kujdesin tonë për së mbari, atëherë nuk do të ngurrojmë edhe sa i përket punës lidhur me të. Të shpresojmë se ai e meriton."(Letër Sabri Novosellës, 20 gusht 1981)

 

     13. Na duhet të ngutemi që t'i bashkojmë radhët në një organizim të vetëm

 

   Jusufi e pranon para I. Kelmendit se jo vetëm ndihmon në nxjerrjen e Lirisë, por don të bëhet hisedarë i barabart së bashku me I. Kelmendin dhe vuajtjet (ndoshta pikërisht për t'ia zvogëlua vuajtjet) e tij për Bashkimin, në te (revistën Liria), ashtu siç ka pranua më parë të bëhet hisedarë 50% i kryeartikullit të Bashkimit, duke u shprehur se Lirinë “po e nxjerrim bashkarisht”. Gjithashtu Jusufi e ndien veten të obliguar t’u tregoj I. Kelmendit e Kadri Zekës punët e brendshme të Lëvizjes së vetë, t’u tregoj se çka pret Sabri Novosella prej tij.

   I. Kelmendi: (Fjalë të atribuara Jusufit) “– Sikur po vonohemi, sepse ky nivel i organizimit të tanishëm nuk mund të japë rendiment më të lartë se sa kemi arritur. Për hir të përpjekjeve që po bëjmë për bashkim, unë shtyva për më vonë nxjerrjen e një organi të organizatës sonë. Këtë ma kërkoi para ca kohe Shoku Sabit. Pastaj, them se tani nevojat tona po na i plotëson Liria që po e nxjerrim bashkarisht, por na duhet, gjithsesi, të ngutemi që t’i bashkojmë radhët në një organizim të vetëm, të disiplinuar dhe mirë të koordinuar e me udhëheqje të centralizuar.” (Atentatet, f. 294)

   Se sa i shqetësuar është Jusufi nga vonesa e bashkimit me Frontin e Kuq e vërteton letra e Jusufit dërguar Tahir dhe Nebih Mehës:

   Jusuf Gërvalla: ”Sa për organizatën e bashkuar rreth organit ”Bashkimi”, më duket se pak dobi mund të ketë nga iniciativa për bashkim e bashkëpunim me ta. Së pak për sa shihet te udhëheqësi i kësaj organizate në botën e jashtme, (I. Kelmendi - vërejtja ime) nuk ekziston përshtypja për organizim të mirëfilltë dhe as për ndonjë organizatë të fuqishme numerikisht. Megjithatë, po ta shihni ju të arsyeshme, ndoshta do të mund të realizohej mundësia që shokëve të Lëvizjes në Kosovë t`u jepet lidhja me përfaqësuesin e “Bashkimit” në Kosovë. Megjithqë, për sa kam mundur të marr vesh, atje, në radhët e kësaj organizate, apo ndoshta në qendër të saj, ndodhet një njeri i dyshimtë (i UDB-së - shën ynë), njëfarë Blakaj, që punoka në Entin e Sigurimit Social në Prishtinë. Sa për mua unë njëherë për njëherë, pas numrit të fundit të “Bashkimit”, (19 dhjetorit 1980 - shën. i Xh. D.), të cilin ta kam dërguar, të gjitha marrëdhëniet me përfaqësuesin e tij të këtushëm i kam ndërprerë.”(13 maj 1981)

  Kadri Zeka harron çka ka thënë dy minuta më parë për arritjen e marrëveshjes për bashkim, marrëveshje e cila pret të formalizohet e shpallet dhe i tregon Jusufit se ai K. Z. nuk i beson I. Kelmendit dhe nuk do që I. Kelmendi të dij se çfarë punësh bëjnë Kadri Zeka e Jusufi.

    I. Kelmendi: “Kadriu e shikoi Jusufin për ta sinjalizuar se nuk bëri mirë që tregoi se po e nxjerrnin bashkarisht Lirinë.” (Atentatet, f.294)

 Se cilat kanë qenë gjasat që I. Kelmendi me u gjetë në Kalanë e Jusufit në fund të korrikut 1981, se çfarë gjasash ka pasur shoku i Sadik Blakajt me u tallë me Jusufin dhe mysafirët e tij e vërtetojnë përveç letrës së Tahir Mehës edhe rreshtat e mëposhtëm:

   Jusuf Gërvalla: "Tani sapo e lexova letrën tënde (e treta me radhë që morëm këto kohët e fundit pa të dhënë përgjigje) të datës 14 gusht, me të cilën arriti edhe mendimi yt lidhur me I.K. Mendimet që shfaq ti lidhur me këtë person, janë jo vetëm të urta, po edhe shumë të njerëzishme. (Një fakt e ke lanë anash në përfundimin që ke nxjerrë duke analizuar sjelljen e këtij personi nga vërejtjet e mia për të: gatishmërinë e tij që të hyj vetë dhe t’i fusë edhe shokët në shërbim të forcave më reaksionare e mercenare të Perëndimit, siç janë ballistët dhe zogistët, madje duke u bërë vetë mercenar i tyre, pra mercenar i mercenarit). Megjithatë, pas analizash edhe më të thelluara, pasi të kemi mbledhur edhe ndonjë fakt për sqarimin e punës dhe të personalitetit të tij, nëqoftëse ai e meriton edhe pas kësaj kujdesin tonë për së mbari, atëherë nuk do të ngurrojmë edhe sa i përket punës lidhur me të. Të shpresojmë se ai e meriton."(Letër Sabri Novosellës, 20 gusht 1981)

 

     14. Nuk kemi nevojë ta mbajmë të fshehtë pasi e kemi shok

 

   Jusufi, i cili është po ky Jusuf që ia ka dhënë I. Kelmendit adresën e librarisë në Biel-Bienne, në Badhaus str.35, pra që e ka dërguar për herë të parë ta kontaktoj Kadri Zekën, ngutet ta qetësojë Kadriun duke i thënë se nuk kemi nevojë të kemi fshehtësira prej I. Kelmendit.

   I. Kelmendi:  “– Shoku Kadri, – u ngut Jusufi, – nga Mirani nuk kemi nevojë ta mbajmë të fshehtë këtë bashkëveprimtari, pasi e kemi shok dhe përfaqëson organizatën e Frontit, pavarësisht se veprimtarinë e asaj organizate e kanë ngrirë për të pritur bashkimin dhe bashkorganizimin tonë.” (Atentatet, f.294)

   Jusufi jo vetëm që ngutet me e qetësue Kadri Zekën, se nuk kemi nevojë të kemi fshehtësira prej I. Kelmendit por i tregon atij edhe risi, se ai (I.K.) e përfaqëson ‘Frontin e Kuq’ (sepse ky fakt paska qenë i panjohur për Kadri Zekën gjer në fund të korrikut 1981). Dhe jo vetëm kaq, por vetë Jusufi ia jep vetes të drejtën të fletë në emër të Frontit para Kadri Zekës dhe t’i tregoj atij, se “Fronti e ka ngrirë veprimtarinë për të pritur bashkimin dhe bashkorganizimin tonë.”

   Se çfarë bashkimi e bashkorganizimi ka ndërmend të bëjë Jusufi na tregon letra e Tahir Mehës:

    Jusuf Gërvalla: ”Sa për organizatën e bashkuar rreth organit ”Bashkimi”, më duket se pak dobi mund të ketë nga iniciativa për bashkim e bashkëpunim me ta. Së pak për sa shihet te udhëheqësi i kësaj organizate në botën e jashtme, (I. Kelmendi - vërejtja ime) nuk ekziston përshtypja për organizim të mirëfilltë dhe as për ndonjë organizatë të fuqishme numerikisht. Megjithatë, po ta shihni ju të arsyeshme, ndoshta do të mund të realizohej mundësia që shokëve të Lëvizjes në Kosovë t`u jepet lidhja me përfaqësuesin e “Bashkimit” në Kosovë. Megjithqë, për sa kam mundur të marr vesh, atje, në radhët e kësaj organizate, apo ndoshta në qendër të saj, ndodhet një njeri i dyshimtë (i UDB-së - shën ynë), njëfarë Blakaj, që punoka në Entin e Sigurimit Social në Prishtinë. Sa për mua unë njëherë për njëherë, pas numrit të fundit të “Bashkimit”, (19 dhjetorit 1980 - shën. i Xh. D.), të cilin ta kam dërguar, të gjitha marrëdhëniet me përfaqësuesin e tij të këtushëm i kam ndërprerë.”(Letër Sabri Novosellës, 13 maj 1981)

    Se sa ka mundur që rrethimi i Tahir Mehës me mercenarë t'ia lëkund qëndrimet Jusufit e tregojnë rreshtat e mëposhtëm:

   Jusuf Gërvalla: "Tani sapo e lexova letrën tënde (e treta me radhë që morëm këto kohët e fundit pa të dhënë përgjigje) të datës 14 gusht, me të cilën arriti edhe mendimi yt lidhur me I.K. Mendimet që shfaq ti lidhur me këtë person, janë jo vetëm të urta, po edhe shumë të njerëzishme. (Një fakt e ke lanë anash në përfundimin që ke nxjerrë duke analizuar sjelljen e këtij personi nga vërejtjet e mia për të: gatishmërinë e tij që të hyj vetë dhe t’i fusë edhe shokët në shërbim të forcave më reaksionare e mercenare të Perëndimit, siç janë ballistët dhe zogistët, madje duke u bërë vetë mercenar i tyre, pra mercenar i mercenarit). Megjithatë, pas analizash edhe më të thelluara, pasi të kemi mbledhur edhe ndonjë fakt për sqarimin e punës dhe të personalitetit të tij, nëqoftëse ai e meriton edhe pas kësaj kujdesin tonë për së mbari, atëherë nuk do të ngurrojmë edhe sa i përket punës lidhur me të. Të shpresojmë se ai e meriton."(Letër Sabri Novosellës, 20 gusht 1981)

 

     15. Bashkimi po vonohet

 

   Kadri Zeka, ende pa dalë numri 4-5 i Lirisë, tregon padurim duke iu ankuar Jusufit se ‘Bashkimi po vonohet’, dhe pasi Jusufi, (ky Jusuf që ia ka dërgua I. Kelmendin atij, (K. Z), në Zvicër, në Badhaus str 35, në Biel-Bienne), i ka thënë se para I. Kelmendit të ‘Frontit’ të bashkthemeluar dhe të pagëzuar nga UDB-a nuk kemi nevojë të kemi fshehtësi, në prani të I. Kelmendit e përmend Metush Krasniqin e Sabri Novosellën dhe raportet në mes tyre.

   I. Kelmendi:" – Bashkimi po vonohet, Shoku Jusuf, sepse shokët tanë nuk po gjejnë kontakt me Lëvizjen tuaj. Te Metush Krasniqi kanë shkuar shokët, meqë ua pata dërguar informatën që morëm nga ti, por ai nuk ka pranuar të jetë udhëheqës i organizatës suaj, bile ka thënë se me Rrobaqepësin, siç e quante ai Shokun Sabit, nuk dëshiron të ketë kurrfarë pune e lidhje. Për këtë shkak po ndodh vonesa dhe do të lutesha të kontaktosh Shokun Sabit që të na e mundësojë ndonjë kontakt të ri në Kosovë.” (Atentatet, f.294-295)

   Se sa është mërzitur Lëvizja e Jusufit për bashkim me Frontin e emërtuar nga UDB-a flet letra e Jusufit dërguar Tahir Mehës:

   Jusuf Gërvalla: ”Sa për organizatën e bashkuar rreth organit ”Bashkimi”, më duket se pak dobi mund të ketë nga iniciativa për bashkim e bashkëpunim me ta. Së pak për sa shihet te udhëheqësi i kësaj organizate në botën e jashtme, (I. Kelmendi - vërejtja ime) nuk ekziston përshtypja për organizim të mirëfilltë dhe as për ndonjë organizatë të fuqishme numerikisht. Megjithatë, po ta shihni ju të arsyeshme, ndoshta do të mund të realizohej mundësia që shokëve të Lëvizjes në Kosovë t`u jepet lidhja me përfaqësuesin e “Bashkimit” në Kosovë. Megjithqë, për sa kam mundur të marr vesh, atje, në radhët e kësaj organizate, apo ndoshta në qendër të saj, ndodhet një njeri i dyshimtë (i UDB-së - shën ynë), njëfarë Blakaj, që punoka në Entin e Sigurimit Social në Prishtinë. Sa për mua unë njëherë për njëherë, pas numrit të fundit të “Bashkimit”, (19 dhjetorit 1980 - shën. i Xh. D.), të cilin ta kam dërguar, të gjitha marrëdhëniet me përfaqësuesin e tij të këtushëm i kam ndërprerë.”(Letër Tahir e Nebih Mehës, 13 maj 1981)

dhe tjetra dërguar Sabri Novosellës:

   "Tani sapo e lexova letrën tënde (e treta me radhë që morëm këto kohët e fundit pa të dhënë përgjigje) të datës 14 gusht, me të cilën arriti edhe mendimi yt lidhur me I.K. Mendimet që shfaq ti lidhur me këtë person, janë jo vetëm të urta, po edhe shumë të njerëzishme. (Një fakt e ke lanë anash në përfundimin që ke nxjerrë duke analizuar sjelljen e këtij personi nga vërejtjet e mia për të: gatishmërinë e tij që të hyj vetë dhe t’i fusë edhe shokët në shërbim të forcave më reaksionare e mercenare të Perëndimit, siç janë ballistët dhe zogistët, madje duke u bërë vetë mercenar i tyre, pra mercenar i mercenarit). Megjithatë, pas analizash edhe më të thelluara, pasi të kemi mbledhur edhe ndonjë fakt për sqarimin e punës dhe të personalitetit të tij, nëqoftëse ai e meriton edhe pas kësaj kujdesin tonë për së mbari, atëherë nuk do të ngurrojmë edhe sa i përket punës lidhur me të. Të shpresojmë se ai e meriton."(Letër Sabri Novosellës, 20 gusht 1981)

 

     16. Jusufit nuk i erdhi mirë dhe u befasua nga sqarimi i Kadriut

 

   Jusufi befasohet për zbulime sekretesh të Lëvizjes së vetë, nga ana e Kadri Zekës në prani të I. Kelmendit, duke harruar çka ka thënë dy minuta më parë se para I. Kelmendit të Frontit nuk kemi nevojë të mbajmë fshehtësira.

    I. Kelmendi: “Jusufi u befasua nga sqarimi i Kadriut dhe nuk i erdhi mirë përse foli në mënyrë aq konkrete në prani të Miranit, pasi ai i kishte thënë disa herë se Sabitit nuk po i duket gjëkundi organizata e tij në Kosovë.

– Shoku Kadri, nuk bërë mirë që përmende emra konkretë në Kosovë, – iu drejtua Jusufi.

– Pak më parë the se nga Mirani nuk kemi asgjë të fshehtë dhe unë u ndjeva i detyruar të shpjegoj për vonesën që po ndodh në Kosovë, – u përgjigj Kadriu.

– Nuk e kisha për arsye të pranisë se Miranit, – filloi të mbrohet Jusufi, – por jemi përcaktuar që në prani të të tretit të mos përmenden emra konkretë në Kosovë. Njësoj do të kisha reaguar edhe po të ishte i pranishëm Bardhi.

– Të kuptoj, – miratoi Kadriu.” (Atentatet, f.295)

   Se sa ka mundur të tallet me Jusufin e me punët e brendshme të Lëvizjes së vet, shoku i Sadik Blakajt e vërtetojnë më së mirë rreshtat e mëposhtëm:

   Jusuf Gërvalla: ”Sa për organizatën e bashkuar rreth organit ”Bashkimi”, më duket se pak dobi mund të ketë nga iniciativa për bashkim e bashkëpunim me ta. Së pak për sa shihet te udhëheqësi i kësaj organizate në botën e jashtme, (I. Kelmendi - vërejtja ime) nuk ekziston përshtypja për organizim të mirëfilltë dhe as për ndonjë organizatë të fuqishme numerikisht. Megjithatë, po ta shihni ju të arsyeshme, ndoshta do të mund të realizohej mundësia që shokëve të Lëvizjes në Kosovë t`u jepet lidhja me përfaqësuesin e “Bashkimit” në Kosovë. Megjithqë, për sa kam mundur të marr vesh, atje, në radhët e kësaj organizate, apo ndoshta në qendër të saj, ndodhet një njeri i dyshimtë (i UDB-së - shën ynë), njëfarë Blakaj, që punoka në Entin e Sigurimit Social në Prishtinë. Sa për mua unë njëherë për njëherë, pas numrit të fundit të “Bashkimit”, (19 dhjetorit 1980 - shën. i Xh. D.), të cilin ta kam dërguar, të gjitha marrëdhëniet me përfaqësuesin e tij të këtushëm i kam ndërprerë.”(Letër Sabri Novosellës, 13 maj 1981)

   Sipas projketit të shembjes së mitit të Jusufit, vetë Jusufi don të ruaj sekretet e organizatës së vet prej I. Kelmendit ndërsa është më dorëlirë kur janë në pyetje sekretet e OMLK-së. Të njejtën gjë në mënyrë analoge e bënë Kadri Zeka, për gëzimin dhe talljet e naivit, konkretit, të sinqertit dhe transparentit I. Kelmendi.

   Çka do të thotë se Jusufi ka pasë aftësi me mbajtë emra sekret të shokëve në Kosovë prej Bardhit, por në këtë drejtim nuk ka pas sukses që këta emra t’i mbaj sekret prej I. Kelmendit, përfaqësuesit të Frontit, të bashkthemeluar dhe pagëzuar nga UDB-a. A ka fakt më kuptimplotë se ky për shembjen e mitit të Jusufit.

   Se me të vërtetë mund të ketë qenë kështu e vërtetojnë edhe këto fjalë:

   Jusuf Gërvalla: "Tani sapo e lexova letrën tënde (e treta me radhë që morëm këto kohët e fundit pa të dhënë përgjigje) të datës 14 gusht, me të cilën arriti edhe mendimi yt lidhur me I.K. Mendimet që shfaq ti lidhur me këtë person, janë jo vetëm të urta, po edhe shumë të njerëzishme. (Një fakt e ke lanë anash në përfundimin që ke nxjerrë duke analizuar sjelljen e këtij personi nga vërejtjet e mia për të: gatishmërinë e tij që të hyj vetë dhe t’i fusë edhe shokët në shërbim të forcave më reaksionare e mercenare të Perëndimit, siç janë ballistët dhe zogistët, madje duke u bërë vetë mercenar i tyre, pra mercenar i mercenarit). Megjithatë, pas analizash edhe më të thelluara, pasi të kemi mbledhur edhe ndonjë fakt për sqarimin e punës dhe të personalitetit të tij, nëqoftëse ai e meriton edhe pas kësaj kujdesin tonë për së mbari, atëherë nuk do të ngurrojmë edhe sa i përket punës lidhur me të. Të shpresojmë se ai e meriton."(Letër Sabri Novosellës, 20 gusht 1981)

 

    17. Bisedimet për bashkim në parim i kemi bërë

 

   I. Kelmendi na tregon se në mbarim të korrikut 1981, dy policë gjerman bisedojnë me te për vjedhjen e postës së tij e të Jusufit nga ana e Riza Salihut. Në ditën e nesërme niset tek Jusufi në Untergruppenbach dhe aty e gjen Kadri Zekën (për të cilin nuk di se do ta gjej aty). Nga Donika mëson se ata (J. G. e K. Z.) janë duke e pregatitur numrin 4-5 të gazetës së OMLK-së, Liria). Tallet me fshehtësitë e konspiracionin naiv herë të Kadriut e herë të Jusufit, duke i hedhur njërin kundër tjetrit, dhe ajo që përbën kulmin e kësaj rruge është se Jusufi, Kadriu e I. Kelmendi bëjnë bisedime për bashkim, bile edhe i kryejnë këto bisedime me sukses, duke pasë për bazë “Tezat e Frontit për Republikën e Kosovës” të OMLK-së.

  I. Kelmendi: “Bisedimet për bashkim, në parim, i kemi bërë duke marrë për bazë Tezat e Frontit që na i ofrove ti.” (Atentatet, f.296)

   Tezat e OMLK-së rreth Frontit Popullor për Republikën e Kosovës as në korrik e as në gusht 1981, në Shtutgart as që janë përmendë. Kjo nuk do të thot se ato nuk kanë ekzistua në Kosovë. Mehmet Hajrizi tregon se ato janë përpilue në maj 1981. Kur kanë ardhë tek Kadri Zeka në Zvicër është çështje që nuk më takon mua të merrem me te. Në librin e Ethem Çekut, Shekulli i ilegales, në faqe 498, titulli i aktakuzës kundër Hydajet Hysenit, Mehmet Hajrizit, Berat Luzhës e të tjerëve është "Fronti Popullor për Republikën e Kosovës". Se a ka pasur ndonjë gjasë që I. Kelmendi të jetë në Kalanë e Jusufit dhe të tallet me te e me mysafirët e tij e vërteton letra e mëposhtme:

   Jusuf Gërvalla: "Tani sapo e lexova letrën tënde (e treta me radhë që morëm këto kohët e fundit pa të dhënë përgjigje) të datës 14 gusht, me të cilën arriti edhe mendimi yt lidhur me I.K. Mendimet që shfaq ti lidhur me këtë person, janë jo vetëm të urta, po edhe shumë të njerëzishme. (Një fakt e ke lanë anash në përfundimin që ke nxjerrë duke analizuar sjelljen e këtij personi nga vërejtjet e mia për të: gatishmërinë e tij që të hyj vetë dhe t’i fusë edhe shokët në shërbim të forcave më reaksionare e mercenare të Perëndimit, siç janë ballistët dhe zogistët, madje duke u bërë vetë mercenar i tyre, pra mercenar i mercenarit). Megjithatë, pas analizash edhe më të thelluara, pasi të kemi mbledhur edhe ndonjë fakt për sqarimin e punës dhe të personalitetit të tij, nëqoftëse ai e meriton edhe pas kësaj kujdesin tonë për së mbari, atëherë nuk do të ngurrojmë edhe sa i përket punës lidhur me të. Të shpresojmë se ai e meriton."(Letër Sabri Novosellës, 20 gusht 1981)

 

    18. Platforma e organizatës që do të dalë nga bashkimi ynë

 

   Jusufi kërkon nga Kadri Zeka që ai ta mbështetë platformën politike të shtruar në kryeartikullin e Bashkimit, i cili është i shkëlqyeshëm dhe që nuk ka asgjë origjinale për rrethanat e Kosovës. Jusufi gjithashtu konstaton se “Tezat e Frontit për Republikën e Kosovës” janë të bazuara në kryeartikullin “e I. Kelmendit” e që atij (Jusufit) i ka rastisë ta redaktoi.

   I. Kelmendi: “Edhe përpara, Shoku Kadri, të kam thënë që mbështete platformën politike të shtruar në kryeartikull të Bashkimit, jo për faktin se e kam redaktuar vetë dhe kam shtuar edhe unë ndonjë gjë, por se më pat pëlqyer, prandaj u dakordova që ta botonim. Edhe Tezat tuaja i pata vlerësuar se ishin të bazuara në atë kryeartikull, prandaj nuk patëm vështirësi të mirëkuptohemi kur e diskutuam platformën që duhet të ketë organizata që do të dalë nga bashkimi ynë.” (Atentatet, f.296)

  Se sa është Jusufi i interesuar të bëjë bisedime me Frontin e emërtuar nga UDB-a, në bazë të artikullit "Bashkimi bënë fuqinë" e tregon fuqia e fjalëve të Jusufit.

   Jusuf Gërvalla: ”Sa për organizatën e bashkuar rreth organit ”Bashkimi”, më duket se pak dobi mund të ketë nga iniciativa për bashkim e bashkëpunim me ta. Së pak për sa shihet te udhëheqësi i kësaj organizate në botën e jashtme, (I. Kelmendi - vërejtja ime) nuk ekziston përshtypja për organizim të mirëfilltë dhe as për ndonjë organizatë të fuqishme numerikisht. Megjithatë, po ta shihni ju të arsyeshme, ndoshta do të mund të realizohej mundësia që shokëve të Lëvizjes në Kosovë t`u jepet lidhja me përfaqësuesin e “Bashkimit” në Kosovë. Megjithqë, për sa kam mundur të marr vesh, atje, në radhët e kësaj organizate, apo ndoshta në qendër të saj, ndodhet një njeri i dyshimtë (i UDB-së - shën ynë), njëfarë Blakaj, që punoka në Entin e Sigurimit Social në Prishtinë. Sa për mua unë njëherë për njëherë, pas numrit të fundit të “Bashkimit”, (19 dhjetorit 1980 - shën. i Xh. D.), të cilin ta kam dërguar, të gjitha marrëdhëniet me përfaqësuesin e tij të këtushëm i kam ndërprerë.”(Letër Sabri Novosellës, 13 maj 1981)

   Se sa ka pasur gjasa që I. Kelmendi të gjendet në këtë kohë në Kalanë e Jusufit në Untergruppenbach e tregon fuqia e fjalëve të Jusufit:

   Jusuf Gërvalla: "Tani sapo e lexova letrën tënde (e treta me radhë që morëm këto kohët e fundit pa të dhënë përgjigje) të datës 14 gusht, me të cilën arriti edhe mendimi yt lidhur me I.K. Mendimet që shfaq ti lidhur me këtë person, janë jo vetëm të urta, po edhe shumë të njerëzishme. (Një fakt e ke lanë anash në përfundimin që ke nxjerrë duke analizuar sjelljen e këtij personi nga vërejtjet e mia për të: gatishmërinë e tij që të hyj vetë dhe t’i fusë edhe shokët në shërbim të forcave më reaksionare e mercenare të Perëndimit, siç janë ballistët dhe zogistët, madje duke u bërë vetë mercenar i tyre, pra mercenar i mercenarit). Megjithatë, pas analizash edhe më të thelluara, pasi të kemi mbledhur edhe ndonjë fakt për sqarimin e punës dhe të personalitetit të tij, nëqoftëse ai e meriton edhe pas kësaj kujdesin tonë për së mbari, atëherë nuk do të ngurrojmë edhe sa i përket punës lidhur me të. Të shpresojmë se ai e meriton."(Letër Sabri Novosellës, 20 gusht 1981)

 

     19. Marrëveshja e bashkimit më 15 gusht 1981 në Habichthöhe

 

   Në shkrimin "Jusuf Gërvalla dhe demonstratat e vitit 1981 në Evropën Perëndimore" (www.pashtiku.org) e kemi parë se si Jusufi e dërgon me porosi I. Kelmendin tek Kadri Zeka. Tani e kemi një cilësi më lartë të bashkëpunimit kur Kadriu e fton I. Kelmendin, në odën e axhës, pra në Kalanë e Jusufit për t’u takuar aty në fundjavën e tretë të gushtit 1981, pra të shtunën, më 15 gusht 1981.

 

E Hane

E Marte

E Mërkure

E Enjte

E Premte

E Shtune

E Diele

27

28

29

30

31

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

11

12

13

14

15

16

17

18

19

20

21

22

23

24

25

26

26

28

29

30

31

 

 

 

 

 

 

Kalendari i javës së fundit të korrikut dhe i muajit gusht 1981

 

   I. Kelmendi: ”Në fundjavën e tretë të gushtit Kadriu i telefonoi Miranit për ta njoftuar se do të takoheshin të shtunën te Jusufi. Kur Mirani arriti te shtëpia e Jusufit, aty gjeti Kadriun.” (Atentatet, f.297)

   Pra herën e kaluar, në fund të korrikut I. Kelmendi rastësisht e gjen Kadriun tek Jusufi. Kur tani takimi është veç i organizuar me kohë. 'Vërtetësia' e organizimit të këtij takimi vërtetohet me fjalët e Jusufit:

   Jusuf Gërvalla: "Tani sapo e lexova letrën tënde (e treta me radhë që morëm këto kohët e fundit pa të dhënë përgjigje) të datës 14 gusht, me të cilën arriti edhe mendimi yt lidhur me I.K. Mendimet që shfaq ti lidhur me këtë person, janë jo vetëm të urta, po edhe shumë të njerëzishme. (Një fakt e ke lanë anash në përfundimin që ke nxjerrë duke analizuar sjelljen e këtij personi nga vërejtjet e mia për të: gatishmërinë e tij që të hyj vetë dhe t’i fusë edhe shokët në shërbim të forcave më reaksionare e mercenare të Perëndimit, siç janë ballistët dhe zogistët, madje duke u bërë vetë mercenar i tyre, pra mercenar i mercenarit). Megjithatë, pas analizash edhe më të thelluara, pasi të kemi mbledhur edhe ndonjë fakt për sqarimin e punës dhe të personalitetit të tij, nëqoftëse ai e meriton edhe pas kësaj kujdesin tonë për së mbari, atëherë nuk do të ngurrojmë edhe sa i përket punës lidhur me të. Të shpresojmë se ai e meriton."(Letër Sabri Novosellës, 20 gusht 1981)

 

     20. Jusufi e Kadriu radhisin tekstin e platformës finale për bashkim

 

   I. Kelmendi: ”Tani po e radhisnin tekstin e platformës finale për bashkim me Jusufin. Në fund Jusufi shtypi tri kopje që ta kishin secili nga një gjatë diskutimit. Të gjithë ndiheshin të gëzuar se më në fund po bëhej diç konkrete për bashkim. Kadriu informoi se bisedimet për bashkim në Kosovë nuk kishin mund të përfundonin me bashkim, pasi këtë e kishte penguar burgosja e drejtuesve të OMLK-së dhe burgosjet e anëtarëve të organizimeve të tjera.” (Atentatet, f. 297)

   Kadri Zeka informon Jusufin e I. Kelmendin se ai është i autorizuar të flas e vendos në emër të OMLK-së.

   I. Kelmendi: ”Ai informoi Jusufin e Miranin se OMLK-ja e kishte autorizuar atë për të vazhduar bisedat në emigracion.” (Atentatet, f.297)

   Se çfarë efekti mund të ketë pasur "autorizimi i OMLK-së" që Kadri Zeka të bisedoj me Lëvizjen e Jusufit dhe me Frontin e emërtuar nga UDB-a, më 15 gusht, dhe çfarë gjasash kanë ekzistue me u gjetë përfaqësuesi i këtij Frontin në Kalanë e Jusufit e vërteton vetë Jusufi. A ka fjalë më të mira se sa këto më poshtë për të treguar se si është radhitur teksti i platformës finale për bashkim:

   Jusuf Gërvalla: "Tani sapo e lexova letrën tënde (e treta me radhë që morëm këto kohët e fundit pa të dhënë përgjigje) të datës 14 gusht, me të cilën arriti edhe mendimi yt lidhur me I.K. Mendimet që shfaq ti lidhur me këtë person, janë jo vetëm të urta, po edhe shumë të njerëzishme. (Një fakt e ke lanë anash në përfundimin që ke nxjerrë duke analizuar sjelljen e këtij personi nga vërejtjet e mia për të: gatishmërinë e tij që të hyj vetë dhe t’i fusë edhe shokët në shërbim të forcave më reaksionare e mercenare të Perëndimit, siç janë ballistët dhe zogistët, madje duke u bërë vetë mercenar i tyre, pra mercenar i mercenarit). Megjithatë, pas analizash edhe më të thelluara, pasi të kemi mbledhur edhe ndonjë fakt për sqarimin e punës dhe të personalitetit të tij, nëqoftëse ai e meriton edhe pas kësaj kujdesin tonë për së mbari, atëherë nuk do të ngurrojmë edhe sa i përket punës lidhur me të. Të shpresojmë se ai e meriton."(Letër Sabri Novosellës, 20 gusht 1981)

 

     21. Lëvizja do të përfaqësohet nga Sabri Novosella dhe Jusufi

 

   Jusufi u tregon K. Zekës e I. Kelmendit se Lëvizja e tij, do të përfaqësohet nga ai J.G. dhe Sabri Novosella.

   I. Kelmendi: "Jusufi shfaqi qëndrimin se Lëvizja do të përfaqësohet nga Shoku Sabit dhe vetë ai." (Atentatet, f. 297)

   Ndoshta Sabri Novosella nuk ka pasur kundër që ta përfaqësoj Lëvizjen, por është letra e Jusufit ajo që e vulosë fatin e përfaqësimit dhe këtyre gënjeshtrave sa të tejdukshme aq edhe primitive:

   Jusuf Gërvalla: "Tani sapo e lexova letrën tënde (e treta me radhë që morëm këto kohët e fundit pa të dhënë përgjigje) të datës 14 gusht, me të cilën arriti edhe mendimi yt lidhur me I.K. Mendimet që shfaq ti lidhur me këtë person, janë jo vetëm të urta, po edhe shumë të njerëzishme. (Një fakt e ke lanë anash në përfundimin që ke nxjerrë duke analizuar sjelljen e këtij personi nga vërejtjet e mia për të: gatishmërinë e tij që të hyj vetë dhe t’i fusë edhe shokët në shërbim të forcave më reaksionare e mercenare të Perëndimit, siç janë ballistët dhe zogistët, madje duke u bërë vetë mercenar i tyre, pra mercenar i mercenarit). Megjithatë, pas analizash edhe më të thelluara, pasi të kemi mbledhur edhe ndonjë fakt për sqarimin e punës dhe të personalitetit të tij, nëqoftëse ai e meriton edhe pas kësaj kujdesin tonë për së mbari, atëherë nuk do të ngurrojmë edhe sa i përket punës lidhur me të. Të shpresojmë se ai e meriton." (Letër Sabri Novosellës, 20 gusht 1981)

 

     22. Fronti e ka ngrirë organizimin

 

   I. Kelmendi përsëritë se Fronti, njëanshëm e ka ngrirë organizimin dhe do ta shkrijë atë vetëm kur të bëhet bashkimi i këtyre dy organizimeve

   I. Kelmendi: ”Mirani përsëriti qëndrimin se Fronti ka ngrirë organizimin dhe është dakord me vendimet që do të marrin përfaqësuesit e këtyre dy organizimeve.” (Atentatet, f.297)

   Se sa i interesuar ka qenë Jusufi për përsëritjet e Frontit në qendrën e të cilit ka qenë UDB-a e vërteton më së miri letra e Tahir Mehës:

   Jusuf Gërvalla: ”Sa për organizatën e bashkuar rreth organit ”Bashkimi”, më duket se pak dobi mund të ketë nga iniciativa për bashkim e bashkëpunim me ta. Së pak për sa shihet te udhëheqësi i kësaj organizate në botën e jashtme, (I. Kelmendi - vërejtja ime) nuk ekziston përshtypja për organizim të mirëfilltë dhe as për ndonjë organizatë të fuqishme numerikisht. Megjithatë, po ta shihni ju të arsyeshme, ndoshta do të mund të realizohej mundësia që shokëve të Lëvizjes në Kosovë t`u jepet lidhja me përfaqësuesin e “Bashkimit” në Kosovë. Megjithqë, për sa kam mundur të marr vesh, atje, në radhët e kësaj organizate, apo ndoshta në qendër të saj, ndodhet një njeri i dyshimtë (i UDB-së - shën ynë), njëfarë Blakaj, që punoka në Entin e Sigurimit Social në Prishtinë. Sa për mua unë njëherë për njëherë, pas numrit të fundit të “Bashkimit”, (19 dhjetorit 1980 - shën. i Xh. D.), të cilin ta kam dërguar, të gjitha marrëdhëniet me përfaqësuesin e tij të këtushëm i kam ndërprerë.”(Letër Sabri Novosellës, 13 maj 1981)

   Tezat për Front të OMLK-së janë identike me kryeartikullin e shkëlqyeshëm dhe që nuk ka asgjë origjinale ”të I. Kelmendit”,  të cilin Jusufit i ka rastisë ta redaktoi.

   I. Kelmendi: ”Meqë Tezat ishin identike me idenë e shtruar në kryeartikull të Bashkimit, ato u miratuan si të tilla,...” (Atentatet,  f.297)

   Ky "miratim" i 15 gushtit vërtetohet dhe i komunikohet Sabri Novosellës 5 ditë më vonë me këto fjalë:

   Jusuf Gërvalla: "Tani sapo e lexova letrën tënde (e treta me radhë që morëm këto kohët e fundit pa të dhënë përgjigje) të datës 14 gusht, me të cilën arriti edhe mendimi yt lidhur me I.K. Mendimet që shfaq ti lidhur me këtë person, janë jo vetëm të urta, po edhe shumë të njerëzishme. (Një fakt e ke lanë anash në përfundimin që ke nxjerrë duke analizuar sjelljen e këtij personi nga vërejtjet e mia për të: gatishmërinë e tij që të hyj vetë dhe t’i fusë edhe shokët në shërbim të forcave më reaksionare e mercenare të Perëndimit, siç janë ballistët dhe zogistët, madje duke u bërë vetë mercenar i tyre, pra mercenar i mercenarit). Megjithatë, pas analizash edhe më të thelluara, pasi të kemi mbledhur edhe ndonjë fakt për sqarimin e punës dhe të personalitetit të tij, nëqoftëse ai e meriton edhe pas kësaj kujdesin tonë për së mbari, atëherë nuk do të ngurrojmë edhe sa i përket punës lidhur me të. Të shpresojmë se ai e meriton."(Letër Sabri Novosellës, 20 gusht 1981)

 

     23. Ne jemi të autorizuar për ta konkretizuar bashkimin

 

   Jusufi jo vetëm që i jep vetes të drejtë të flasë jo vetëm në emër të Lëvizjes së vetë, por flet edhe në emër të K. Zekës e I. Kelmendit.

   I. Kelmendi: ”– Megjithatë, – mori fjalën Jusufi, – unë mendoj se tani Tezat i kemi, duhet t’i diskutojmë seriozisht. Ne tani jemi të autorizuar për ta konkretizuar bashkimin e organizatave tona.” (Atentatet, f .303)

   Se për çfarë konkretizimi të bashkimit është fjala duket në fjalët shumë konkrete të letrës së Tahir Mehës:

   Jusuf Gërvalla: ”Sa për organizatën e bashkuar rreth organit ”Bashkimi”, më duket se pak dobi mund të ketë nga iniciativa për bashkim e bashkëpunim me ta. Së pak për sa shihet te udhëheqësi i kësaj organizate në botën e jashtme, (I. Kelmendi - vërejtja ime) nuk ekziston përshtypja për organizim të mirëfilltë dhe as për ndonjë organizatë të fuqishme numerikisht. Megjithatë, po ta shihni ju të arsyeshme, ndoshta do të mund të realizohej mundësia që shokëve të Lëvizjes në Kosovë t`u jepet lidhja me përfaqësuesin e “Bashkimit” në Kosovë. Megjithqë, për sa kam mundur të marr vesh, atje, në radhët e kësaj organizate, apo ndoshta në qendër të saj, ndodhet një njeri i dyshimtë (i UDB-së-shën ynë), njëfarë Blakaj, që punoka në Entin e Sigurimit Social në Prishtinë. Sa për mua unë njëherë për njëherë, pas numrit të fundit të “Bashkimit”, të cilin ta kam dërguar, të gjitha marrëdhëniet me përfaqësuesin e tij të këtushëm i kam ndërprerë.” (Letër Sabri Novosellës, 13 maj 1981)

   Konkretizimi vazhdon në formën:

   Jusuf Gërvalla: "Tani sapo e lexova letrën tënde (e treta me radhë që morëm këto kohët e fundit pa të dhënë përgjigje) të datës 14 gusht, me të cilën arriti edhe mendimi yt lidhur me I.K. Mendimet që shfaq ti lidhur me këtë person, janë jo vetëm të urta, po edhe shumë të njerëzishme. (Një fakt e ke lanë anash në përfundimin që ke nxjerrë duke analizuar sjelljen e këtij personi nga vërejtjet e mia për të: gatishmërinë e tij që të hyj vetë dhe t’i fusë edhe shokët në shërbim të forcave më reaksionare e mercenare të Perëndimit, siç janë ballistët dhe zogistët, madje duke u bërë vetë mercenar i tyre, pra mercenar i mercenarit). Megjithatë, pas analizash edhe më të thelluara, pasi të kemi mbledhur edhe ndonjë fakt për sqarimin e punës dhe të personalitetit të tij, nëqoftëse ai e meriton edhe pas kësaj kujdesin tonë për së mbari, atëherë nuk do të ngurrojmë edhe sa i përket punës lidhur me të. Të shpresojmë se ai e meriton." (Letër Sabri Novosellës, 20 gusht 1981)

 

     24. Vazhdoj të të mos kuptoj por kurrsesi të të keqkuptoj

 

   I. Kelmendi, në Kalanë e Jusufit, i mban ligjëratë Jusufit për punët e brendshme të Lëvizjes së tij, dhe ai (Jusufi) i dëgjon me vëmendje e kujdes ndërhyrjet neveritëse të I. Kelmendit.

    I. Kelmendi: ”…ndërhyri Mirani, duke mos e përmbajtur neverinë që kishte krijuar për Sabitin. - Lëre Rrobaqepsin ta vazhdojë jetën e tij prej anadollaku, sepse ai nuk kupton gjë nga këto që janë të shkruara këtu, pos nëse ti do ta këshillosh. Vazhdoj të të mos të kuptoj, – iu drejtua Jusufit, – si nuk po mund të lirohesh nga Sabiti, i cili nuk t’u paraqit gati një vit e gjysmë dhe tani që t’u ka lajmëruar, do ta lejosh të të udhëheqë, gjë që nuk e meriton.” (Atentatet, f.304)

   Edhe njëherë I. Kelmendi, “vazhdon të të mos e kuptoj” Jusufin por ai kurrë nuk e keqkupton atë. Si mund të jetë Jusufi mit, kur lejon në Kalanë e vet t’i komentohen punët e brendshme të Lëvizjes së tij, në mënyrë neveritëse nga persona që nuk kanë të bëjnë dhe që kurrë nuk kanë pas të bëjnë me Lëvizjen e tij. A nuk është i mjaftueshëm vetëm e vetëm ky ‘fakt’ për shembjen e mitit të Jusufit?!

   Se sa është në gjendje dhe sa e madhe është dëshira e Jusufit për t'u liruar nga Sabri Novosella e tregon letra dërguar Sabri Novosellës në të cilën Jusufi pas dërgimit të Hysen Gegës në burg e shpreh mendimin e vet për Frontin e Kuq, në qendër të të cilit Jusufi ka dyshim të bazuar se gjendet UDB-a. Përderisa Ibrahim Kelmendi neveritet, mendimet e Sabri Novosellës për Ibrahim Kelmendit, sipas fjalëve të Jusufit "janë jo vetëm të urta, po edhe shumë të njerëzishme."

   Jusuf Gërvalla: "Tani sapo e lexova letrën tënde (e treta me radhë që morëm këto kohët e fundit pa të dhënë përgjigje) të datës 14 gusht, me të cilën arriti edhe mendimi yt lidhur me I.K. Mendimet që shfaq ti lidhur me këtë person, janë jo vetëm të urta, po edhe shumë të njerëzishme. (Një fakt e ke lanë anash në përfundimin që ke nxjerrë duke analizuar sjelljen e këtij personi nga vërejtjet e mia për të: gatishmërinë e tij që të hyj vetë dhe t’i fusë edhe shokët në shërbim të forcave më reaksionare e mercenare të Perëndimit, siç janë ballistët dhe zogistët, madje duke u bërë vetë mercenar i tyre, pra mercenar i mercenarit). Megjithatë, pas analizash edhe më të thelluara, pasi të kemi mbledhur edhe ndonjë fakt për sqarimin e punës dhe të personalitetit të tij, nëqoftëse ai e meriton edhe pas kësaj kujdesin tonë për së mbari, atëherë nuk do të ngurrojmë edhe sa i përket punës lidhur me të. Të shpresojmë se ai e meriton." (Letër Sabri Novosellës, 20 gusht 1981)

    Siç mund të mirret me mend nga rreshtat e mësipërm është Sabri Novosella ai i cili vazhdimisht i thotë Jusufit që të afrohet me I. Kelmendin, por Sabriu është në Turqi, ndërsa Jusufi është në Gjermani dhe e njeh shumë më mirë I. Kelmendin, andaj edhe këshillat e tij mbesin pa efekt.

 

     25. Më vjen keq që injoranti të luaj me intelektualizmin tënd

 

   I. Kelmendit i vjen keq për Jusufin, pasi ai (Jusufi) e lejon Sabri Novosellën të luaj me intelektualizmin e tij.

   I. Kelmendi: “– Sepse po më vjenë keq, që ai injorant të luajë me intelektualizmin tënd, për të cilin kam shumë respekt. Pastaj nuk po dëshiroj ta presim miratimin e tij për bashkim...” (Atentatet, f.305)

   I. Kelmendi, shembësi i mitit të Jusufit si njeri, ka shumë respekt për intelektualizmin e tij (Jusufit). Se çfarë bisedimesh mund të ketë zhvilluar Jusufi me Ibrahim Kelmendin, në Kalanë e tij më 15 gusht e tregon letra e 20 gushtit 1981:

   Jusuf Gërvalla: "Tani sapo e lexova letrën tënde (e treta me radhë që morëm këto kohët e fundit pa të dhënë përgjigje) të datës 14 gusht, me të cilën arriti edhe mendimi yt lidhur me I.K. Mendimet që shfaq ti lidhur me këtë person, janë jo vetëm të urta, po edhe shumë të njerëzishme. (Një fakt e ke lanë anash në përfundimin që ke nxjerrë duke analizuar sjelljen e këtij personi nga vërejtjet e mia për të: gatishmërinë e tij që të hyj vetë dhe t’i fusë edhe shokët në shërbim të forcave më reaksionare e mercenare të Perëndimit, siç janë ballistët dhe zogistët, madje duke u bërë vetë mercenar i tyre, pra mercenar i mercenarit). Megjithatë, pas analizash edhe më të thelluara, pasi të kemi mbledhur edhe ndonjë fakt për sqarimin e punës dhe të personalitetit të tij, nëqoftëse ai e meriton edhe pas kësaj kujdesin tonë për së mbari, atëherë nuk do të ngurrojmë edhe sa i përket punës lidhur me të. Të shpresojmë se ai e meriton." (Letër Sabri Novosellës, 20 gusht 1981)

 

     26. E kemi pa teklif e nuk mundem pa te

 

   Përkundër ndërhyrjeve neveritëse të I. Kelmendit ndaj Sabri Novosellës dhe nervozimit të Kadriut, Jusufi i ngritë në nivelin më superlativ konsideratat pozitive për naivin dhe të sinqertin I. Kelmendi.

   I. Kelmendi: “– Mos u shqetëso, Shoku Kadri, - iu drejtua Jusufi, - me Miranin e kemi pa teklif dhe pa tarifë. Sa herë i jam hidhëruar, por nuk mundem pa të, sepse e dua si ta kisha vëlla. Këtë ka të mirë, çfarë mendon, ta thotë, pastaj nuk përflet pas shpine, por respekton vendimet që marrim.” (Atentatet, f. 305)

   Shtrohet pyetja se a kanë dalë ndonjë herë këto fjalë prej gojës së Jusufit? Se sa pa teklif flet Jusufi me Sabri Novosellën për I. Kelmendin e vërtetojnë rreshtat e mëposhtëm:

    Jusuf Gërvalla: "Tani sapo e lexova letrën tënde (e treta me radhë që morëm këto kohët e fundit pa të dhënë përgjigje) të datës 14 gusht, me të cilën arriti edhe mendimi yt lidhur me I.K. Mendimet që shfaq ti lidhur me këtë person, janë jo vetëm të urta, po edhe shumë të njerëzishme. (Një fakt e ke lanë anash në përfundimin që ke nxjerrë duke analizuar sjelljen e këtij personi nga vërejtjet e mia për të: gatishmërinë e tij që të hyj vetë dhe t’i fusë edhe shokët në shërbim të forcave më reaksionare e mercenare të Perëndimit, siç janë ballistët dhe zogistët, madje duke u bërë vetë mercenar i tyre, pra mercenar i mercenarit). Megjithatë, pas analizash edhe më të thelluara, pasi të kemi mbledhur edhe ndonjë fakt për sqarimin e punës dhe të personalitetit të tij, nëqoftëse ai e meriton edhe pas kësaj kujdesin tonë për së mbari, atëherë nuk do të ngurrojmë edhe sa i përket punës lidhur me të. Të shpresojmë se ai e meriton." (Letër Sabri Novosellës, 20 gusht 1981)

  

27. U ngritën në këmbë duke u përqafuar e uruar për bashkimin e arritur

 

   Të shtunën e tretë të gushtit, pra më 15 gusht 1981, Jusufi, Kadriu e I. Kelmendi arrijnë marrëveshjen për bashkim duke pasur si bazë “Tezat e Frontit për Republikën e Kosovës” të OMLK-së.

   I. Kelmendi: “Kurse sa për Tezat, jam dakord me këtë përmbajtje që kemi në duar, por këmbëngul që miratimin përfundimtar ta japë Shoku Sabit, edhe për shkak se është veteran i veprimtarisë së organizuar patriotike.

– Atëherë, meqë dashke të na marrësh në qafë, që bashkimi të varët nga Zotëri Katunriu, edhe unë po miratoj propozimin e Jusufit, – u shpreh Mirani.

– Mirë, edhe unë po e miratoj propozimin tuaj, – u prononcua gëzueshëm Kadriu.

Të katërt u ngritën në këmbë, ia dhanë dorën njëri-tjetrit duke u përqafuar e duke uruar për mirëkuptimin që u arrit, të bindur se ishte arritur edhe bashkimi, por që duhej bërë një takim formal me Sabitin.” (Atentatet, f.305-306)

    Të shohim si e përshkruan afërinë e Jusufit me Ibrahim Kelmendin, Shkolla e UDB-së Serbe, e përfaqësuar jo nga TANJUG-u apo Ilustrovana Politika, por në këtë rast nga Abdullah Prapashtica.

   Shkolla e UDB-së Serbe: "Suzana na ftoi në dhomën e ndarë enkas për shokun Ibrahim Kelmendi. ... në dhomën ku kishte qasje vetëm Ibrahim Kelmendi" (Nuhi Sylejmani, Vrasja e trefishtë, 2010, faqe 123-124)

   Shkolla e UDB-së Serbe: "... e gjetur nga Suzana Gërvalla fshehur në dhomën e ndarë enkas për Ibrahim Kelmendin." (Nuhi Sylejmani, Vrasja e trefishtë, faqe 156)

   Abdullah Prapashtica: "Ajo që sjell Nuhi Sylejmani në librin e vet është dëshmia e ti personale si njëri nga bashkëpunëtorët e rrethit të ngushtë të Jusuf Gërvallës në Gjermani, mbi atë bashkëpunim që kanë pas ata së bashku në kuadër të ish LNÇKVSHJ dhe dëshmi autentike e zhvillimeve të pastajshëme... (...)Nuhi Sylejmani shkruan me kompetencë..." (MBI LIBRIN „VRASJA E TREFISHT“ TË NUHI SYLEJMANIT, www.albaniapress.com, 14 tetor 2010)

   Osman Osmani: "Kujtimet dhe dokumentet përcjellëse brenda librit sjellin fakte historike të pakundërshtueshme dhe të panjohura gjer më tani. Në mënyrën më të përpiktë, paraqitet gjendja dhe zhvillimi i tri organizatave shqiptare të asaj kohe, që vepronin kryesisht në botën e jashtme si Fronti i Kuq Popullor, GMLK/OMLK dhe LNÇK/LNÇKVSHJ, si dhe për proceset organizative dhe ideologjike nëpër të cilat kalojnë këto organizata para dhe pas demonstratave të vitit 1981 në Kosovë.

   Autori ndër të tjera, në mënyrën më besnike, përshkruan peripecitë dhe ballafaqimet me sfida të shumta të familjeve Gërvalla dhe Zeka pas atentatit të 17 janarit të vitit1982." (Kopertina e mbrapme e librit të quajtur: Nuhi Sylejmani, Vrasja e trefishtë, Prishtinë 2010)

   Të katërt ia dhanë dorën njëri-tjetrit duke u përqafuar e duke uruar për mirëkuptimin që u arrit, të bindur se ishte arritur edhe bashkimi. Eshtë çudi se pse nuk qenka arritur bashkimi i vërtetë. A do të ishte shumë më e kënaqshme të ishte arritur bashkimi se sa mirëkuptimi. Por edhe arritja e vetëm mirëkuptimit në këtë rast e ka peshën e vetë të jashtëzakonshme pasi kjo arritje mirëkuptimi na servohet nga një person i cili kurrë nuk të keqkupton por vetëm të mirëkupton.

   Mirëkuptimi i arritur në fantazinë falsifikuese të I. Kelmendit vërtetohet më së miri me dokumentin e Jusufit:

   Jusuf Gërvalla: "Tani sapo e lexova letrën tënde (e treta me radhë që morëm këto kohët e fundit pa të dhënë përgjigje) të datës 14 gusht, me të cilën arriti edhe mendimi yt lidhur me I.K. Mendimet që shfaq ti lidhur me këtë person, janë jo vetëm të urta, po edhe shumë të njerëzishme. (Një fakt e ke lanë anash në përfundimin që ke nxjerrë duke analizuar sjelljen e këtij personi nga vërejtjet e mia për të: gatishmërinë e tij që të hyj vetë dhe t’i fusë edhe shokët në shërbim të forcave më reaksionare e mercenare të Perëndimit, siç janë ballistët dhe zogistët, madje duke u bërë vetë mercenar i tyre, pra mercenar i mercenarit). Megjithatë, pas analizash edhe më të thelluara, pasi të kemi mbledhur edhe ndonjë fakt për sqarimin e punës dhe të personalitetit të tij, nëqoftëse ai e meriton edhe pas kësaj kujdesin tonë për së mbari, atëherë nuk do të ngurrojmë edhe sa i përket punës lidhur me të. Të shpresojmë se ai e meriton." (Letër Sabri Novosellës, 20 gusht 1981)

    Eshtë pikërisht Sabri Novosella që i thotë tërë kohën Jusufit që ta afroj atë (Ibrahim Kelmendin) e t'a rrëmbej këtë farë thesari nga dora e OMLK-së dhe Kadri Zekës. Por Jusufi kurrë nuk do të ishte Jusuf dhe UDB-a nuk do ta kishte vra, sikur ai të kishte vepruar vetëm në bazë të mësimeve të Sabri Novosellës dhe jo të ndërgjegjes së vet, përvojës së vet dhe konkluzioneve të nxjerruna në bazë të fakteve që i ka pasë. Faktet na e japin të drejtën të themi se Jusufi është zot i Kalasë, Lëvizjes dhe Historisë së Tij.

 

28. Jusuf Gërvalla:

"SHTËPIA QË MEREMETOHET

 

                            tani vetëm pluhuri del prej dritareve dhe ftohtësia

                            tjegullat që lëshonin shiun në vjeshtë janë ndërruar

                            një tra i lakuar e i nxirë me merimanga mbuluar

                            dhe era e mykut me krimbat në dysheme të zgjuar

                            në kthinën tjetër kanë mbetur truq të gjitha arkat

                            mbi resho të përlyer zihet kafja me ngadalë

                            nga parandjenja e rrëzimit minjtë prej vrimash kanë dalë

                            tash goditen me sy e shpagë lartësitë

                            nga dritaret e vogla do të lihet më shumë hapësirë

                            pastaj për çdo skut do të ketë më shumë dritë

                            do t'i lihet rrugë diellit më shpesh të vijë për drekë

                            në dysheme tek rrinë këmbët e gjyshes s'do të ketë më lagshti

                            shkallët tash do të shpien drejt në kopshtin e blertë

                            gjatë rrugës për në gjumë s'do të zërë në thua gjyshi."

                            (Marrë nga përmbledhja "Fluturojnë e bien", 1975)

( Pashtriku, 20. 02. 2011 )

 

......

 

 

Çështje të parashtruara në librin e Ibrahim Kelmendit,

Atentatet, Focus - Prishtinë 2007 dhe në www.pashtriku.org

 

 

JUSUF GËRVALLA  DHE DEMONSTRATAT

E VITIT 1981 NË EVROPËN PERËNDIMORE

 

Nga Xhafer Durmishi

 

1. Jusufi e Ibrahim Kelmendi u takuan menjëherë

2. Nuk do të bëjmë asgjë pa marrë kontakt me shokët e Lirisë

3. Më është dhënë adresa kontaktuese

4. Atëherë po shkoj që sot në Zvicër

5. Jusufi po hezitonte të merrte vendime

6. Ne vendosëm të mos e botojmë më Bashkimin pa e bashkuar organizimin tonë

7. Ti do të shkosh në Zvicër - tha Jusufi

8. Jusufi thotë se ti duhet të presësh

9. Biseduam me Jusufin se çfarë duhet të bëjmë

10. Jusufi më ka autorizuar ta përfaqësoj edhe atë                    

11. Është koha e fundit që ne të bashkohemi në një organizatë

12. Ti tani duhet të shkosh në Vjenë në Ambasadën Shqiptare

13. Skenderin e pengon afirmimi i babait dhe të birit

14. Një pjesë të madhe të kohës e kishte kaluar në shtëpi të Jusufit

 

   Për të treguar të vërtetën e asaj kohe është kujdesur më së miri Jusuf Gërvalla. Në këtë shqyrtim si vërtetim, më së shumti e përdori një citat të Jusufit nga letra e tij dërguar Sabri Novosellës në Turqi më 13 maj 1981. Citatin nga kjo letër e kam marrë nga libri i Faridin Tafallarit, Dhimbje Krenare, Tiranë 1998, faqe 115-116. Për t'ua dhënë përgjigjen të gjitha çështjeve të parashtruara këtu kanë qenë krejtësisht të mjatueshëm vetëm disa rreshta nga letra e Jusufit e 13 majit 1981.

   Ajo çka është shumë interesant të hetohet është fakti se si e ka pritur Jusufi dërgimin e Hysen Gegës në Kosovë së bashku me Sadik Blakajn. Aq e thellë ka qenë shkëputja e të gjitha marrëdhënieve të Jusufit me Ibrahim Kelmendin pas përgatitjes së numrit të fundit të Bashkimit, sa as demonstratat e fuqishme të vitit 1981, për të cilat foli gjithë bota, nuk kanë as efektin më të vogël për të ndikuar tek ndonjë afrim. Letra e Jusufit, e 13 majit 1981, e 13 majit - festës apo praznikut të UDB-së, ditë e cila që nga viti 1981 në kalendarin shqiptar njihet si

 

 

Emin Lati, dhe Nebih e Tahir Meha

 

Dita e Nebih dhe Tahir Mehës, e dëshmon më së miri këtë fakt.

 

1. Jusufi e Ibrahim Kelmendi u takuan menjëherë

 

   Pas 11 marsit 1981, Jusufi e I. Kelmendi takohen menjëherë në shtëpinë e Jusufit, në Untergruppenbach.

    I. Kelmendi: “Jusufi e Mirani u takuan menjëherë pas kësaj ngjarjeje historike për të biseduar se çfarë duhej e mund të bënin.” (Atentatet, f.232)

   Fjalët e Ibrahim Kelmendit përputhen pikë për pikë me planet e Shkollës së UDB-së Serbe, të përfaqësuar në këtë rast nga Abdullah Prapashtica.

   Shkolla e UDB-së Serbe: "Suzana na ftoi në dhomën e ndarë enkas për shokun Ibrahim Kelmendi. ... në dhomën ku kishte qasje vetëm Ibrahim Kelmendi" (Nuhi Sylejmani, Vrasja e trefishtë, 2010, faqe 123-124)

   Shkolla e UDB-së Serbe: "... e gjetur nga Suzana Gërvalla fshehur në dhomën e ndarë enkas për Ibrahim Kelmendin." (Nuhi Sylejmani, Vrasja e trefishtë, faqe 156)

   Abdullah Prapashtica: "Ajo që sjell Nuhi Sylejmani në librin e vet është dëshmia e ti personale si njëri nga bashkëpunëtorët e rrethit të ngushtë të Jusuf Gërvallës në Gjermani, mbi atë bashkëpunim që kanë pas ata së bashku në kuadër të ish LNÇKVSHJ dhe dëshmi autentike e zhvillimeve të pastajshëme... (...)Nuhi Sylejmani shkruan me kompetencë..." (MBI LIBRIN „VRASJA E TREFISHT“ TË NUHI SYLEJMANIT, www.albaniapress.com, 14 tetor 2010)

   Osman Osmani: "Kujtimet dhe dokumentet përcjellëse brenda librit sjellin fakte historike të pakundërshtueshme dhe të panjohura gjer më tani. Në mënyrën më të përpiktë, paraqitet gjendja dhe zhvillimi i tri organizatave shqiptare të asaj kohe, që vepronin kryesisht në botën e jashtme si Fronti i Kuq Popullor, GMLK/OMLK dhe LNÇK/LNÇKVSHJ, si dhe për proceset organizative dhe ideologjike nëpër të cilat kalojnë këto organizata para dhe pas demonstratave të vitit 1981 në Kosovë. Autori ndër të tjera, në mënyrën më besnike, përshkruan peripecitë dhe ballafaqimet me sfida të shumta të familjeve Gërvalla dhe Zeka pas atentatit të 17 janarit të vitit1982." (Kopertina e mbrapme e librit të quajtur: Nuhi Sylejmani, Vrasja e trefishtë, Prishtinë 2010)

   Në dritën e fakteve historike për të cilat është kujdesur që të na i lej Jusufi, fjalia e mësipërme e Ibrahim Kelmendit jo vetëm që është gënjeshtër e paskrupullt, por duket edhe një tentim sa i mjerë aq edhe qesharak për të na e mbushur mendjen se Jusufi ka pasur ndonjë kontakt e bashkëpunim me te në këtë kohë. Letra e Jusufit duket se ka teha të panumërt për t'iu kundërvu falsikimeve e njollosjeve.

 

 

 Kështjella e pamposhtur e Vëllezërve Gërvalla, e pa njollosur përveç fluskave të bardha të borës, e fotografuar nga Remzi Ademaj në dhjetor 1984 me kërkesën e Xhafer Durmishit.

Dorëshkrimi i Remzi Ademajt

 

   Jusuf Gërvalla: ”Megjithqë, për sa kam mundur të marr vesh, atje, në radhët e kësaj organizate, apo ndoshta në qendër të saj, ndodhet një njeri i dyshimtë (i UDB-së-shën ynë), njëfarë Blakaj, që punoka në Entin e Sigurimit Social në Prishtinë. Sa për mua unë njëherë për njëherë, pas numrit të fundit të “Bashkimit”, (19 dhjetorit 1980 - shën. i Xh. D.), të cilin ta kam dërguar, të gjitha marrëdhëniet me përfaqësuesin e tij të këtushëm i kam ndërprerë.” (Letër Sabri Novosellës, 13 maj 1981)

   Shokët e Jusufit nuk mund të mashtrohen me këto rrena e falsifikime, por prapseprap nuk mund të thuhet se testimi i opinionit që I. Kelmendi e bënë në këtë pikë i ka shkuar krejtësisht huq në disa drejtime tjera. Fjalët e Jusufit janë projektile të drejtuara kundër të gjithë falsifikatorëve, çka do të thotë se në këtë rast ato janë të drejtuara edhe kundër Shkollës së UDB-së Serbe të shfaqur në librin e quajtur: Nuhi Sylejmani, Vrasja e trefishtë, Prishtinë 2010.

 

2. Nuk do të bëjmë asgjë pa marrë kontakt me shokët e Lirisë

 

   Jusufi bisedon me I. Kelmendin se si me ra në kontakt me OMLK-në në Zvicër.

   I. Kelmendi: “– Nuk do të bëjmë asgjë pa marrë kontakt me shokët e Lirisë, – shfaqi pozicionim Jusufi. Kështu e kishte më të përzemërt t’i quante ai njerëzit e OMLK–së, meqë qysh në tetor të vitit paraprak ata kishin nxjerrë numrin e parë të këtij Organi. Atij i kishte pëlqyer shumë përmbajtja, por jo forma, faqosja, letra e shtypja.

- Mirë, po ku t’i kontaktojmë? – pyeti Mirani.” (Atentatet, f.232)

    Shoku i mirë i Sadik Blakajt vazhdon me testimin e opinionit duke na e përgatitur terrenin për të na thënë se është Jusufi ai i cili figurën e Frontit të UDB-së e ka qitë në gjurmët e Kadri Zekës. Letrat e Jusufit tregojnë se Jusufi është njohur me Kadri Zekën pa ndihmën e shokut të Sadik Blakajt, Ibrahim Kelmendit. Ato tregojnë gjithashtu se Kadri Zeka në anën tjetër, (ashtu si Hydajet Hyseni më parë) është takuar apo ka ra në kontakt me Ibrahim Kelmendin pa ndihmën e Jusufit.

   Se sa i përzemërt është raporti i Jusufit me Ibrahim Kelmendit e vërtetojnë fjalët e mëposhtme.

   Jusuf Gërvalla: ”Megjithqë, për sa kam mundur të marr vesh, atje, në radhët e kësaj organizate, apo ndoshta në qendër të saj, ndodhet një njeri i dyshimtë (i UDB-së-shën ynë), njëfarë Blakaj, që punoka në Entin e Sigurimit Social në Prishtinë. Sa për mua unë njëherë për njëherë, pas numrit të fundit të “Bashkimit”, (19 dhjetorit 1980 - shën. i Xh. D.), të cilin ta kam dërguar, të gjitha marrëdhëniet me përfaqësuesin e tij të këtushëm i kam ndërprerë.” (Letër Sabri Novosellës, 13 maj 1981)

 

3. Më është dhënë adresa kontaktuese

 

   Jusufi i tregon I. Kelmendit se ‘i është dhënë një adresë kontaktuese në një librari në Zvicër” për të kontaktuar me OMLK-në.

   I. Kelmendi: “– Më është dhënë një adresë kontaktuese në një librari në Zvicër.” (Atentatet, f. 232)

   Rrena qesharake e personit që mundohet me e plasue vehten në qendrën e ngjarjeve historike shkatërrohet nga fjalët e mëposhtme:

   Jusuf Gërvalla: ”Megjithqë, për sa kam mundur të marr vesh, atje, në radhët e kësaj organizate, apo ndoshta në qendër të saj, ndodhet një njeri i dyshimtë (i UDB-së-shën ynë), njëfarë Blakaj, që punoka në Entin e Sigurimit Social në Prishtinë. Sa për mua unë njëherë për njëherë, pas numrit të fundit të “Bashkimit”, (19 dhjetorit 1980 - shën. i Xh. D.), të cilin ta kam dërguar, të gjitha marrëdhëniet me përfaqësuesin e tij të këtushëm i kam ndërprerë.” (Letër Sabri Novosellës, 13 maj 1981)

 

4. Atëherë po shkoj që sot në Zvicër

 

   Jusufi është i pajtimit që I. Kelmendi të udhëtoj në Zvicër për të marrë kontakt me OMLK-në

   I. Kelmendi: “– Atëherë po shkoj që sot në Zvicër, meqë ty akoma nuk të kanë dhënë dokument udhëtimi jashtë shtetit, – tha tjetri. (I. K. - shënimi ynë).

   – Edhe unë (Jusuf Gërvalla - shën i Xh.D.) them ashtu, por po presim mos po më paraqitet në telefon te Bardhi ndonjëri nga shokët e Lirisë, meqë numrin ia dhashë atij që ma solli adresën.” (Atentatet, f. 232)

   Letra e Jusufit është si drita e diellit dhe e demanton këtë falsifikim.

   Jusuf Gërvalla: ”Megjithqë, për sa kam mundur të marr vesh, atje, në radhët e kësaj organizate, apo ndoshta në qendër të saj, ndodhet një njeri i dyshimtë (i UDB-së-shën ynë), njëfarë Blakaj, që punoka në Entin e Sigurimit Social në Prishtinë. Sa për mua unë njëherë për njëherë, pas numrit të fundit të “Bashkimit”, (19 dhjetorit 1980 - shën. i Xh. D.), të cilin ta kam dërguar, të gjitha marrëdhëniet me përfaqësuesin e tij të këtushëm i kam ndërprerë.” (Letër Sabri Novosellës, 13 maj 1981)

   Ndoshta shokëve të Kadri Zekës do t'u pëlqente ky verzion, për të thënë se është Jusufi që e ka qitur Ibrahim Kelmendin në gjurmët e Kadri Zekës. Ndoshta ky verzion do të ishte një lloj ngushëllimi për ta, përderisa edhe pse i dinë disa të vërteta shumë mirë, pa dallim Ibrahim Kelmendin e marrin si dëshmitarë shumë të besueshëm në përshkrimin e ngjarjeve të asaj kohe. Aq më keq e aq më turp për ta.

   Jusufi kurrë nuk e ka dërgua Ibrahim Kelmendin në Zvicër, pasi ai pas dhjetorit 1980, pas rastit të Hysen Gegës nuk ka asnjë lidhje me te sepse "të gjitha marrëdhëniet me përfaqësuesin e tij të këtushëm i kam ndërprerë." Se kush është Fronti i Kuq në këtë kohë, Jusufi është i qartë përfundimisht, se kush mund të jetë Ibrahim Kelmendi si individ Jusufi në këtë kohë ka aq dyshime të bazuara, sa nuk munden me ia lëkundë apo hequr as krejt demonstratat e Kosovës të Pranverës 1981.

   A do të kishte shkatërrim më të madh të mitit e të historisë së Lëvizjes, e të historisë personale të Jusufit sikur ai në këtë kohë t'ia kishte dërguar Kadri Zekës çfarëdo porosie përmes personit të një Fronti në qendër të të cilit gjendet UDB-a. Asgjësim më i madh për historinë e Jusufit nuk do të ekzistonte. Jusuf është ai Jusuf që e njeh i gjithë kombi vetëm e vetëm pse ai gabime të tilla nuk ka bërë kurrë.

 

5. Jusufi po hezitonte të merrte vendime

 

   Jusufi, është aq naiv sa edhe në këtë situatë e ndien veten peng të Sabri Novosellës.

   I. Kelmendi: “Jusufi po hezitonte të merrte vendime, meqë vazhdonte ta ndiente vetën peng të Sabit Katunriut, kurse ky ende nuk e kishte kontaktuar për t’i dhënë udhëzime, siç po priste me padurim deri në naivitet i pari.” (Atentatet, f. 232)

    Jusufi ka dalë në skenën e hapur të luftës në janar 1980 dhe nuk ka ekzistuar ajo forcë që t'a mbaj atë peng apo ta detyroi të bëjë negociata bashkimi me organizata të cilat i ka emërtuar UDB-a. Posa del në Gjermani, I. Kelmendi i afrohet dhe i ofron bashkëpunim me revistën "Bashkimi" dhe Jusufi duke e ditur se ajo revistë bien në duartë e popullit ka pranuar t'a ndihmoj, pa e pyetur askend e pa qenë peng i askujt në këtë pikë, dhe këtë, kur në Kosovë gjendja është "e qetë". Natyrisht se ai do të ishte konsultuar me Sabri Novosellën apo me ndonjë shokë përgjegjës të Lëvizjes së tij, sikur të kishte pasur kontakt. Përkundër faktit se ai nuk ka kurrfarë kontakti me shokët e Lëvizjes së vetë që nga 14 dhjetori 1979 gjer më 14 prill 1981, është aktiv e me iniciativa të pashterrshme.

     Jusufi pa hezituar merr vendim për ta ndihmuar në mënyrë vendimtare përgatitjen për shtyp të revistës Bashkimi në shkurt 1980, numrin vijues në maj 1980 dhe numrin e fundit në dhjetor 1980. Jusufi nuk ishte peng për gjithë këtë punë në këtë kohë, por kishte gjithë ato iniciativa si njeri i veprimit. Shoku i mirë i Sadik Blakajt mundohet me na e mbush mendjen se në kohën kur puna e Jusufit në mënyrë të mahnitshme ka treguar aq suksese, kur krejt Kosova është në këmbë dhe e gjithë bota fletë për te, Jusufi e paska ndier veten të paralizuar nga veprimet praktike pasi paska qenë peng i Sabri Novosellës.

    Jusuf Gërvalla, pas 11 marsit është në veprim si kurrë më parë, por të gjitha veprimet i bënë me shokë besnik të Shtutgartit, e edhe me Kadri Zekën në Zvicër pa pasur punën e as kontaktin më të vogël me I. Kelmendin. Këtë e dëshmon letra tanimë e njohur që përkundër ndonjë vërejtje duhet të pajtohemi se i meriton gjithë ato përsëritje që i bëhen:

   Jusuf Gërvalla: ”Megjithqë, për sa kam mundur të marr vesh, atje, në radhët e kësaj organizate, apo ndoshta në qendër të saj, ndodhet një njeri i dyshimtë (i UDB-së-shën ynë), njëfarë Blakaj, që punoka në Entin e Sigurimit Social në Prishtinë. Sa për mua unë njëherë për njëherë, pas numrit të fundit të “Bashkimit”, të cilin ta kam dërguar, të gjitha marrëdhëniet me përfaqësuesin e tij të këtushëm i kam ndërprerë.” (Letër Sabri Novosellës, 13 maj 1981)

 

6. Ne vendosëm të mos e botojmë më Bashkimin pa

e bashkuar organizimin tonë

 

   I. Kelmendi i tregon Jusufit se ‘Ne’ (Fronti i Kuq Popullor) vendosëm të mos e botojmë Bashkimin pa e bashkuar organizimin tonë (d.m.th. më konkretisht organizatat tona).

   I. Kelmendi: “– Jusuf, tani u pa puna. Ne vendosëm të mos e botojmë më Bashkimin pa e bashkuar organizimin tonë. Arsyetuam se nuk kishte më kuptim që ta botojmë, meqë tani po botohen Lajmëtari i lirisë dhe Liria dhe nuk kemi nevojë e energji për tri botime.” (Atentatet, faqe 232)

  Shkaqet e vërteta të ndërprerjes së Bashkimit janë shpjeguar hollësisht në disa punime tjera e sidomos në atë me titull "Kështu e pata kuptuar historinë e Jusuf e Bardhosh Gërvallës dhe Lëvizjes sonë në vitin 1980" (www.pashtriku.org).

   Eshtë interesant se sa në mënyrë të thellë shtrohet çështja nga I. K. Jusufi dhe I. Kelmendi bëjnë luftë të ashpër kundër një pushteti komunist e një diktature komuniste dhe në të njejtën kohë duan të bashkohen me komunistët.

   Çështje që shtron I. K., personi më me përvojë organizative në atë kohë është se Jusufi, Kadriu e I. Kelmendi u takojnë organizatave të ndryshme të të njejtit organizim. A ka frazë apo fjali më konkrete e më e qartë, e më transparente se kjo. Se sa ka qenë i gatshëm Jusufi ta përziej organizatën e organizimin e vetë me Frontin e bashkëthemeluar dhe emërtuar nga UDB-a shihet nga letra e Jusufit:

   Jusuf Gërvalla: ”Sa për organizatën e bashkuar rreth organit ”Bashkimi”, më duket se pak dobi mund të ketë nga iniciativa për bashkim e bashkëpunim me ta. Së pak për sa shihet te udhëheqësi i kësaj organizate në botën e jashtme, (I. Kelmendi - vërejtja ime) nuk ekziston përshtypja për organizim të mirëfilltë dhe as për ndonjë organizatë të fuqishme numerikisht. Megjithatë, po ta shihni ju të arsyeshme, ndoshta do të mund të realizohej mundësia që shokëve të Lëvizjes në Kosovë t`u jepet lidhja me përfaqësuesin e “Bashkimit” në Kosovë. Megjithqë, për sa kam mundur të marr vesh, atje, në radhët e kësaj organizate, apo ndoshta në qendër të saj, ndodhet një njeri i dyshimtë (i UDB-së-shën ynë), njëfarë Blakaj, që punoka në Entin e Sigurimit Social në Prishtinë. Sa për mua unë njëherë për njëherë, pas numrit të fundit të “Bashkimit”, (19 dhjetorit 1980 - shën. i Xh. D.), të cilin ta kam dërguar, të gjitha marrëdhëniet me përfaqësuesin e tij të këtushëm i kam ndërprerë.” (Letër S. N., 13 maj 1981)

   Nga përmbajtja e kësaj letre duket se Sabri Novosella i kërkon Jusufit (qoftë përmes ndonjë letre që ende nuk është bërë publike qoftë përmes telefonit) që të nisë ndonjëfarë procedure për bashkimin e Lëvizjes së Jusufit me Frontin e Kuq. Edhe në këtë kuptim mund ta lexojmë këtë pjesë të letrës. Jusufi i tregon Sabriut se si qëndron puna me Frontin e Kuq, por megjithate, si person që rigorozisht e respekton disciplinën dhe hierarkinë e organizatës, ai (Jusufi) nuk i mbyllë të gjitha dyert për bashkim me Frontin e Kuq. Por ai në këtë pikë don të jetë i pastër duke i thënë se biseda eventuale për bashkim me Frontin e Kuq, përmes tij (Jusufit) për të gjallë të tij me te nuk mund të bëhen. Por megjithatë Jusufi nuk ka dëshirë ta lenë Sabriun në gjysëm të rrugës, prandaj i ndihmon që ta qetë në gjurmë të vërteta duke i thënë se nëse me të vërtetë ke dëshirë me u bashkua me Frontin e Kuq atëherë ke mundësi që shokëve tu në Kosovë t'u thuash që të marrin kontakt me qendrën e këtij Fronti, me personin e UDB-së, me Blakajn, që punon në Entin e Sigurimit Social në Prishtinë.

 

7. Ti do të shkosh në Zvicër - tha Jusufi

 

   Jusufi i jep detyrë I. Kelmendit që të shkoj në Zvicër për të kontaktua me OMLK-në.

   I. Kelmendi: ”– Miran, shokët e Lirisë nuk na kontaktuan ende, prandaj ti do të shkosh në Zvicër, – tha Jusufi. – Diskuto me ta se çfarë duhet të bëjmë, meqë ata janë më të ngritur e më të organizuar se ne.” (Atentatet, f. 233-234)

   Se çfarë gënjeshtrash janë fjalët e mësipërme tregon letra e Jusufit:

   Jusuf Gërvalla: ”Megjithqë, për sa kam mundur të marr vesh, atje, në radhët e kësaj organizate, apo ndoshta në qendër të saj, ndodhet një njeri i dyshimtë (i UDB-së-shën ynë), njëfarë Blakaj, që punoka në Entin e Sigurimit Social në Prishtinë. Sa për mua unë njëherë për njëherë, pas numrit të fundit të “Bashkimit”, (19 dhjetorit 1980 - shën. i Xh. D.), të cilin ta kam dërguar, të gjitha marrëdhëniet me përfaqësuesin e tij të këtushëm i kam ndërprerë.” (Letër S.N., 13 maj 1981)

   Më 26 mars 1981, I. Kelmendi në marrëveshje dhe me porosi të Jusufit udhëton në Zvicër, me adresën Badhaus strasse 35, Biel-Bienne, të cilën ia ka dhënë Jusufi.

   I. Kelmendi: ”Ditën e ejte të 26 marsit, Mirani udhëtoi në qytetin Bil/Bien (Biel-Bienne) të Zvicrës. Duhej të gjente adresën kontaktuese të OMLK–së, të cilën ia dha Jusufi.” (Atentatet, f. 235)

    Për shokët e Jusufit ky trillim është i lehtë për t'u zbuluar falë dokumenteve që Jusufi ia ka lënë Lëvizjes së tij Nacionalçlirimtare.

   Jusuf Gërvalla: ”Megjithqë, për sa kam mundur të marr vesh, atje, në radhët e kësaj organizate, apo ndoshta në qendër të saj, ndodhet një njeri i dyshimtë (i UDB-së-shën ynë), njëfarë Blakaj, që punoka në Entin e Sigurimit Social në Prishtinë. Sa për mua unë njëherë për njëherë, pas numrit të fundit të “Bashkimit”, të cilin ta kam dërguar, të gjitha marrëdhëniet me përfaqësuesin e tij të këtushëm i kam ndërprerë.” (Letër Sabri Novosellës, 13 maj 1981)

    Por megjithatë nuk mund të thuhet se I. Kelmendit i ka shkuar mundi krejtësisht kot, pasi nga 'komunistët' konsiderohet sot e kësaj dite si dëshmitar i besueshëm i një kohe shumë të rëndësishme për popullin tonë. Ndoshta atyre me të vërtetë do t'u pëlqente sikur Jusufi ta kishte qitur I. Kelmendin në gjurmët e Kadri Zekës. E vërteta historike është se Kadri Zeka e I. Kelmendi kanë ra në kontakt me njëri-tjetrin pa ndihmën më të vogël të Jusufit.

   Përveç Renatës, I. Kelmendi i tregon edhe zvicëranit, pronarit të librarisë në Badhaus strasse 35, se nuk është komunist, apo marksist-leninist.

   I. Kelmendi:  - Ju në Gjermani botoni gazeta të mira, – tha Bendickti pasi i kreu bisedat për informim personal. – Por Liria ka linjë më të qartë marksiste-leniniste.

- Sepse është Organizatë marksiste-leniniste, kurse ne nuk jemi.”  (Atentatet, f. 236)

 

8. Jusufi thotë se ti duhet të presësh

 

  Përkundër pritjes së gjatë në Biel-Bienne, Bardhi e thërret I. Kelmendin në telefonin e librarisë dhe ia përcjellë porosinë e Jusufit.

   I. Kelmendi:”’Bardhi e informoi Miranin: “Jusufi thotë se ti duhet të presësh deri sa t’i kontaktosh shokët!’”. (Atentatet, f. 238)

   Mjafton edhe një fjali e vetme e Jusufit për t'i dhënë përgjigje gati gjysmës së librit të I. Kelmendit.

   Jusuf Gërvalla: ”Sa për mua unë njëherë për njëherë, pas numrit të fundit të “Bashkimit”, të cilin ta kam dërguar, të gjitha marrëdhëniet me përfaqësuesin e tij të këtushëm i kam ndërprerë.” (Letër Sabri Novosellës, 13 maj 1981)

 

9. Biseduam me Jusufin se çfarë duhet të bëjmë

  

   Takimi i parë i I. Kelmendit me Kadri Zekën. I. K. i tregon K. Zekës se është i dërguar nga Jusufi.

    I. Kelmendi: ”– Kam ardhur të enjtën. – filloi Mirani. – Biseduam me Jusufin se çfarë duhet të bëjmë në këtë situatë kaq dramatike e alarmante. Ai më tha se duhet të bisedojmë me shokët e Lirisë, që të koordinohen aktivitetet në të gjitha shtetet ku gjendet emigracioni ynë. Erdha t’ju kontaktoj dhe të bisedojmë se cili është mendimi juaj?” (Atentatet, f. 238-239)

   Jusuf Gërvalla: ”Sa për mua unë njëherë për njëherë, pas numrit të fundit të “Bashkimit”, të cilin ta kam dërguar, të gjitha marrëdhëniet me përfaqësuesin e tij të këtushëm i kam ndërprerë.” (Letër Sabri Novosellës, 13 maj 1981)

   Kadri Zeka në takimin e parë ia tregon I. Kelmendit emrin e tij të vërtetë dhe i lutet të mos e dekonspiroj.

   I. Kelmendi: ”– Unë t’u prezantova në prani të Benediktit me emrin Zeqë, por unë në të vërtetë e kam emrin e mbiemrin Kadri Zeka. Jam nga Gjilani, i strehuar politik këtu në Zvicër. Je ndër pak veta që po ta tregoj emrin e vërtetë, por të lutem mos më dekonspiro!” (Atentatet, f.239)

   Pas Renatës, Benediktit (pronarit të librarisë) I. K. i tregon edhe Kadri Zekës se ai (I. K.) nuk është komunist.

   I. Kelmendi: ”Në fillim Kadriu paraqiti gjendjen në Kosovë, siç e kishin informuar shokët e organizatës se tij, pastaj bëri një analizë të përmbledhur: – Ne duhet të fillojmë me demonstrata. Të parën duhet ta bëjmë pas nja dy javësh, meqë më një prill planifikohen demonstrata të mëdha në Prishtinë...

– Domethënë për ditën e rrenëve… – ndërhyri me shaka Mirani.

– Qenkan të vërteta ato që kam dëgjuar për ty, se nuk je komunist i disiplinuar, – tha Kadriu, i pakënaqur me këtë shaka të Miranit. – Tani jemi duke biseduar gjëra serioze...

– Më fal! Vërtet nuk jam komunist dhe aq më pak komunist i disiplinuar, siç kërkoni ju komunistët, sepse atë lloj disipline nuk e pëlqej dhe nuk mund t’i pëmbahem.” f. 239

   Kontaket e I. Kelmendit me Kadri Zekën dhe përmbajtja e bisedave të tyre, në këtë rast nuk paraqesin interes të veçantë për mua si shok i Jusufit. E vetmja çështje që më intereson është implikimi e mosimplikimi i Jusufit dhe Lëvizjes së tij në këto kontakte.

   Jusuf Gërvalla:”Sa për mua unë njëherë për njëherë, pas numrit të fundit të “Bashkimit”, të cilin ta kam dërguar, të gjitha marrëdhëniet me përfaqësuesin e tij të këtushëm i kam ndërprerë.” (Letër Sabri Novosellës, 13 maj 1981)

 

10. Jusufi më ka autorizuar ta përfaqësoj edhe atë

 

   I. Kelmendi pajtohet me planet e Kadri Zekës për demonstratën e parë në Zvicër dhe i tregon atij (K .Z.) se ka autorizim që në atë bisedë ta përfaqësoj apo të flasë edhe në emër të Jusufit.

   I. Kelmendi:  “– Unë për vete po. Besoj se edhe Jusufi pajtohet, meqë më ka autorizuar ta përfaqësoj edhe atë. Ne të Frontit kemi vendosur të ndërpresim botimin e Bashkimit pasi ju keni filluar ta nxirrni Lirinë, kurse Jusufi Lajmëtarin qysh vitin e kaluar. Duke shpërndarë tri gazeta në të njëjtat mjedise vetëm sa po i iritojmë bashkatdhetarët.” (Atentatet, f. 240-241)

   A do të kishte më turp e ulje më të madhe për Jusufin dhe Lëvizjen e tij Nacionalçlirimtare sikur ai ta kishte autorizuar shokun e Sadik Blakajt dhe Frontin e emërtuar nga UDB-a që të flasë në emrin e tyre e t'i përfaqësoj ata. Natyrisht se nuk do të kishte.

   Jusufi Gërvalla: ”Megjithqë, për sa kam mundur të marr vesh, atje, në radhët e kësaj organizate, apo ndoshta në qendër të saj, ndodhet një njeri i dyshimtë (i UDB-së-shën ynë), njëfarë Blakaj, që punoka në Entin e Sigurimit Social në Prishtinë. Sa për mua unë njëherë për njëherë, pas numrit të fundit të “Bashkimit”, të cilin ta kam dërguar, të gjitha marrëdhëniet me përfaqësuesin e tij të këtushëm i kam ndërprerë.” (Letër Sabri Novosellës, 13 maj 1981)

 

11. Është koha e fundit që ne të bashkohemi në një organizatë

 

   I. Kelmendi edhe pse vetë armik i sistemit dhe diktaturës komuniste mendon se është koha e fundit të bashkohet në një organizatë me komunistët dhe në këtë organizatë ta kenë edhe Jusufin i cili nuk i don komunistët.

    I. Kelmendi: “Njëherit edhe organizimin e Frontit do ta ngrijmë, meqë mendojmë se është koha e fundit që ne të bashkohemi në një organizatë.”(Atentatet, f. 241)

 Edhe Jusufi është i mendimit se është koha e fundit që të bashkohemi në një organizatë.

   Jusuf Gërvalla: ”Sa për organizatën e bashkuar rreth organit”Bashkimi”, më duket se pak dobi mund të ketë nga iniciativa për bashkim e bashkëpunim me ta. Së pak për sa shihet te udhëheqësi i kësaj organizate në botën e jashtme, (I. Kelmendi - vërejtja ime) nuk ekziston përshtypja për organizim të mirëfilltë dhe as për ndonjë organizatë të fuqishme numerikisht. Megjithatë, po ta shihni ju të arsyeshme, ndoshta do të mund të realizohej mundësia që shokëve të Lëvizjes në Kosovë t`u jepet lidhja me përfaqësuesin e “Bashkimit” në Kosovë. Megjithqë, për sa kam mundur të marr vesh, atje, në radhët e kësaj organizate, apo ndoshta në qendër të saj, ndodhet një njeri i dyshimtë (i UDB-së-shën ynë), njëfarë Blakaj, që punoka në Entin e Sigurimit Social në Prishtinë. Sa për mua unë njëherë për njëherë, pas numrit të fundit të “Bashkimit”, të cilin ta kam dërguar, të gjitha marrëdhëniet me përfaqësuesin e tij të këtushëm i kam ndërprerë.” (Letër Sabri Novosellës, 13 maj 1981)

 

12. Ti tani duhet të shkosh në Vjenë në Ambasadën Shqiptare

 

   Jusufi e dërgon I. Kelmendin me porosi në Ambasadën Shqiptare të Vjenës për të marrë pëlqimin për organizimin e demonstratave nëpër metropolet evropiane.

   Në shumë pika deri më tani i kemi pa "argumentet" e I. Kelmendit se si atë Jusufi e ka dërguar me mision tek Kadri Zeka në Zvicër. Por e mira e kësaj pune nuk përfundon me kaq. Pas kthimit nga Zvicra, Jusufi e dërgon I. Kelmendin, përfaqësuesin e Frontit të emërtuar nga UDB-a, me mision në Ambasadën Shqiptare në Vjenë.

   I. Kelmendi: "Mirani gjeti lidhjen e parë të trenit dhe u kthye në Shtutgart. Aty po e prisnin Fahriu e Nazimi. Bashkë shkuan te Jusufi. Ai informoi për bisedat me Kadriun. Jusufi u pajtua duke saktësuar se demonstratat do t’i thërrasin në emër të organizatave sipas radhës. E para le të thirret në emër të OMLK–së, pastaj në emër të Frontit dhe e treta në emër të Lëvizjes. Mirani i tregoi se të Frontit nuk do të lëshojnë thirrje dhe e arsyetoi këtë vendim.

   – Miran, ti tani do të shkosh në Vjenë t’i takosh shokët në Ambasadën Shqiptare,– tha Jusufi.– Ata do t’i pyesësh çfarë mendojnë, nëse e kemi mirë me këto që kemi planifikuar. Mbase mund të gabojmë dhe në vend që të ngjesim vetulla, nxjerrim sy, siç thotë proverbi popullor.

– Unë mendoj se nuk është e nevojshme. Edhe po të shkoj nuk do të marrë përgjigje konkrete, sepse do të thonë se nuk na përzihen në punët tona dhe se çfarëdo që bëjmë ne, atyre nuk ju intereson...

   – Patjetër do të shkosh, pasi unë nuk pranoj të fillojmë demonstratat pa e ditur mendimin e tyre! – këmbënguli Jusufi." (Atentatet, f. 242)

   Se Jusufi ka qenë tepër i interesuar ta dij se si po pritet veprimtaria e tij nga autoritetet e Shqipërisë në atë kohë është jashtë çdo dyshimi. Fjalët e diplomatëve të Shqipërisë kanë qenë të rëndësishme për te dhe ai, edhe pse disa herë në mënyrë kritike, i ka marrë shumë seriozisht qëndrimet e tyre. Eshtë krejt tjetër çështje se a kanë merituar dhe a e kanë përdorë në mënyrë të drejtë atë besim që ua ka falë Jusufi apo jo. Shqyrtimi i raportit të Jusufit dhe Lëvizjes në përgjithësi për atë kohë, me Shqipërinë dhe përfaqësuesit e saj jashtë është temë e gjërë për t'u shqyrtuar në këtë rast. Por këtu, sa për ilustrim të këtij besimi, po e marrim një citat nga letra e parë e Jusufit të cilën ia dërgon Sabri Novosellës, më 14 prill 1981.

    Jusuf Gërvalla: "I dashuri shok, Bashkim!

   Tani më lejo të të bëj një raport të shkurtër për punën time nga dita e arratisjes sime e këndej. Puna e parë që bëra, u bëra një telefon shokëve të ambasadës shqiptare në Vjenë. I njoftova për çështjen time dhe i luta të më ndihmojnë me ndonjë këshillë për të mos bërë ndonjë gabim ideologjik a taktik gjatë strehimit tim në këtë vend kapitalist. Ata, si zakonisht, u treguan të kursyer, po megjithatë patën njëfarë mirëkuptimi." (Faridin Tafallari, ME TRE YJET E PAVDEKËSISË NË ATO VITE TË STUHISHME, Tiranë 2010, faqe 258)

   Kjo letër tregon se Jusufi ka ngurruar edhe të bëjë deklaratën e vetë personale të azilit pa i shkëmbyer mendimet me diplomatët e Shqipërisë. Përderisa sa ai nuk ka dashtë ta jap deklaratën e vetë të azilit pa e bërë një bisedë me këta diplomatë atëherë del shumë e qartë se Jusufi nuk ia ka filluar organizimit të demonstratave pa u siguruar se qëndrimi i Shqipërisë, të paktën do të jetë neutral në këtë çështje. Mendimin e tyre për demonstrata ashtu si edhe mendimin për çështjen private të azilit Jusufi e ka marrë pa e involvuar Frontin e emërtuar nga UDB-a si organizatë fikse apo Ibrahim Kelmendin si person.

   Jusuf Gërvalla: ”Megjithqë, për sa kam mundur të marr vesh, atje, në radhët e kësaj organizate, apo ndoshta në qendër të saj, ndodhet një njeri i dyshimtë (i UDB-së-shën ynë), njëfarë Blakaj, që punoka në Entin e Sigurimit Social në Prishtinë. Sa për mua unë njëherë për njëherë, pas numrit të fundit të “Bashkimit”, (19 dhjetorit 1980 - shën. i Xh. D.), të cilin ta kam dërguar, të gjitha marrëdhëniet me përfaqësuesin e tij të këtushëm i kam ndërprerë. Këshilla për ndërprerjen e marrëdhënieve me të kam pasur edhe nga ana e diplomatëve shqiptarë në Vjenë.” (Letër Sabri Novosellës, 13 maj 1981)

   Faktet e lëna nga dora e Jusufit tregojnë pikërisht të kundërtën. Janë vetë diplomatët shqiptarë në Vjenë që e këshillojnë Jusufin që të mos ketë kurrfarë marrëdhëniesh me Ibrahim Kelmendin. Duke pasur parasysh respektin e Jusufit për përfaqësuesit e Shqipërisë, dëshmohet se Jusufi nuk e ka dërguar Ibrahim Kelmendin si emisar të vetin as në Zvicër e aq më pak në Vjenë. Çështjet me diplomatët e Shqipërisë e marrjen e mendimit të tyre Jusufi e ka krye pa ndihmën e I. Kelmendit.

 

13. Skenderin e pengon afirmimi i babait dhe të birit

 

    I. Kelmendi tregon se përveç Nuhi Sylejmanit, Xhafer Durmishi, i njohur si Skenderi i Shtutgartit është kundër afirmimit të Kadri Zekës qysh në demonstratën e 25 prillit 1981 në Shtutgart.

    I. Kelmendi: “Pas demonstratës disa aktivist të rrethit të Shtutgartit ishin mbledhur për të analizuar rrjedhën e demonstratës. Kishte nga ata, si Nuriu e Xhafari, që kishin shprehur pakënaqësi nxitëse, se vetëm ai i Lirisë po afirmohej me fjalimet që mbante, kurse Jusufi po vazhdonte të mbetej anonim. Kadriut nuk kishin denjuar t’ia përmendnin as emrin, por thoshin: “ai i Lirisë”. Vetë Jusufi ishte detyruar të ndërhynte që të ndalonte pëshpërimat e tilla, duke sqaruar se në ndarje të punëve ishte ai që kishte bashkëvendosur.” (Atentatet, f.251)

   Në faqen 251 të librit ‘Atentatet’, I. Kelmendi (personi naiv, i sinqertë që kurrë nuk të keqkupton) e vazhdon prezantimin e tij rreth meje “Skenderit të Shtutgartit” në një drejtim të ri. Këtu ai tregon se si unë, Skenderi qysh më 25 prill 1981 kam qenë kundër Kadri Zekës, kundër afirmimit të tij dhe organizatës së tij. Në vazhdim të librit ai na tregon se unë kam qenë kundër Kadri Zekës, si person sa ai ka qenë gjallë, se kam qenë kundër tij si person edhe pas vdekjes, se kam qenë kundër organizatës së tij sa ai ka qenë gjallë, se kam qenë kundër organizatës së tij pas vdekjes së tij, se si pas vdekjes së tij jam sjellë keq ndaj gruas së tij, se jam sjellë shumë keq ndaj qëllimeve afirmuese të babës së tij. Dhe në të gjithë këtë proces është I. Kelmendi ai që është kalorës, gjentelmen, kavaljer, "The Flower of Chivalry", zogu i atit të Rexhë Avdisë, që e mbron Kadri Zekën për së gjalli e për së vdekuri, e mbron dhe nderon organizatën e Kadri Zekës, e mbron e nderon babën e tij Pajazitin dhe dëshirën e tij për afirmim, dhe e mbron në mënyrën më të fuqishme gruan e tij Saime Isufin.

 

   Ibrahim Kelmendi: "Babai i Kadriut mbante ballin e dhomës me biseda, duke bërë një durim stoik dhe duke u munduar t’i inkurajojë të goditurit. Ndonjëherë, si për inat të “trashëgimtarëve”, bënte shaka në dukje marrashe.

– Isha fare i panjohur, – tha ai kur i kërkuan të fliste. – Nuk më njihnin as në katundin fqinjë. Kur ndodhi kjo vrasje, u bëra i njohur. Me mijëra erdhën për ngushëllim dy ditët e para, sa isha atje. Po ta kisha ditur se kështu do të afirmohesha, do ta kisha vrarë vetë djalin tim dhe do t’ia kisha lënë fajin UDB-së...." (Atentatet, f.350)

   Saime Isufi: "Për ato rrethana, ku pjesëmarrëse kam qenë edhe vetë, vërtetë secilin personazh e ke paraqitur të tillë siç pata mundësi t'i njihja edhe vetë." (Letër I. Kelmendit, 5 mars 2007, www.pashtriku.org)

 

    E vërteta është se unë më 25 prill 1981, kam qenë në Kosovë dhe në këtë kohë jo që nuk e kam njohur Kadri Zekën por nuk e kam njohur personalisht as Jusufin.

   Jusuf Gërvalla: "Sa për mua unë njëherë për njëherë, pas numrit të fundit të “Bashkimit”, të cilin ta kam dërguar, të gjitha marrëdhëniet me përfaqësuesin e tij të këtushëm i kam ndërprerë.” (Letër Sabri Novosellës, 13 maj 1981)

   Letra e Jusufit tregon se ai (Jusufi) nuk ka kurrfarë marrëdhëniesh me I. Kelmendin prej fundit të dhjetorit 1980. Pra Jusufi e rrethi i tij nuk kanë bërë kurrfarë mbledhjeje për ta analizuar demonstratën së bashku me I. Kelmendin. Kjo është njëra anë e të vërtetës. Ana tjetër është se unë, Xhafer Durmishi, siç kam treguar më heret, por edhe në artikullin "Si më njoftoj UDB-a për vrasjen e Jusuf Gërvallës?" në këtë kohë (më 25 prill 1981) nuk kam qenë fare në Gjermani dhe as që e kam njoft Jusufin e lere më figurën frontale të Frontit, se unë për herë të parë në jetë e kam takuar Jusufin, Bardhin e familjet e tyre në mesin e korrikut 1981, d.m.th. pas përfundimit të të gjitha demonstratave shqiptare në Evropë gjatë vitit 1981. Me gënjeshtrën e mësipërme I. Kelmendi e ka dëshmuar se ai nuk më ka takuar para 21 janarit 1982. Taktika e tij e ulët për të më hedhur kundër Kadri Zekës, në thelb, me ndonjë përjashtim nuk ka pasur sukses tek bërthama e autorëve të historisë së OMLK-së.

 

14. Një pjesë të madhe të kohës e kishte kaluar në shtëpi të Jusufit

 

   Pas demonstratës së 11 marsit 1981, I. Kelmendi një pjesë të madhe të kohën e kalon në shtëpinë e Jusufit në Habichthöhe str. 40, në Untergruppenbach.

   I. Kelmendi: “Që kurë kishin ndodhur demonstratat e marsit.., Mirani (I. Kelmendi-shën im) një pjesë të madhe të kohës e kishte kaluar në shtëpi të Jusufit.” (Atentatet, f.268)

   Fjalët e Ibrahim Kelmendit përputhen pikë për pikë me planet e Shkollës së UDB-së Serbe, të përfaqësuar në këtë rast nga Abdullah Prapashtica.

   Shkolla e UDB-së Serbe: "Suzana na ftoi në dhomën e ndarë enkas për shokun Ibrahim Kelmendi. ... në dhomën ku kishte qasje vetëm Ibrahim Kelmendi" (Nuhi Sylejmani, Vrasja e trefishtë, 2010, faqe 123-124)

 

 

Kulla e pamposhtur e Tahir Mehës ashtu si edhe Historia e Jusuf Gërvallës e vulosur pos tjerash pikërisht më 13 maj 1981.

 

   Shkolla e UDB-së Serbe: "... e gjetur nga Suzana Gërvalla fshehur në dhomën e ndarë enkas për Ibrahim Kelmendin." (Nuhi Sylejmani, Vrasja e trefishtë, faqe 156)

   Abdullah Prapashtica: "Ajo që sjell Nuhi Sylejmani në librin e vet është dëshmia e ti personale si njëri nga bashkëpunëtorët e rrethit të ngushtë të Jusuf Gërvallës në Gjermani, mbi atë bashkëpunim që kanë pas ata së bashku në kuadër të ish LNÇKVSHJ dhe dëshmi autentike e zhvillimeve të pastajshëme... (...)Nuhi Sylejmani shkruan me kompetencë..." (MBI LIBRIN „VRASJA E TREFISHT“ TË NUHI SYLEJMANIT, www.albaniapress.com, 14 tetor 2010)

   Osman Osmani: "Kujtimet dhe dokumentet përcjellëse brenda librit sjellin fakte historike të pakundërshtueshme dhe të panjohura gjer më tani. Në mënyrën më të përpiktë, paraqitet gjendja dhe zhvillimi i tri organizatave shqiptare të asaj kohe, që vepronin kryesisht në botën e jashtme si Fronti i Kuq Popullor, GMLK/OMLK dhe LNÇK/LNÇKVSHJ, si dhe për proceset organizative dhe ideologjike nëpër të cilat kalojnë këto organizata para dhe pas demonstratave të vitit 1981 në Kosovë.

   Autori ndër të tjera, në mënyrën më besnike, përshkruan peripecitë dhe ballafaqimet me sfida të shumta të familjeve Gërvalla dhe Zeka pas atentatit të 17 janarit të vitit1982." (Kopertina e mbrapme e librit që quajtur: Nuhi Sylejmani, Vrasja e trefishtë, Prishtinë 2010)

   Fjalët e Jusufit janë projektile të drejtuara kundër të gjithë falsifikatorëve, çka do të thotë se në këtë rast ato janë të drejtuara edhe kundër Shkollës së UDB-së Serbe të shfaqur në librin e quajtur: Nuhi Sylejmani, Vrasja e trefishtë, Prishtinë 2010.

   Se sa ka qëndruar I. Kelmendi në shtëpinë e Jusufit dhe sa ka pasur punë me te prej majit 1980 deri më 28 nëntor 1980 e shohim nga këto fjalë:

   I. Kelmendi: "Veprimtaria e till diversioniste ka lënë pasoja. Shoku Isuf ndoshta me arsye, ka vendosur të mbyllet në lëkurë të vet, ose të themelojë apo edhe ka organizatë në vete. Kryesorja ai ka distancuar veten nga shokët tanë, të cilët mbanin kontakt me të dhe konsultoheshin." (Letër Faridin Tafallarit, 4 qershor 1980; FT, Dhimbje krenare, Tiranë, 1998, f. 159)

   Ibrahim Kelmendi: Kjo gjendje vazhdoi derisa Jusufi e Mirani u takuan në festën e 28 Nëntorit (1980-shën i Xh.D.), në Nürnberg. Në manifestim Jusufi bëri një diskutim, jo fjalim, por shumë përmbajtësor. Që të dy kishin presion nga Vasili e Maksi për të rivendosur bashkëpunimin. Ata me të dy mbanin lidhje dhe iu bënin përherë lutje që të pajtoheshin e të bashkëvepronin.” (Atentatet, Prishtinë 2007, f.174-175)

   Se sa ka pasur punë Jusufi me I. Kelmendin pas 19 dhjetorit 1980 e deri në vrasjen e tij, sa është pajtuar dhe sa ka bashkëvepruar, e vërtetojnë të gjitha letrat e Jusufit të vitit 1981 e 1982. Në këtë shqyrtim më kanë mjaftuar vetëm disa rreshta të letrës së 13 majit 1981.

   Jusuf Gërvalla: "Megjithqë, për sa kam mundur të marr vesh, atje, në radhët e kësaj organizate, apo ndoshta në qendër të saj, ndodhet një njeri i dyshimtë (i UDB-së-shën ynë), njëfarë Blakaj, që punoka në Entin e Sigurimit Social në Prishtinë. Sa për mua unë njëherë për njëherë, pas numrit të fundit të “Bashkimit”, (19 dhjetorit 1980 - shën. i Xh. D.), të cilin ta kam dërguar, të gjitha marrëdhëniet me përfaqësuesin e tij të këtushëm i kam ndërprerë.” (Letër e S.N 13 maj 1981)

   Se sa ka qëndruar Ibrahim Kelmendi në shtëpi të Jusufit pas 13 majit 1981, tregon shumë vetë përmbajtja e letrës së 13 majit e cila e ka një rreze të fuqishme dhe shumë precize të veprimit edhe pas 13 majit, ditës kur Abdullah Prapashtica e ka festuar ditën e UDB-së, dhe m'u për këtë arsye nuk ka mundur t'i lexoj këta rreshta të Jusufit, që janë pronë publike apo javna-tajna prej vitit 1998 domethënë 12 vjet para gatimit të çorbës së kuzhinës së Shkollës së UDB-së Serbe. Tani për tani, për këtë, mjafton të na tregoj më së miri gruaja e Jusufit, Suzana Gërvalla, burimi i brumit të dramës Misioni të Sabri Hamitit. Skena IV e pjesës së parë të dramës Misioni i përshkruan disa ngjarje në mesditën e 17 janarit 1982 në shtëpinë e Jusufit, në mes Lulit (Kadri Zekës), Keqës (Ibrahim Kelmendit) dhe Isës (Jusuf Gërvallës). Citati i mëposhtëm paraqet hyrjen sqaruese të kësaj skene.

   Sabri Hamiti: "Për herë të parë (më 17 janar 1982-shën. im) janë bashkë në shtëpinë e Isës: Luli (Kadri Zeka - shën i Xh.D.) thatak, Keqa (Ibrahim Kelmendi - shën i Xh.D.) barkalosh dhe Isa i imët. Janë të ulur rreth tryezës. Ata shihen sy më sy për herë të parë, mbas turbullimeve të mëdha në Prishtinë e në Kosovë. Mbas vrasjeve, arrestimeve e mundimeve të studentëve, të njerëzve të zakonshëm, të fëmijëve. Keqa shikon orën. (Misioni, Prishtinë 1997, pjesa e parë, skena IV, faqe 38)

 

( 12. 02. 2011 )

 

….© Pashtriku.org

 

powered by Beepworld